GR5 Mélezet – La Barche (13 km)

vorigevolgende

Maandag 21 augustus 2017: Mélezet – La Barche (13 km)

Het was een heldere koude nacht. Gelukkig hadden we een warme slaapzak. We hebben prima geslapen. Toen het licht werd stonden we meteen op. De tent was op plekken wit van de nachtvorst. Het gras was ook wit en de autoruiten bedekt met ijs. Het was kraakhelder en beloofde een heerlijke wandeldag te worden.

We wisten dat het een lastige etappe zou worden. De afstand was het probleem niet. Maar de steile hellingen naar boven en naar beneden waren de uitdaging van deze dag. Om kwart over acht vertrokken we van de camping. Om half negen begonnen we met de klim. Eerst was het nog fris en liepen we nog in onze fleece trui. Maar toen de zon over de bergen heen kwam werd het meteen een stuk warmer en hebben we snel de overbodige kleding uitgedaan. Het eerste gedeelte van de klim was heel steil langs steile hellingen. We gingen stapje voor stapje vooruit. Soms was het nog extra lastig vanwege de vele stenen.

Op een gegeven moment kwamen we langs een riviertje. Daar werd het minder steil en aangenamer. Ook kwamen we langs idyllische plekjes. Nadat we het riviertje overgestoken waren, bereikten we al snel het eerste meertje, Lac Miroir. Het was hier prachtig. We hebben genoten van de water spiegelingen en het eerste deel van onze lunch gegeten. Daarna zijn we verder gelopen. Eerst was het een tijdje rij vlak. We kwamen langs een schaapskooi met een grote kudde schapen. Daarna ging het een tijdje vrij steil omhoog op een ski-helling. Anja kreeg steeds meer last van haar voeten. Laatste stukje naar chapelle Sainte Anne was weer vlakker en gemakkelijker.

We hebben bij de kapel weer een tijdje rust genomen. We hadden uitzicht over een diep blauw meer. Voordat we verder gingen heeft Anja twee paracetamol tabletten genomen tegen de pijn in de voet. Ook hier kwamen we Ed en Wil tegen. Daarna moesten we nog bijna 300 meter klimmen naar een van de hogere cols van de GR5, col de Girardin. Deze was 2699 meter hoog, net geen 2700 meter. Boven op was een maar een smalle bergkam. Het was bovendien erg winderig en koud. Dus even een paar foto’s en daarna snel verder.

Het eerste stukje van de afdaling was erg vervelend, steil, stenen en uitgesleten plekken. Gelukkig werd het daarna al snel beter. Op een vlak stukje hebben we gerust. De bergmarmotten zaten vlak bij ons. Hierop volgde weer even een vervelend stukje gevolgd door een niet al te lastig stuk tot de splitsing van de route. Hier kon je direct naar Maljasset lopen (niet via de GR5). Maar er was in meerdere verslagen gewaarschuwd om deze niet te nemen, alhoewel die er bij de kruising aantrekkelijk uitzag. Daarom hebben we de GR5 richting La Barge gelopen. Die was eerst juist minder prettig. Want er volgde eerst een gedeelte langs vervelende smalle paadjes langs diepe afgronden.

Na dit vervelende gedeelte werd het snel beter, aanvankelijk niet al te steil. Ondanks de zere voet van Anja vorderden we goed. We kwamen hier Jenny weer tegen. Jenny had besloten om deze nacht wild te kamperen. Wij waren op weg naar de Refuge. Op een gegeven moment werd het weer steiler en steenachtiger, vooral het laatste stukje. Dat kostte Anja veel moeite vanwege de pijnlijke voet en omdat de vermoeidheid van de zware etappe was toegeslagen. Ze dacht dat er maar geen einde aankwam, alhoewel ze zag dat La Barge steeds dichter bijkwam. Uiteindelijk waren we om half zes op de weg bij La Barge, eindpunt van onze etappe en was ook deze etappe weer met succes afgerond.

We moesten we nog zo’n 1300 meter lopen langs de weg naar de Refuge in Maljasset. Daar hadden we een overnachting geboekt. Uiteindelijk waren we er tegen zes uur. Er was nog genoeg tijd om ons te douchen voor het avondeten. We zaten aan tafel met Duitsers en Fransen. Gelukkig kon iedereen redelijk goed Engels spreken. We hadden een prima maaltijd. Om kwart over negen zijn we gaan slapen.

vorigevolgende