Villar de Mazarife – San Justo de la Vega (28,5 km)

vorigevolgende

Woensdag 25 september 2019: Villar de Mazarife – San Justo de la Vega (28,5 km)

Ook op deze dag stonden we weer om half zeven op, nu in onze herberg in Villar de Mazarife. We hadden een rustige nacht zonder gesnurk, maar de bedden waren niet al te goed. Even na zeven uur zaten we in onze herberg aan een simpel ontbijt. Even na half acht zijn we vertrokken voor onze etappe. Het was nog bijna helemaal donker, maar we konden toch voldoende zien om over mooie geplaveide asfaltwegen te lopen. We waren Villar de Mazarife al snel uit.

De eerste vijf kilometer van de etappe ging over een zeer vlakke kaarsrechte asfaltweg. Het begon al snel lichter te worden. Het was een heldere ochtend met een prachtige zonsopkomst waar we van genoten. We konden weer eens mooie foto’s maken. Na deze vijf kilometer kwamen we op een half verharde steenslag weg. Deze volgden we tot het volgende dorpje Vilavante. Onderweg naar dit dorpje hebben we een pauze genomen en wat gegeten.

In Vilavante stopten we niet, maar liepen we verder richting Hospital de Orbigo. In en net voorbij Villavante liep de route wat anders dan aangegeven in de Rother gids. Nadat we de autoweg overgestoken waren hadden we even een discussie welke weg we zouden moeten nemen. Wij namen de stillere route door de velden. Nadat we de velden overgestoken waren en even door een industriegebied gelopen hadden kwamen we bij een drukke weg. Hier weken we even van de officiële route af om bij de DIA onze boodschappen te doen.

Vlak na de DIA zagen we een bankje voor onze vroege lunch. Met Anja’s linker voet ging het al wat minder terwijl we nog een heel stuk moesten lopen. Daarom schroefden we het tempo na deze lunch stop wat naar beneden en hebben we gedurende de rest van de dag een vrij regelmatig een rustpauze ingelast. De eerste rustpauze was in het dorpje Villares de Orbigo. In het volgende dorpje Santibanez de Valdeiglesias namen we weer een rustpauze en hebben we nog wat gegeten. Vanaf dit punt was het nog zeven en een halve kilometer.

De weg na dit laatste dorpje was kort geleden vernieuwd en erg steenachtig en ongelijk. Dat zorgde voor veel pijn en ongemak bij Anja’s linker voet. Deze ongemakken duurde heel lang, zeker vier kilometer en op een gegeven moment kon Anja bijna niet meer verder. Maar de wil was er om het toch uit te lopen en niet een taxi te laten komen.

Gelukkig werd het drie en een halve kilometer voor het einde van de etappe veel beter en kon Anja weer vlotter lopen met minder pijn in de linker voet.
Ruim een kilometer voor het einde kwamen we bij een mooi uitzicht punt met een kruis en standbeeld. Daar konden we zowel San Justo de la Vega als ook Astorga heel mooi zien liggen. Na een korte afdaling volgde nog een vlakke weg naar onze verblijfplaats. We kwamen uiteindelijk toch nog goed en niet al te laat aan.

We hadden een mooie kamer voor twee personen en een eigen badkamer, een mooie plek om uit te rusten van de vermoeienissen van deze dag. In de avond hebben we in het restaurant een pelgrim menu genomen. We kwamen op deze overnachtingsplaats weer meerdere bekende tegen. Tijdens het eten spraken we ook met een paar pelgrims die vijftig kilometer in één dag gelopen hadden. Ze hadden veel spierpijn en beseften dat ze eigenlijk boven hun vermogen gelopen hadden en dat ze verderop kortere stukken per dag moesten lopen.

vorigevolgende