GR5 Tignes le Lac – Refuge d’Entre Deux Eaux (18,5 km)

vorigevolgende

Zondag 21 augustus 2016: Tignes le Lac – Refuge d’Entre Deux Eaux (18,5 km)

Op zaterdag 20 augustus hadden we inderdaad de langverwachte regendag. Het regende bijna de hele dag en de wolken kwamen soms tot de grond. Maar de weersvooruitzichten voor de komende dagen waren voortreffelijk, een hele week lang mooi weer! Dus was het een goed moment om na te denken hoe we de resterende dagen zouden doorbrengen. We moesten namelijk op 29 augustus weer present zijn op ons werk. We hadden de keuze om door te lopen richting Val d’Isere, Bessans en daarna dagen lang door het hoogegebergte, maar dan zouden we onze tocht moeten afbreken ergens op hoogte en zou het ons minstens een paar uur kosten om het dal te bereiken en de volgende keer nog langer om vanuit het dal de route weer te bereiken. Dat was niet handig. Zelfs als we de regendag zouden gebruiken om door te lopen naar Val d’Isere zouden we hier niet aan ontkomen. Er was ook een alternatief, namelijk een doorsteek via de GR55, waarbij je dan net na refuge d’Entre Deux Eaux weer op de GR5 kwam. In dat geval was het voor ons vier en een halve dag lopen naar Modane. Dat kwam perfect uit, want dan zouden we donderdagmiddag terug kunnen reizen naar Contamines-Montjoie om de auto op te halen en vrijdag naar huis rijden, zodat we nog een weekend hadden voordat we weer moesten werken. We kunnen dan een volgend jaar nog altijd een keer de lus doen via Val d’Isere, Bessans, refuge Plan du Lac en weer terug via de GR55. Het is absoluut geen straf om de GR55 nog een keer de andere kant op te lopen, want het is een prachtige route. Dat heeft ook nog eens het voordeel, dat als we vanaf Modane verder lopen richting Nice we toch een ononderbroken route hebben gelopen. Ons besluit was snel genomen en toen hebben we meteen de vier berghutten onderweg naar Modane gereserveerd, zodat we zeker wisten dat we onderdak hadden. Dat ging perfect en heel snel via internet.

Verder hebben we deze rustdag gebruikt om uit te slapen en verder heel rustig aan te doen. We hebben nog wat proviand ingeslagen voor de tocht van 5 dagen en tijd genomen om een bezoek te brengen aan de lokale kerk. s’Avonds hebben we pizza gegeten.

Na weer een goede nachtrust werden we gewekt met zon en nog wat lage wolken. Na een goed ontbijt zijn we net voor 9:00 uur vertrokken. Voor de route van deze dag stond zes uur. Wij hebben er zeven en een half uur overgedaan inclusief rustpauzes. Het was een koude ochtend, vijf graden toen we vertrokken. Maar gelukkig kwam de zon steeds meer door. Dat zorgde ervoor dat het warmer ging aanvoelen. Vooral later op de dag stond er wel een harde koude wind.

We liepen eerst weer een stukje terug langs het meer. Aan de achterkant van het meer kwam de zon er goed door, dus toch maar de truien uit. In Val Claret moesten we een klein stukje omlopen, omdat de originele route was afgezet vanwege werkzaamheden. Daar kwamen we een Engels echtpaar tegen die de omgeving erg goed kende en een lange dagwandeling ging maken. We kwamen hun tijdens onze tocht nog verschillende keren tegen, want ze liepen ongeveer hetzelfde tempo. Na Val Claret liepen we eerst langs een onverharde weg die langs een kabelbaan omhoog ging. Dit was niet al te interessant.

Op een gegeven moment verlieten we het ski-parcours en kwamen het nationale park de Vanoise weer binnen. De route was vanaf dit punt heel mooi en heel goed te doen, soms wel even wat steiler maar verder niet lastig. Ook hadden we niet veel last van de ijle lucht alhoewel we inmiddels op een flinke hoogte liepen. We liepen zo ongeveer volgens het aangegeven tijdschema omhoog. Ook was de route heel goed aangegeven, ook op plekken waar veel stenen waren. Net voor de top van de col de la Leisse hebben we allebei een van de meegebrachte zoete broodjes gegeten voor nog wat extra energie voor het laatste deel van de klim. We vonden een beschut plekje in de zon. Ook piekte de Mont Blanc achter ons soms even door de wolken heen. We keken nog even om, want dit zou op deze vakantie de laatste keer zijn dat we de Mont Blanc konden zien. Wat verder schuin voor ons zagen we de Glaciers de la Grande Motte. Dit was een zomer skigebied. Ondanks het feit dat het daar nog geheel wit was, was dit skigebied nu toch gesloten.

Niet veel verder bereikten we de col, een hoogte van 2758 meter, het hoogste punt wat we op onze route naar de Middellandse zee zullen bereiken. Na de top gingen we geleidelijk aan naar beneden, af en toe even steil en dan weer een stuk bijna vlak. Vooral in de buurt van de top van de col was het pad soms behoorlijk rotsachtig, maar verder naar beneden lagen er veel minder stenen op ons pad. Na de top kwamen we al vrij snel bij een meertje dat er heel mooi bijlag. Helaas bestond het tweede meer dat op de kaart stond aangegeven niet meer.

Bij Refuge la Leisse dachten we koffie te gaan drinken, maar het was er heel stil, niemand te zien. Dus liepen we maar weer door langs de Leisse, eerst nog even wat steiler naar beneden en daarna werd het een stuk vlakker. Het was nog een flink stuk lopen naar onze overnachtingsplaats, een schitterende route tussen de bergen door en absoluut niet lastig. Kort voor ons eindpunt lasten we nog een rustpauze in om de inwendige mens nog wat te versterken. De bergmarmotten maakten hier wel erg veel lawaai. Toen ontdekten waardoor dit kwam. Er liep namelijk ook een vos in de buurt.

Tegen half vijf kwamen we aan bij de berghut. Daar werd ons de slaapplaats gewezen in een apart huisje. Daar waren 12 bedden en uiteindelijk 7 gasten. Daarnaast waren er nog een aantal gasten (familie/vrienden van de beheerder met hun kleine kinderen), die in het hoofdgebouw sliepen. Wij hadden een tweepersoonsbed voor onszelf achter in de hoek van het huisje. Daarna hebben we nog een biertje gedronken. Toen de zon achter de bergen schuilging werd het erg koud. Er was binnen geen verwarming. We hebben daarom drie lagen kleren aangetrokken. Gelukkig hadden we een heel dik dekbed, dus hadden we het s’ nachts niet koud. Om zeven uur nuttigden we de maaltijd. We vonden deze best goed, maar een van de andere gasten, die we drie dagen later nog eens tegenkwamen, had er last van gekregen.
Na het warme eten hadden we nog een spelletje gedaan alvorens we iets voor tien uur naar bed gingen.

tignes-le-lac-refuge-dentre-deux-eaux-8
tignes-le-lac-refuge-dentre-deux-eaux-28
tignes-le-lac-refuge-dentre-deux-eaux-34
tignes-le-lac-refuge-dentre-deux-eaux-41
tignes-le-lac-refuge-dentre-deux-eaux-55
tignes-le-lac-refuge-dentre-deux-eaux-69

vorigevolgende