GR5 Chateau Queyras – Mélezet (16 km)

vorigevolgende

Zondag 20 augustus 2017: Chateau Queyras – Mélezet (16 km)

Zoals we gewend zijn was dit opnieuw een mooie zonnige dag. Daarbij was de temperatuur prima. Kortom een heerlijke wandeldag. Daarbij hadden we ook nog eens heel goed geslapen in het hotel. Dat betekende dat we helemaal klaar waren voor een stevige etappe. Voordat we met de etappe begonnen moesten we eerst weer teruglopen van Ville Vieille naar Chateau Queyras. Dat was ruim 2,5 km bovenop de 16 km die we deze dag zouden gaan lopen.

We konden pas om half acht ontbijten. Het was een heel simpel ontbijt met stokbrood en jam en natuurlijk koffie. Dat betekende dat we rond half negen vertrokken vanaf het hotel. We bleken precies op hetzelfde moment te vertrekken als Ed en Wil. We zijn samen met hen teruggelopen naar de GR5 in Chateau Queyras. We liepen nu over een pad aan de zuidkant van de rivier, dus niet langs de drukke weg, Het gevolg was dat het toch weer niet helemaal vlak was, dus nog een aantal extra hoogtemeters op deze dag.

Bij de GR5 gingen we ieder weer onze eigen weg. Het begon meteen behoorlijk steil. Sommige stukken waren daarbij ook nog eens behoorlijk stenig. Maar gelukkig we konden dit stuk bijna helemaal in de schaduw lopen. Na zo’n 400 meter klimmen was het tijd voor een korte pauze voor de druiven die we de vorige dag gekocht hadden. Dat gaf ons weer nieuwe energie om door te gaan. Eerst was het soms nog even steil. Daarna volgde een veel minder steil stuk en liepen we een heel stuk door mooie alpenweiden afgewisseld met wat bomen.

Op een gegeven moment gingen we weer het bos in en werd het weer steiler, maar verder niet lastig. Een tijdje later bereikten we weer een stuk met alpenweiden. Daar vonden we in de schaduw van een boom een mooi plekje voor onze lunch. Even voordat we daar waren zagen we Jenny net vertrekken. Dus ze liep nog steeds bij ons in de buurt. Na deze lunchpauze moesten we nog een stukje verder omhoog klimmen via een niet al te steil pad. Dat werd gevolgd door een paar kilometer waar we wat op en neer gingen met prachtige uitzichten over de bergen om ons heen. Het was weer volop genieten. Op het laatst moesten we nog een klein stukje omhoog naar de col de Fromage. Het was in totaal een flinke klim vanaf Chateau Queyras van ruim 1000 meter als je de gedeeltes van op een neergaan ook meerekent.

Op de col de Fromage hebben we een tijdje gezeten, nog wat gegeten en genoten van het uitzicht. Vanaf deze col ging het meteen stevig naar beneden naar Villard. Het was echter niet al te moeilijk en goed te doen. Wel kreeg Anja wat meer last van haar voeten. Ze moest daarom regelmatig even stil staan en ze even uitschudden. In Villard kwamen we op een bredere weg. Daar hebben we nog even gerust en wat gegeten. Voor het laatste stuk van onze etappe. Vanaf Villard ging het eerst over een brede weg die geleidelijk aan wat naar beneden ging. Op een gegeven moment moesten we een smal paadje inslaan met enkele haarspeld bochten. Dat was een snel dalend pad maar niet al te lastig.

In Ceillac aangekomen hebben we ons even gemengd in het feestgewoel. Er waren op die dag allerlei festiviteiten en er was een drukte van belang. Ook hebben we daarna nog een bezoekje gebracht aan de kerk. Deze was heel simpel ingericht. Daarna zijn we het dorpje uitgelopen om daar op een rustige plaats nog een paar reserveringen te maken voor de komende twee dagen. We waren bang dat we na dit punt voorlopig geen bereik meer zouden hebben. Het was tegen 4 uur in de middag dus nog vroeg genoeg om te bellen voordat het te druk wordt in een refuge of gite om nog een telefoontje te beantwoorden. Zowel in Maljasset als Fouillouse was er nog plek voor ons.

Na dit gedaan te hebben zijn we doorgelopen naar de camping. Er waren er twee. Wij besloten de laatste, camping les Mélèzes, te nemen om de afstand voor de volgende dag wat in te korten. Want de etappe naar Maljasset was een lange en vooral lastige etappe.

Toen we op de camping aankwamen was de zon al achter de bergen verdwenen. Het was meteen behoorlijk fris. We hebben ons meteen warm aangekleed en daarna de tent opgezet. We stonden op een mooi stukje zacht gras, maar direct eronder waren er meteen stenen. Met behulp van de rotspennen en een kei om die pennen er in te slaan hebben we de haringen erin gekregen. Daarna hebben een van de drie Adventure gedroogde maaltijden gekookt. We nemen altijd een pak voor twee personen en koken daarbij nog 100 gram rijst. Het werd steeds kouder, dus maar vroeg naar bed. We lagen er iets na negen uur in.

vorigevolgende