GR5 Saint Etienne de Tinee – Roya (14,0 km)

vorigevolgende

Dinsdag 21 augustus 2018: GR5 Saint Etienne de Tinee – Roya (14,0 km)

Maandag 20 augustus hebben we gebruikt om vanaf Briancon naar Saint Etienne de Tinee te rijden. We moesten met de auto twee cols over, ten eerste de Col de Vars, een bekende voor de Tour de France, en daarna de allerhoogste col van de Alpen, Cime de la Bonette. We hadden weer eens geluk dat we op een dag met minder weer geen wandeletappe gepland hadden. Al vrij in het begin van de middag kwamen de stortbuien, waarom we besloten hadden om niet in Saint Etienne de Tinee te kamperen.

Op dinsdagochtend 21 augustus hebben we in ons hotel zo vroeg mogelijk ontbeten , dat was om half acht. Na een stevig ontbijt waren we tegen half negen klaar voor vertrek voor het laatste stuk van de GR5 naar Nice. We hadden de auto op een publieke parkeerplaats achter gelaten. In dit gedeelte van de Alpen zijn de tijden die in het boekje staan nogal optimistisch. Voor de etappe van deze dag stond 4 uur en 15 minuten, terwijl we een kleine 1000 meter moest klimmen en zeker 600 meter moesten dalen. Daarnaast waren er ook nog enkele vrij vlakke kilometers. Wij hebben er inclusief rustpauze zes en een half uur over gedaan. Het was weer eens een prachtige zonnige en ook warme wandeldag.

De GR5 liep aan de achterkant van ons hotel, dus we waren vrijwel meteen op de route. Op de prullenbakken zagen we dat we inmiddels al in de regio Nice zaten. We liepen eerst een paar kilometer over de oude weg naar Nice en daarna de oude weg naar Auron. Het was een prachtige ochtend. Wat was alles groen in vergelijking met vorig jaar toen alles in deze regio dor was. De eerste paar kilometers waren vrij vlak, zelfs iets naar beneden.

Op het moment dat we de asfaltweg na een paar kilometer verlieten begon de klim naar Auron. Het eerste stukje tot de doorgaande weg van Saint Etienne de Tinee naar Nice was het nog niet steil. Nadat we deze weg overgestoken hadden en weer verlieten begon er een behoorlijk steile klim naar Auron. Maar het was ook weer niet echt lastig. We hadden af en toe mooie terugblikken over Saint Etienne de Tinee, dat vanuit ons gezichtspunt inmiddels achter in het dal lag. Vooral het laatste stuk van de klim naar Auron was een en al haarspeldbocht.

De GR5 maakte het ons weer eens niet gemakkelijk. We kwamen op het hoogste punt van Auron de plaats binnen. In Auron volgde een afdaling via lokale asfaltweggetjes naar het centrum. Daar hebben we even een rustpauze ingelast en wat gegeten. Er was hier een mooie picknickbank waarop we konden zitten. Daarna vervolgde we de GR5 richting Roya. Het eerste deel tot een ski-station was nog vrij vlak.

Na dit ski-station volgde enkele wat steilere stukken afgewisseld met vrij vlakke stukken naar de col du Blainon. Wij waren hier zeker niet de enige wandelaars. Het eerst stuk na het ski-station was vrij steil over open ski-hellingen in de warme zon. Wat verder volgde er gelukkig een vlakker stuk door het bos, waar we heerlijk in de schaduw konden lopen. Dit was zeker geen moeilijke klim.

Boven op de col hebben we heerlijk in de zon op het gras gezeten voor onze lunch. De temperatuur hier was werkelijk perfect. Daarna begon de afdaling. Het eerste deel van de afdaling was gemakkelijk. Toen volgde er een wat steiler stuk met veel stenen. Daar gingen we ook even mis door rechtdoor te lopen terwijl we over een klein paadje scherp links hadden gemoeten. We kregen het al snel in de gaten toen de paden steeds smaller werden en als het ware in het niets verdwenen en er ook geen wit rood meer te bekennen was. We zagen toen een paar andere wandelaars die wel goed gingen. Het was gelukkig niet ver terug naar de route. Daar gingen we even behoorlijk steil over veel stenen naar beneden.

Er volgde weer een vlakker stuk. We zagen hier heel wat gebouwen, die niet meer bewoond waren en in ruïnes begonnen te veranderen. Het laatste stuk naar Roya ging behoorlijk steil naar beneden, eerst nog over mooie graspaadjes, maar op een gegeven moment werden we verrast door een steil bochtig pad met heel veel grote stenen. Dit was bepaald niet Anja’s favoriete wandelpad. Met name Anja was dan ook blij toen we in Roya aankwamen.

De Gite d’ etape lag aan de GR5. We sliepen hier in een kamer met vier bedden. Alle bedden waren bezet. Onze kamergenoten waren twee oudere Franse mannen. We hadden ons eerst gedoucht. Daarna hebben we nog een hele tijd heerlijk op het terras gezeten. In de avond was er zoals gebruikelijk een gezamenlijke maaltijd. Daarna hebben we nog een spelletje gedaan, waarna we rond half tien zijn gaan slapen.

vorigevolgende