GR5 Fouillouse – Larche (14,5 km)

vorigevolgende

Woensdag 23 augustus 2017: Fouillouse – Larche (14,5 km)

Na een goede nachtrust en het ontbijt zijn we iets na acht uur vertrokken. We gingen tegelijkertijd weg me Jenny. We hebben haar met ons even op een foto laten zetten ter herinnering. Dit was alweer de laatste etappe van het GR5 boekje “De la Maurienne a l’Ubaye”. Het was toch nog een stevige etappe maar niet heel zwaar. Aan het begin van onze etappe was het nog koel want we liepen in de schaduw van de bergen en tevens was de zon eerst nog wat achter de wolken. Het ging rustig omhoog.

Op een gegeven moment kwamen in de zon. Het werd snel warmer. Het werd uiteindelijk opnieuw een zonnige hete dag. Af en toe was het even wat steiler, wat dan al snel weer gevolgd werd door een vlakker stuk. Anja kreeg helaas weer behoorlijk last van haar voet. Het was duidelijk dat daarvoor na terugkeer van onze vakantie tegenmaatregelen moesten worden genomen. Het bleek achteraf bij een voeten test dat er een zooltje met een lichte verhoging nodig was om dit euvel te verhelpen. Dat hield ons wel op omdat het belangrijk was om de voeten regelmatig even te laten ontspannen.

De laatste paar honderd meter van de klim naar de col du Vallonnet was behoorlijk steil, maar niet moeilijk. Bovenop de col hebben we heerlijk gezeten en het eerste gedeelte gegeten van de picnic die we meegenomen hadden van de gite d’etape. Na onze pauze daalden we weer wat af. Het was niet moeilijk. Het meertje wat op de kaart stond bleek niet meer te bestaan. Wat volgde was een stuk wat enigszins op en neerging. Er waren hier wel vrij veel stenen, dus niet al te prettig voor de voeten. Op een gegeven moment kwamen we weer op een brede niet moeilijke weg, waarlangs we omhoog moesten klimmen naar de col de Mallemort. We passeerden een grote schaapskudde die naar beneden kwam. De herdershond was bij de herderin, dus daar hadden we geen last van. Even verder passeerden we een ruine. Er was nog een gebouw waarin nog stapelbedden aanwezig waren, tenminste de ledikanten. Vanaf hier was het nog een klein stukje naar de top.

Het was tijd voor het tweede deel van onze lunch. Ook Ed en Wil waren hier gestopt voor hun lunchpauze. Hierop volgde een lang pad naar beneden. We moesten bijna 900 meter dalen, niet Anja’s favoriet. Het eerste gedeelte van de afdaling waren gelukkig niet al te veel stenen, maar het ging wel stevig naar beneden. Soms was het even echt stijl, maar we liepen niet langs afgronden. Een stukje voordat we Larche bereikten hebben we gebeld of er nog plaats was in de gite d’etape. Dat was geen enkel probleem. Het laatste stuk van de afdaling was het lastigste, heel veel haarspeldbochten, steil en erg rotsachtig.

Om vier uur waren we bij onze eindbestemming in Larche. We hadden inmiddels besloten om een rustdag in te lassen voordat we een van de zwaarste etappes van de GR5 zouden gaan lopen. Dat kwam weer eens perfect uit. Precies die ene dag dat het weer niet goed was hadden wij een rustdag. De Gite d’etape was bijna leeg. Er konden ongeveer 50 personen in terwijl we maar met z’n zevenen waren. Wij sliepen in een dortoir, waar meer dan tien mensen in konden, maar toch was het onze prive kamer. Dat was ook de dag daarop het geval. Het was een net verblijf met een goed verzorgde maaltijd. Aan het einde van de maaltijd werd ons suikerklontje aangeboden die gedoopt was in een pure alcohol oplossing. Dat brandde echt in je keel.

Na het eten hebben we afscheid genomen van Ed en Wil, die hier ook overnachtten. Zij hadden alle overnachtingen tot Nice gereserveerd en moesten daarom de volgende dag verder.
Jenny had net als wij besloten om hier ook een rustdag te nemen. Op de rustdag hebben we nog met haar geluncht op het terras van het hotel restaurant in het centrum van het dorp. Na de middag en de avond van onze rustdag waren er een behoorlijk aantal regen en onweersbuien.

vorigevolgende