GR5 St Dalmas le Selvage – St Etienne de Tinee (9 km)

vorigevolgende

Zondag 27 augustus 2017: Saint Dalmas le Selvage – Saint Etienne de Tinee (8 km)

Dit was al weer de laatste etappe van 2017 in de Alpen. Vanwege de zere voet van Anja hadden we besloten om dit jaar niet verder te gaan. Ook hadden we het doel dat we vooraf gesteld hadden bereikt! Omdat dit slechts een korte etappe was en de bus naar Nice pas om 16:15 vertrok hadden we alle tijd in de morgen. We hadden ons ontbijt besteld voor half acht. Toen we beneden kwamen stond het al klaar voor ons. Zoals gebruikelijk was er muesli en geroosterd stokbrood, jam en sinaasappelsap. We moesten het deze ochtend helaas zonder koffie doen, want er was alleen maar thee. Nadat we ons ontbijt op hadden vertrok Jenny, de Engelse vrouw waar we al ruim een week mee opgetrokken hadden.

Het was een hete zonnige dag. We vertrokken iets voor 9 uur. Na eerst een paar honderd meter door de oude smalle straatjes van het dorp gelopen te hebben kwamen langs de kerk. Die was van buiten mooi beschilderd. Daarna staken we via een brug de rivier over. Na de rivier begonnen we meteen aan de klim van zo’n 250 meter omhoog, niet veel op deze dag. We liepen langs een brede weg die geleidelijk aan omhoog ging. Gelukkig had Anja de ogen goed open, want in een haarspeldbocht was een klein en heel steil pad dat we op moesten. We dachten dat de hele klim gemakkelijk zou zijn, maar hier was toch even een lastig stukje om ons dit jaar nog eenmaal te testen. Het bleek gewoon een doorsteekje te zijn van een haarspeld in de brede weg. Verder op waren nog een paar doorsteekjes, maar die waren niet zo steil en zo lastig.

Tijdens de laatste doorsteek kwamen we een Engelse vrouw tegen die alleen was en een stuk van de GR5 van zuid naar noord liep. Ze zei dat ze een stukje eerder Jenny ontmoet had en dat Jenny haar verteld had dat ze waarschijnlijk even verder een Nederlands stel zou tegenkomen en dat waren wij dus. De klim was gelukkig veelal tussen de bomen, heel prettig met de hitte van deze dag. Aan het einde van de klim begon de voet van Anja weer op te spelen. Anja probeerde dit eerst weer te verlichten met het schudden van haar voet. Later nam ze paracetamol.

Op de col aangekomen d’ Anelle aangekomen hadden we een mooi uitzicht over een diep dal dat voor ons lag en waarin we moesten afdalen. Maar eerst volgde een min of meer vlakke weg die op een gegeven moment nog wat verder omhoog ging tot zo’n 1750 meter. Daarna volgde de afdaling eerst nog geleidelijke door het grasland. Soms was er even een lastig rotsachtig stukje tussendoor. Toen we het bos weer bereikten we een breder pad. Deze kruiste de GR5 en ging daarna echt steil naar beneden. Omdat Anja nogal last had van de voeten besloten we de brede weg te kiezen en zo geleidelijk aan via haarspeldbochten af te dalen. Helaas was deze weg ook behoorlijk steenachtig en onprettig voor met name Anja’s voeten.
Na zo’n kleine 300 meter in zon en hitte afgedaald te hebben bereikten we weer de officiële route.

Even verderop verliet de GR5 de brede weg weer. We besloten deze keer wel via de officiële route onze weg te vervolgen. Het pad was over het algemeen niet al te steil, maar op sommige plaatsen wel behoorlijk rotsachtig. We liepen daarom langzaam naar beneden en hebben tevens ook een enkele maal uitgerust. Uiteindelijk waren we rond 13:00 uur in Sint Etienne de Tinee. We zijn daar meteen doorgelopen naar het centrum voor een lunch op een terras om zo onze GR5 tocht van 2017 af te ronden. Na deze lunch hadden we nog ruim twee uur voordat de bus naar Nice vertrok. We namen eerst nog ruim de tijd om de plaatselijke kerk te bezoeken. Het was zeker de moeite waard om even binnen te kijken. Daarna hadden we op een terras nog een biertje gedronken.

De bus was nog even voor de officiële vertrektijd. Hij was al behoorlijk vol en een paar haltes verder helemaal vol. Op een gegeven moment werden passagiers achtergelaten om met de volgende bus mee te gaan. Om half zeven waren we in Nice bij het station. Vanaf hier moesten we nog een paar honderd meten lopen naar het hotel wat we gereserveerd hadden. Nadat we ons opgefrist hadden zijn we even honderd meter verder de straat ingelopen en hebben we bij een Chinees gegeten. In het hotel hadden we helaas luidruchtige buren die heel hard tegen elkaar praatten. Uiteindelijk hebben we daar tijdens onze slaaptijd niet veel last van gehad. De volgende ochtend vertrokken we vroeg. We hadden de trein van half acht genomen zodat we iets na vieren weer in Modane zouden arriveren. Dat is allemaal heel goed gelukt. We hebben daarna de auto bij de camping opgehaald om daarna door te reizen naar huis. Op de weg naar huis hebben we in Macon overnacht in een budget Ibis.

vorigevolgende