Azofra – Granon (22,5 km)

vorigevolgende

Dinsdag 10 september 2019: Azofra – Granon (22,5 km)

Ondanks dat we een privé kamertje hadden in de herberg van Azofra was het toch wel behoorlijk gehorig. Op een gegeven moment werden we in het midden van de nacht wakker van het balken van de ezel van één van de gasten. Ook de regen tikte luid tegen het gebouw. We konden daardoor niet al te goed slapen. Om half zeven zijn we opgestaan, hebben de spullen ingepakt en daarna ontbeten in het nabijgelegen restaurant. Alle schoenen moesten buiten de herberg staan. Wij hadden onze schoenen op een strategische plek neergezet, zodat ze niet nat zouden worden. We zagen dat sommige schoenen echter wel nat waren geworden van de regen.

Om half acht begonnen we met de etappe. Het was inmiddels ongeveer licht. Het was wel zwaar bewolkt en behoorlijk koud. We liepen daarom deze dag met onze sweaters en onze lange broeken aan. Het begon nu toch echt herfst te worden.

Vanuit het dorp ging het geleidelijk aan omhoog door de velden. Eerst liepen voornamelijk door wijngaarden, later veranderde dat in meer kale korenvelden die al geoogst waren. Na een aantal kilometers gelopen te hebben ging het even voor het dorpje Ciruena wat steiler omhoog. Daarna begon het te regenen en trokken we onze regenkleding aan. Dat was ook wel lekker warm. Het was de eerste dag van onze pelgrimstocht dat Anja niet mopperde over de regenkleding, maar er juist blij mee was. Dat was niet verwonderlijk, want het werd op deze dag slechts 12 graden, exteem koud voor deze tijd van het jaar.

In Ciruena zijn we een restaurant ingegaan. We hebben daar koffie met een broodje kip genomen. Hét was heerlijk warm binnen. Het was hier heel druk met pelgrims.
Na deze pauze liepen we verder richting Santa Domingo de la Calzada. We kregen vrijwel meteen na de hervatting een flinke regenbui. Verderop werd het gelukkig weer droog.

In Santa Domingo de la Calzada deden we eerst inkopen voor de lunch. Dat nuttigden we meteen op een bankje vlakbij. Als pelgrims heb je vaak geluk, ook nu was dit weer het geval, want juist op het moment dat we op het bankje zaten kwam de zon even door om ons wat op te warmen. Daarna liepen we door naar de kerk, die je als pelgrim echt moet bezoeken. We moesten wel toegang betalen maar er was voor pelgrims een speciale prijs. Het was een kerk met heel veel kunstwerken. Eén van de meest bijzondere kunstwerken vonden we wel het mozaïek in de kelder.

De echte reden om deze kerk te bezoeken was vanwege de legende rondom de heilige Santa Domingo. In de veertiende eeuw zouden een Duitse pelgrim en zijn ouders verblijf hebben gehouden in de herberg in dit plaatsje. De herbergiersdochter werd verliefd op de jonge pelgrim. De jonge pelgrim wees echter haar liefde af. De herbergiersdochter was zo boos dat ze hem daardoor vals betichtte van diefstal. De jonge pelgrim eindigde daardoor aan de galg. Toen zijn ouders terugkwamen van Santiago troffen zijn ouders de jonge pelgrim aan – aan de strop. Maar hij levend op de schouders van de heilige Santa Domingo. Toen ze dit meldden aan de rechter, die aan tafel zat, zei deze tegen hen: “Jullie zoon is even dood als de gebraden kippetjes op mijn bord”. Hij was nog niet uitgesproken of de vogels op zijn bord kwamen luid kraaiend overeind. Er worden daarom nu nog steeds een paar kippen in de kerk gehouden om zo de legende levend te houden. Deze kippen worden elke drie weken gewisseld.

Na dit bezoek aan de kerk zijn we verder doorgelopen naar Granon. Eerst was het nog droog maar later kwam er weer regen. Tegen vieren kwamen we aan bij de hostel net buiten het dorp. Dat was enkele honderden meters vanaf de Camino Frances. We hadden een ruime eigen kamer en badkamer. Dat was weer eens echte luxe.

In de avond liepen we weer terug naar het centrum. We hebben daar pizza gegeten in het restaurant. Ook hebben we hier nog even gesproken met twee Canadese vriendinnen, die we veel eerder in de etappe van Roncevalles naar Bizkaretta ook al ontmoet hadden.

vorigevolgende