Rabanal del Camino – El Acebo (17 km)

vorigevolgende

Vrijdag 27 september 2019: Rabanal del Camino – El Acebo (17 km)

We hebben heerlijk geslapen in dit verblijf in Rabanal del Camino, maar we werden wel al om half zes wakker gemaakt door vroege pelgrims. Wij zelf stonden iets na half zeven op. Nadat we de spullen ingepakt hadden zijn we met de rugzak op naar het restaurant gelopen, waar we de vorige avond ook gegeten hadden. Na het ontbijt alhier zijn we in de schemer om kwart voor acht vertrokken. Het zou een bijzondere dag worden, waarop we Cruz de Ferro passeerden.

Toen we vertrokken was het boven ons bewolkt, maar de lucht was in het oosten nog blauw. Dat gaf weer iets speciaals tijdens zonsopkomst. De rest van de dag zou het bewolkt en koud blijven, maar op een paar regendruppels na bleef het wel droog. We liepen over brede steenslag paden, geleidelijk aan omhoog. Op een gegeven moment werden de paden een tijdje wat smaller en rotsachtiger.

Na ruim anderhalf uur lopen bereikten we Foncebadon. Daar hebben we gepauzeerd in een restaurant en daar koffie gedronken met een heerlijke omelet. We waren er gelukkig net voordat de grote meute arriveerde. Want toen we weggingen was er een lange rij, terwijl wij meteen aan de beurt waren. Anja heeft hier ook nog even de geblondeerde Taiwanese vrouw gesproken, die we een aantal dagen eerder ook al ontmoet hadden.

Vanaf Foncebadon was het nog een half uur lopen tot de Cruz de Ferro. Daar heeft Anja een steentje achtergelaten voor haar moeder waarmee het niet zo goed gaat. Anja’s moeder heeft veel pijn vanwege haar rug die steeds verder inzakt en steeds krommer wordt. Anja heeft iets verderop een andere hartvormige steen gepakt en die weer mee teruggenomen naar huis. Deze steen ligt nu bij een vijvertje in de tuin van Anja’s moeder. Dit was toch wel een emotioneel gebeuren. We zagen ook anderen die een steentje achterlieten op Cruz de Ferro.

Voordat we verder gingen hebben we nog even op een bankje gezeten om zo alles nog even op ons in te laten werken. Daarna liepen we door een eenzaam bergachtig gebied richting onze eindbestemming. Aanvankelijk bleven we nog min of meer op dezelfde hoogte. Het ging wel wat op en neer, maar lastig was het zeker niet. We passeerden nog het vervallen Manjarin, waar één huis stond met een alternatief winkeltje, waarin je allerlei pelgrim gerelateerde voorwerpen kon kopen. Wij hebben even gekeken en zijn daarna weer doorgelopen.

Op het laatst kwam er toch nog een stevige afdaling over soms nogal ruige stenige paden. Dat was niet goed voor met name Anja’s linker voet. Gelukkig duurde dit niet al te lang. We kwamen op deze dag behoorlijk op tijd aan bij onze B&B. Het verblijf was aan de buitenkant van het dorpje El Acebo. We kwamen via een prachtige tuin met mooi zitje naar binnen, maar het was helaas nu te koud om buiten te zitten. Bijna gelijktijdig met ons kwam er ook een stel uit Nieuw Zeeland aan. De gastvrouw ontving ons heel gastvrij met iets te drinken.

We hadden een heerlijk onderkomen met eigen kamer en eigen badkamer. We hebben het gedurende de rest van de middag rustig aangedaan, want er was verder niet veel te beleven in El Acebo. In de avond hebben we in het nabijgelegen restaurant gegeten.

vorigevolgende