Torres del Rio – Logrono (22 km)

vorigevolgende

Zaterdag 7 september 2019: Torres del Rio – Logrono (22 km)

Gelukkig sliepen we aan de goede kant van het gebouw. Daarom hadden we niet al te veel meegekregen van het festival dat tot 5 uur in de ochtend duurde en konden we nog aardig goed slapen. De volgende dag hoorde we van de twee Nederlandse vrienden dat ze bijna geen oog hadden dichtgedaan, omdat zijn aan de verkeerde kant van hun overnachtingsplek sliepen. Het ontbijt in de herberg was te laat. Daarom hadden we besloten om in onze eigen kamer te ontbijten van ons proviand uit de rugzak.

We vertrokken iets na zeven uur. Het was nog schemerig, helder en koud. We konden genieten van een prachtige zonsopgang. Ook overdag werd het niet zo warm meer, zo’n 24 graden. Bij het verlaten van Torres del Rio kwamen we nog langs een garage, waar nog een aantal jongeren nog wat aan het nafeesten waren en blijkbaar de hele nacht niet geslapen hadden. Het eerste deel van de etappe ging door mooie natuur met flink wat heuvels. Er stonden heel veel braamstruiken langs de weg, maar de meeste bramen waren erg droog. Af en toe was er een struikje met lekkere sappige bramen.

Na een aantal kilometers gelopen te hebben bereikten we het hoogst punt. We hadden prachtige uitzichten en zagen in de verte Logrono al liggen. Na de top begonnen we met een fikse vrij steile afdaling, wat gevolgd werd door een vlakker stuk. Toen we zo’n 7 kilometer gelopen hadden, kwamen we langs een snack tentje. We hebben hier koffie gedronken zodat Anja eindelijk wakker kon worden. We hadden hier ook onze laatste ontmoeting met de twee Nederlandse vrienden, want zij gingen vanaf Logrono weer naar huis.

We vervolgden onze weg naar het stadje Viana. In het stadje zelf moesten we nog even stevig omhoog. Er waren hier heel veel restaurants. Wij kozen degene die tegenover de kathedraal lag en hebben daar een beker koffie met een broodje genomen. Daarna bezochten we de kathedraal, wat zeker de moeite waard was. Het was een juweeltje met heel veel kunstwerken. We hebben er uitgebreid rondgekeken en met name Anja heeft er een groot aantal foto’s gemaakt. In een van de beelden van de kerk zagen we een jonge niet grijze Sinterklaas, dus hij komt toch echt uit Spanje….

Nadat onze ogen weer verzadigd waren, gingen we weer verder. De route was heel gemakkelijk en vlak. We liepen op dit gedeelte meest over asfaltweggetjes. Het wandel tempo werd steeds hoger. Dat moest Anja na enkele kilometers toch bezuren want toen kreeg ze weer behoorlijk last van haar linker voet. Het laatste stuk liepen we daarom maar wat langzamer en we namen ook nog een paar rustpauzes. De laatste kilometers voor Logrono waren bepaald niet mooi.

Op het laatst kwamen we nog even door het centrum. Dat viel ook tegen. Gijs had enkele dagen de stekker voor het opladen van de mobiel in het hotel laten liggen. We hadden daarom de laatste dagen zo weinig mogelijk gebruik gemaakt van ons mobiel. Maar hier in Logrono konden we een nieuwe stekker kopen. De winkelbediende zei ons zelf spontaan dat Logrono niet één van de mooiste plaatsen langs de Camino was. Het was dus maar goed dat we hier geen rustdag ingepland hadden.

Na deze aankoop liepen we door naar ons pension. De eigenaar van het naast gelegen restaurant liet ons naar binnengaan. Wat later kwam de eigenaresse van het pension om ons in te schrijven en de betaling te ontvangen. We hadden een piepkleine kamer maar het was er gelukkig wel rustig. Boodschappen konden we in een grote supermarkt recht tegenover ons pension doen.

Op tijd uit eten gaan is in Spanje een echte uitdaging. Tegen half acht liepen we naar buiten om een restaurant te zoeken, maar er was er geen enkel restaurant open tot half negen. Uiteindelijk besloten we daarom een keertje te zondigen tegen onze principes en maar een hamburger te eten bij Burger King. Daarna hebben we nog een extra gezond toetje gekocht in de supermarkt tegenover ons pension.

vorigevolgende