Logrono – Ventosa (19,5 km)

vorigevolgende

Zondag 8 september 2019: Logrono – Ventosa (19,5 km)

Het pension was heel gehorig, daarom sliepen we niet zo goed. Om vijf uur werd iemand al wakker en deze persoon praatte heel hard. Hij vertrok zo rond zes uur in het donker, waarschijnlijk met een hoofdlamp op. Dat is wat meer pelgrims doen. Wij vinden dat onzin, want zo zie je niets van de omgeving en daarbij ligt het gevaar voor struikelen op de loer. Wij stonden tegen zeven uur op. We hebben ons eigen ontbijt in de supermarkt gekocht en genuttigd op ons kleine kamertje. Tegen acht uur vertrokken we voor onze etappe. Eerst waren er veel wolken, maar later in de middag kwam er meer zon en werd het rond 23 graden.

Het was op deze dag een uitdaging voor Anja om op gang te komen. Eigenlijk kwam ze de hele dag niet op gang en de linker voet speelde weer behoorlijk op. Na een kilometer lopen kwamen we langs een bakker. Daar kochten we een heerlijk zoet broodje en een kop koffie. Na dit vroege oponthoud gingen we om negen uur pas echt op pad.

Eerst liepen we nog een heel stuk door de stad en daarna een heel eind door een stadspark. Op zich was het een mooi pad in het stadspark, maar we moesten echt opletten vanwege de voorbij razende mountainbikers op deze zondagochtend. Ook waren er heel veel zondagse wandelaars, die naar het meer ten westen van Logrono liepen en weer terug. Aanvankelijk liepen we op een verharde weg, wat op een gegeven moment overging in een half verharde steenslag pad.

Na een aantal kilometers gelopen te hebben bereikten we een groot stuwmeer. We moesten hier aan de noordkant omheen lopen. Hier ontmoetten we een alternatieve man die op blote voeten liep. We spraken hem hier op aan. Hij zei dat hij zoveel mogelijk op blote voeten naar Santiago wilde lopen en dat dit tot hier toe goed gelukt was. Wij zelf zouden er niet over moeten denken om op een steenslag pad op blote voeten te lopen. Langs de noordkant van het meer waren er enkele mooie plekjes die we nog op de foto gezet hadden.

Toen we het stuwmeer achter ons lieten gingen we omhoog. We liepen hier door heel veel wijngaarden. Toen we het hoogste punt bereikt hadden was Navarette, een wat groter plaatsje, niet zo ver meer. Tegen het middaguur liepen we Navarette binnen. De kerk was echt prachtig, zodat met name Anja’s ogen echt goed bediend werden. Na nog wat gegeten te hebben hervatten we onze etappe naar Ventosa.

Het was eerst nog een heel stukje door Navarette en daarna kwamen we nog langs een aantal bedrijfsgebouwen, die er vreselijk uitzagen. Uiteindelijk doorkruisten we weer heel veel wijngaarden. Helaas moesten we ook weer een stuk lopen over een steenslag weg die parallel aan de autoweg liep.

Even voor Ventosa verlieten we de weg parallel aan de autoweg. Het was vanaf dit punt nog ruim een kilometer tot onze overnachtingsplaats in Ventosa. Alhoewel we er al om drie uur waren, bleken we toch één van de laatsten te zijn. Na wat perikelen rondom ons paspoort omdat die niet goed gescanned konden worden door een speciale app, omdat onze BSN nummers afgeplakt waren, eindigden opa en oma allebei bovenop een stapelbed. We moesten hier toch weer eens onze klimkunsten vertonen.

Na ons gedoucht te hebben, hebben we de wasmachine gebruikt voor onze was. In de avond aten we in een nabijgelegen restaurant, omdat de herberg geen maaltijden aanbood. Na terugkomst van het avondeten deden we nog even een kaartspelletje. Om half tien gingen we al slapen, terwijl we toch bijna de laatste waren die naar bed gingen. Eén van de gasten op onze kamer was al om acht uur gaan slapen.

vorigevolgende