Bizkaretta – Pamplona (31,5 km)

vorigevolgende

Maandag 2 september 2019: Bizkaretta – Pamplona (31,5 km)

Na een heerlijke nachtrust stonden we om half zeven op. We namen nog een klein ontbijt met koffie in het pension. Om half acht gingen we op weg voor een lange etappe, de langste die we hebben gelopen tijdens onze camino. We wilden namelijk graag in Pamplona eindigen, en de volgende dag daar een rustdag nemen. We wisten niet of we het zouden halen, daarom hadden we niets gereserveerd. Het was een koele vrij zonnige dag, 9 graden in de ochtend en een maximum temperatuur van 21 graden. Kortom het was voortreffelijk wandelweer.

Er waren weinig pelgrims onderweg. Dat kwam omdat we in tussenplaats startten, waar weinig pelgrims overnachtten. We kwamen wel heel wat mountainbikers tegen, die de camino per fiets aflegde. Vaak waren dat e-bikes. Is dat nou het echte pelgrimeren? De paadjes waren regelmatig smal en soms ook behoorlijk steenachtig en dus lastig voor mountainbikes. Deze soms met grote snelheid voorbij zoefende mountainbikers waren bepaald niet prettig voor de wandelaars. Je moest echt oppassen en op tijd opzij stappen.
Áanvankelijk liepen we nog door de rand van de Pyreneeën. Het was een mooie wandelroute met veel bos. De paden waren prima. Ze gingen wel op en neer maar waren niet lastig. De afdaling naar Zubiri was minder prettig. Het was hier erg rotsachtig en dus niet goed voor Anja’s voeten en lichaam. Na 10 km lopen waren we in Zubiri. Het was tijd voor een rustpauze.

In Zubiri gingen we naar een restaurant om koffie te drinken en daarbij wat te eten. We ontmoetten daar een wandelaar die door de schrik even een verkeerde stap zette. Hierdoor ging er iets goed mis met zij benen, net onder de knie. Hij moest naar het ziekenhuis in Pamplona. Dat betekende voor hem einde camino. Hij was nog maar een paar dagen op weg. Anja liep ook een schrammetje op van een doornstruik, maar dat betekende gelukkig geen verdere belemmering voor het wandelen.

Net voorbij Zubiri kwamen we langs een grote zandafgraving. We moesten hier even omhoog en daarna weer naar beneden. De route werd steeds gemakkelijker. Het ging slechts lichtjes op en neer. Het pad was meestal prima, maar soms waren er even wat meer stenen. Het grootste deel van de route was half verhard. De route stond prima aangegeven.

In Eskirotz was een mooie plek met bankjes en vers water om wat te eten. We waren nog maar net bezig met ons eerste stuk brood en de ene na de andere kat verscheen om te bedelen om eten. Al de katten waren klein en mager. Dat was heel vervelend, en daarom zijn we maar snel weer vertrokken.

Wat verder, even voor Zuriain was er een korte vrij steile afdaling over een pad met ingemetselde stenen. Het was nogal hard en niet goed voor Anja’s voeten. Ze kreeg er weer last van. Gelukkig was er onderaan een bruggetje die door de droogte geen functie had. Daar konden we goed op zitten om even te rusten en nog wat te eten. We hadden hier ook mooi zicht op een riviertje, waar we een tijdje langs zouden lopen.

Vanwege Anja’s pijnlijke voet moesten we af en toe even rusten. Dat deden we ook in Irotz. De aantrekkelijkheid van de route nam af naarmate we dichter bij Pamplona kwamen. De vermoeidheid begon bij Anja behoorlijk toe te slaan, toen we de eerste buitenwijken van Pamplona naderden. We gingen nog even zitten voordat we Villava ingingen. We besloten hier om toch nog 5 km door te lopen naar het centrum van Pamplona. We hebben hier via booking.com een hotel gereserveerd in het centrum van Pamplona en nog iets gegeten.

Na deze pauze liepen we heel rustig met nog een paar korte tussenstops. We moesten een paar kilometer door Villava lopen, hetgeen niet interessant was. Daarna liepen we nog een paar kilometer door wat rustigere buurten totdat we de brug naar het centrum van Pamplona bereikten. Dit was een hele mooie historische brug. Even verder liep je tussen hoge vestingmuren door en zo kwam je het centrum van Pamplona binnen. We waren nu vlak bij ons hotel. Even voor zeven uur waren we ingecheckt en in onze kamer. In de avond hebben we op het Plaza Del Castillo nog een heerlijke pizza gegeten en verder rustig aangedaan.

vorigevolgende