San Xiao do Camino – Pena (20 km)

vorigevolgende

Zondag 6 oktober 2019: San Xiao do Camino – Pena (20 km)

We hebben in de ochtend een beetje uitgeslapen want het ontbijt was pas om acht uur. Het ontbijt stelde niet veel voor en bestond alleen uit een zoet broodje met koffie en verse sinaasappelsap. Maar het was in ieder geval genoeg tot het eerstvolgende restaurant. Daarom konden we toch nog om kwart over acht beginnen met de etappe.

Aan het begin van de etappe was het nog nevelig en behoorlijk donker. We moesten op het eerste stuk over een pad dat afgeschermd was door bomen. Er was hier nauwelijks genoeg licht om de stenen op het pad te zien. Wat was het al druk op de Camino. Er waren hier heel veel wandelaars die al minstens een uur op weg moesten zijn, en dus met een lamp in het donker gelopen moesten hebben. Op deze dag was het in de ochtend bewolkt en soms wat miezerig. In de middag kwam de zon er door en werd het ruim 20 graden, dus ook op deze dag hadden we toch weer heerlijk wandelweer.

De etappe van deze dag was behoorlijk heuvelachtig, maar echt moeilijke stukken waren er niet. In de dorpen lagen vaak van oneffen straatjes met grote vlakke stenen, maar die dan ook weer niet gelijk lagen. Kortom de etappe was niet al te best voor Anja’s linker voet.

Op deze dag hebben we een nieuwe manier bedacht om terug te denken aan onze geschiedenis. Dat ging als volgt. Toen we nog 63 kilometer lopen, dachten we terug aan 63 jaar geleden, dat was het geboortejaar van Gijs. Elke kilometer verder gingen we over op het volgende jaar. Inmiddels zitten we op de tijd dat Gijs 20 jaar was en Anja 17 jaar. Het was een hele leuke manier om zo allerlei herinneringen op te halen.

Na een kilometer of negen gelopen te hebben was er enkele kilometers voor Melide een restaurant. Daar hebben we koffie gedronken en een omelet gegeten. We hadden hier ook weer een paar gesprekjes met andere pelgrims. Een Canadese vrouw sprak ons aan omdat ze ons Nederlands hoorde spreken en zij nog familie in Nederland had. Ze was er erg van onder de indruk dat we al 3 maanden geleden in Zwitserland waren begonnen met de camino en vertelde dit meteen aan een paar mensen door. Een jonge vrouw zei toen tegen ons: I am having goose bumps (kippenvel in het Nederlands). Ondertussen hadden we wat eerder al in een kerkje onze eerste stempel van de dag gehaald.

Na deze pauze liepen we door naar Melide. In Melide hebben we eerst boodschappen gedaan en daar even gerust op een bankje. Daar heeft Anja een gesprek gehad met vrouw uit Namibië. Tijdens dit gesprek ging in eerste instantie over de kinderen en kleinkinderen. Ook lieten ze elkaar de foto’s van de kinderen en kleinkinderen zien. Het gesprek met de Namibische vrouw ging daarna ook over Namibië. Ze liet wat filmpjes en foto’s zien op haar smart phone, met rotstekeningen, een zandstorm, een olifant die heel dicht bij toeristen kwam en een leeuw die een tent probeerde binnen te komen, wat gelukkig niet lukte.

We kwamen nog door verschillende kleine plaatsjes. Een kilometer of vijf voorbij Melide kwamen we door het plaatsje Boente. We zijn daar nog even in het kerkje geweest en we hebben bij het kerkje geluncht. Na deze pauze liepen we verder naar onze overnachtingsplek, dat was een pension dat ruim 500 meter vanaf de Camino lag, maar heel goed te vinden met het kaartje van maps.me. We hadden een zeer ruime kamer met eigen badkamer.

Nadat we onze dagelijkse klusjes gedaan hadden, hebben we nog een tijdje in de tuin aan de achterkant van het pension gezeten. Het was nog heerlijk om daar in de zon te zitten. In de avond hebben we in het pension gegeten. We kregen een prima maaltijd voorgeschoteld.

vorigevolgende