GR5 Roya – Refuge de Longon (20,5 km)

vorigevolgende

Woensdag 22 augustus 2018: GR5 Roya – Refuge de Longon (20,5 km)

We wisten van te voren dat dit een zeer uitdagende etappe zou zijn voor Anja, ruim 20 km lopen en daarbij nog eens 1350 stijgen en 1000 meter dalen. We wisten ook dat er onderweg bij het riviertje Torrent du Démant wel een uitwijkmogelijkheid was om wild te kamperen en een plek om water te tappen. We hadden voldoende proviand bij ons om dat te doen. Maar omdat het zo goed ging met de lage schoenen van Anja dachten dat het ons wel zou lukken en hadden we daarom alvast een overnachtingsplekje bij de Refuge de Longon gereserveerd.

We wilden daarom zo vroeg mogelijk ontbijten en weggaan. Maar we konden helaas niet voor zeven uur ontbijten. Daarom hebben we deze keer maar alvast alles voor zeven uur ingepakt, zodat we meteen na het ontbijt konden vertrekken. Dan maar een keer geen tanden poetsen. Het was een typisch simpel Frans ontbijt voor een gite d’etape, broodjes met jam en koffie. We hadden ook een lunchpakket meegenomen van de gite d’etape. Daar zat wel van alles in. Om vijf voor half acht waren we klaar vertrek en we kwamen om kwart over vijf aan bij de refuge, dus hebben we de etappe, inclusief rustpauzes, nog net binnen de tien uur gelopen.

Bij vertrek was het prachtig weer om te lopen. In de ochtend was het strak blauw. We gingen eerst nog iets naar beneden naar de rivier, daarna ging het meteen omhoog! Er volgde een stevige klim over een prima pad en we konden gelukkig nog een hele tijd in de schaduw van de berg lopen. Op een geven moment werd het wat vlakker. Nadat we het riviertje overgestoken waren werd het weer steiler en nu ook veel steniger, Anja’s “lievelings-terrein”! het ging daarom hier wat langzamer vanwege de vele stenen. Net voorbij een klein huisje bij balise 110 werd het wel even heel erg met de stenen. Daarna volgde er weer een beter en vlakker stuk. Wat een prachtige uitzichten hadden we hier en wat een woest gebied, heel eenzaam en maar enkele andere wandelaars.

Na het vlakke stuk moesten we opnieuw stevig omhoog en weer veel stenen. Na deze klim kwamen we op een plateau, heel mooi met een klein stroompje. Na dit vlakkere stuk volgde het laatste stuk stevig omhoog naar de col de Crousette met vooral op het laatste stuk van de klim weer erg steenachtig.

Aangekomen op de col bleek tot ontzetting van Anja dat we er nog niet waren en nog ruim 100 meter verder omhoog moesten. Eerst namen we nog maar een paar gedroogde vruchten voor de broodnodige energie voor het laatste deel van de klim. Dit pad was een smal balkonpad, ging langs de flank van de berg, was opnieuw nogal steenachtig en vooral op het laatste deel nogal steil. Uiteindelijk waren we echt boven na meer dan 1100 meter klimmen! Wat een fantastisch uitzicht hadden we hier. Nog één keer hiervan genieten, want dit zou de laatste keer op de GR5 dat we boven de 2000 meter, zelfs boven de 2500 meter, zouden zijn.

De afdaling was gelukkig niet al te lastig. Het was eerst nog even stevig naar beneden over een steenachtig pad. Aan het einde van dit pad was het tijd voor een lunchpauze. Na de lunch volgde er een vlak stuk over een prima pad op een plateau. Daar was een kudde schapen en geiten te bewonderen. Verderop ging het weer wat meer naar beneden, afgewisseld met vlakkere gedeelten. Dit gedeelte was een behoorlijk lang stuk en niet lastig. De lucht begon inmiddels wel te betrekken, er begonnen zich buien te ontwikkelen en we hoorden wat gerommel in de verte. Wij hielden het gelukkig nog droog.

Het laatste stukje afdaling naar de rivier torrent du Démant was behoorlijk steil. We staken de rivier over. Er volgde een gemakkelijk pad langs de flank van de berg en even boven de rivier. Het was hier prachtig om te lopen. We keken op het dorpje Vignols, wat we rechts lieten liggen. De luchten werden steeds donkerder en we hoorden zo af en toe onweer in de verte. Daardoor begon de adrenaline bij Anja sterk te stromen. De beklimming naar de col de Porte de Longon kostte ons slechts 30 minuten terwijl er op de bordjes een uur voor stond en dat tegen het einde van zo’n lange en zware etappe! Maar het viel mee, slechts een paar druppels regen en het onweer bleef ver weg.

Na deze laatste beklimming volgde er nog twee gemakkelijke kilometers door een prachtige vallei naar de refuge. Net 50 meter voordat we bij de refuge aankwamen begon het plotseling toch echt te regenen. Nog even hard lopen en we waren binnen. Onmiddellijk nadat we binnen waren begon het echt hard te regenen. Wat hadden we een geluk. Hoe hadden we het zo kunnen plannen.

Het verblijf in deze refuge was een bijzondere ervaring. We moesten op de zolder van een voormalige stal slapen. Er was een heel simpele douche, toilet en wasbak. Na de douche was de bui weer voorbij en konden we heerlijk in de zon buiten zitten. Even na zeven uur was het tijd voor onze aperitief. Daarna volgde het avondeten. Dit was zeer uitgebreid en het beste tot nog toe. Er was gebruik gemaakt van eigen producten van de boerderij. Naast de refuge runden ze hier namelijk in de zomer ook een boerderij. Tijdens het eten hebben we gezellig gepraat met een Frans echtpaar dat in het volgende jaar ook met pensioen gaat net als wij. Daarna zijn we vroeg naar bed gegaan en hebben we heerlijk geslapen op de zolder van een voormalige koeienstal.

vorigevolgende