GR5 Vallee Etroite – Pamplinet (12 km)

vorigevolgende

Maandag 14 augustus 2017: Vallee Etroite – Pamplinet (12 km)

We hebben deze nacht niet al te goed geslapen vanwege de bedompte ruimte en volle zaal. Om zeven uur zaten we weer aan het ontbijt. Dat was hier heel simpel met witbrood en jam. Iets na acht uur vertrokken we. We voelden meteen dat het een vrij warme dag ging worden. Het was prachtig zonnig weer. We waren nog niet warm gedraaid of we moesten al beginnen met een stevige maar niet al te lastige klim door het bos. Na ongeveer 400 meter stijgen waren we bij de col des Thures. Daar was een mooi meertje waar we een tijdje heerlijk gezeten hebben.

Na deze col volgde een geleidelijke afdaling door alpenweiden naar de Chalet des Thures. Even voorbij deze chalets begon de echte afdaling. Het was een stevige afdaling, behoorlijk steil, maar toch ook weer niet al te lastig. De rotsen waren hier mooi gekleurd met rotspunten die hoog boven de bomen uitstaken. Halverwege de afdaling hebben we even een pauze genomen om de voeten even uit te laten rusten. Daarna zijn we verder naar beneden gelopen naar Chapelle des Ames.

Bij de kapel was de route veranderd. Er stond een wit rood kruis op de oorspronkelijk weg volgens het boekje. Maar het was niet duidelijk hoe we dan wel moesten lopen, te meer daar hier een paar GR routes samenkomen. Uiteindelijk hebben we toch maar besloten om de oorspronkelijke route te nemen. We kwamen er al snel achter dat hier het een ander veranderd was vanwege de nieuwbouw. We wisten dat we bij een brug over de rivier moesten uitkomen. Al voor dat we deze brug bereikt hadden zagen we de GR5 tekens weer.

Bij de brug was een mooi plekje aan het water om het laatste deel van onze lunch te eten. Daarna volgde er een heel gemakkelijke weg naar Pamplinet. We hadden niet gereserveerd bij de gite d’etape, maar er was nog plek voor ons. We hadden een tweepersoons stapelbed in een dortoir voor 8 personen, waar beneden nog een plaatsje vrij was. Als deze geheel vol was geweest hadden we altijd nog bij de gite kunnen bivakeren. Ook hier hadden we weer dezelfde verblijfplaats als Ed en Wil.

Na de douche hebben we nog een lange tijd heerlijk op het terras gezeten met een biertje. De zon werd afgewisseld met steeds dikkere wolken maar het bleef op een paar druppels na droog. Deze keer kregen we een hele andere en betere avondmaaltijd voorgeschoteld. Deze keer waren wij de eerste van ons dortoir die in bed lagen. Dat is ons nog niet eerder overkomen. De anderen kwamen pas een stuk later, dik na tien uur en wel met een hond. Dat wisten we aanvankelijk niet. Toen Gijs ’s nachts wakker werd hoorde hij getrip en dacht dat er muizen in het dortoir liepen, maar dat bleek later de hond te zijn.

vorigevolgende