GR5 Refuge d’Arpont – Refuge Plan Sec (16,5 km)

vorigevolgende

Dinsdag 23 augustus 2016: Refuge d’Arpont – Refuge Plan Sec (16,5 km)

Anja had een prima nachtrust gehad en was weer goed uitgerust. Gijs had wat minder goed geslapen, dat kwam wellicht door de zeer lange nacht ervoor. Ook was het toch wel wat lawaaiig in de slaapzaal. Op een gegeven moment leek het wel of er een Harley aan het pruttelen was. Dus deed Gijs de oordoppen maar in, zodat dit geluid wat meer op de achtergrond raakte. We zijn vroeg opgestaan, zodat we om haf zeven aan het ontbijt zaten. We waren bijna de eersten.

Om acht uur vertrokken we voor een stevige etappe, waar zes uur voor stond. Wij deden er uiteindelijk iets meer dan acht uur over inclusief rustpauzes. Het was een prachtige warme zomerdag met opnieuw een strak blauwe lucht (minstens 30 graden in het dal). Later in de middag waren er heel even een paar minuscuul kleine wolkjes. Het eerste deel van de etappe was het lastigst, vooral voor Anja was dit geen pretje om te lopen. De paden waren erg rotsachtig, maar wel goed aangelegd en het ging flink op en neer. De tweede helft van de etappe was over het algemeen een stuk gemakkelijker. Er waren veel balkonpaden op deze etappe, maar slechts op één plaats tegen het einde van de etappe moesten we even heel voorzichtig zijn. We kwamen op deze dag heel wat wandelaars tegen, sommigen een aantal keren, omdat ze de afstand ongeveer in dezelfde tijd liepen. Er was ook een Fransman bij, die samen met zijn moeder liep. Ze woonden in Sallanches, niet ver van Chamonix. We kwamen hen telkens weer tegen en dat drie dagen lang, want ze hadden deze drie dagen dezelfde etappe indeling en dezelfde overnachtingsplaatsen.

De etappe begon meteen met een afdaling van ruim 200 meter over heel rotsachtig terrein, soms even wat steiler en dan weer wat vlakker. Na meerdere dagen boven de boomgrens gelopen te hebben kwamen we weer door een gebied met struiken en lage bomen, alhoewel we nauwelijks onder de 2100 meter hoogte kwamen. Dat was wel lekker met de hete zon. Na deze afdaling ging het meteen weer behoorlijk steil zo’n 200 meter omhoog. Aangezien er hier nauwelijks meer beschutting was viel er menig zweetdruppeltje. Het was een mooi gebied om door te lopen. Na deze klim volgde er meteen weer een steile afdaling van zo’n 100 meter naar beneden tot Montfalia. Volgens het GR5 boekje zou je op dit punt naar beneden kunnen lopen naar Termignon. Er stond een bordje langs de weg dat dit sterk wordt afgeraden.

Na dit punt volgde er een even wat gemakkelijker stukje door alpenweiden. Net voordat we met de volgende steile klim zouden beginnen hebben we eerst een pauze genomen om de inwendige mens te versterken. Daar passeerden tijdens onze pauze heel wat wandelaars. Toen volgde er weer een klim van bijna 300 meter omhoog. Het eerste stuk was steil, maar op een gegeven moment vlakte het af. Ook hier was het zo af en toe nog behoorlijk rotsachtig, maar het begon al wat gemakkelijker te worden. In de buurt van de chalets de la Loza was het even een behoorlijk vlakke alpenweide, een mooie plek om even te rusten, te genieten van de omgeving en het tweede deel van onze lunch te eten. Ook andere wandelaars deden datzelfde.

Na onze lunch volgde er een heel gemakkelijk breed pad, eerst langzaam omhoog en daarna langzaam naar beneden. Net voor de chalets de la Tura waren er enkele haarspeldbochten, die ervoor zorgde dat je niet steil naar beneden hoefde te lopen. Er waren ook enkelen die de haarspeldbochten afsneden en daardoor steil naar beneden liepen, maar dat was toch niet echt de bedoeling. Na deze haarspeldbochten was het even vlak, maar daarna volgden er opnieuw een aantal haarspeldbochten, maar nu steiler naar beneden. Op een gegeven moment werd het pad smal. En net voor dat we het laagste punt bereikt hadden waar we een klein stroompje moesten oversteken, was er een aantal meters die echt vervelend waren, steil naar beneden en een pad dat even heel schuin was, zodat je echt moest opletten dat je niet in de diepte naar beneden weggleed. Even verder volgde er nog enkele tientallen meters met een ketting langs de weg waar je je aan vast kon houden, maar dat was eigenlijk nauwelijks nodig.

Vanaf dit punt liepen we over een balkonpad langs de flanken van de bergen, maar hoe verder we kwamen hoe minder steil de helling aan de zijkant van het pad werd. Toen we in de buurt van de kabelbaan kwamen, die naar het dal ging, was het niet ver meer voor ons. Wij lieten de kabelbaan links liggen en moesten nog even een stukje omhoog over een verder gemakkelijke weg naar de berghut. Op dit laatste deel hadden voor het eerst een mooi uitzicht over twee stuwmeren die een stuk lager lagen. De volgende dag zouden we daar verder omheen lopen en steeds ruim boven de stuwmeren blijven.

In de berghut kregen we een kamer toegewezen met een tweepersoons stapelbed. Aangezien het niet vol was, hadden we uiteindelijk deze kamer voor onszelf. Hierna hebben we heerlijk gedoucht en daarna een biertje gedronken op het terras. Eindelijk konden we hier ook onze afval dumpen, want vanaf Tignes le Lac moesten we dit steeds meenemen. Er werd hier een heerlijke maaltijd bij een warme open haard geserveerd. Wij zaten bij een familie van zes Fransen aan tafel. Ze konden redelijk goed Engels spreken. Ook op deze avond zijn we zo rond half tien gaan slapen.

refuge-darpont-refuge-plan-sec-4
refuge-darpont-refuge-plan-sec-9
refuge-darpont-refuge-plan-sec-19
refuge-darpont-refuge-plan-sec-27
refuge-darpont-refuge-plan-sec-28

vorigevolgende