Ventosa – Azofra (16,5 km)

vorigevolgende

Maandag 9 september 2019: Ventosa – Azofra (16,5 km)

We sliepen in een zaal van zes personen. Toch hebben we goed kunnen slapen omdat er niet al teveel gesnurk was. Wel hadden we onze oordopjes ingedaan. Om zes uur klonk het klokje van gehoorzaamheid. Dat betekende opstaan, aankleden en inpakken. Om dik half zeven gingen we op weg naar het restaurant voor ontbijt. We namen een grote croissant, koffie en vers geperste sinaasappelsap en dat voor slechts vier euro per persoon.

We hadden besloten om deze dag met de rat race mee te doen. Deze keer hadden we niets gereserveerd en we waren van plan om deze keer in een publieke herberg, die je niet kon reserveren, te overnachten. Het was een behoorlijk groot verblijf met zestig bedden en Azofra was niet een hoofd etappe plaats. En we hadden deze dag een korte etappe voor de boeg, zodat we rond het middaguur zouden aankomen. Dat zou toch goed moeten komen.

Om zeven uur begonnen we aan de etappe. Het was nog behoorlijk donker maar net voldoende om te zien. Anja liep op deze dag weer als een kievit, wat een goede nachtrust niet allemaal kan doen. Het was een prachtige ochtend. We genoten van de mooie zonsopkomst. Ook de rest van de dag bleef het zonnig en het werd zo’n 24 graden.

Eerst gingen we nog wat omhoog door een mooi stil gebied. Op het hoogste punt zagen we het stadje Najera al in de verte in het dal liggen. Het ging heel geleidelijk bergafwaarts tot de buitenwijken van Najera. Tegen negen uur kwamen we even voor Najera langs een grote picknickplaats. Dat was een prima plek om te pauzeren en de rest van ons ontbijt te eten.

Daarna was het nog een paar kilometer lopen tot het centrum van Najera. Hier gingen we een klein stukje van de Camino Frances of om boodschappen in de supermarkt te doen voor onze lunch. Wat was het hier goedkoop. Bij de ingang van de supermarkt stond in een hal een tafeltje met een paar stoelen. Daar hebben we even gezeten en nog wat gegeten.

Een stukje verder op hebben we de lokale kerk bezocht. Daarna zijn we Najera weer uitgelopen. We kregen even een aardige klim voor onze kiezen door een woest gebied met eerst nog wat bomen. Toen we wat verder het hoogste punt bereikten werd het steppeachtig en woest. Later werd de omgeving weer vlakker en gingen we weer door een groot aantal wijngaarden. Op dit gedeelte hebben we nog een gesprekje gehad met Ierse vrouw, die alleen liep.

Om klokslag twaalf uur kwamen we Azofra binnen. We liepen meteen door naar de publieke herberg. We waren nummer 12 en 13, en dus ruim op tijd voor een plaats in herberg met zestig bedden. Samen met anderen moesten we eerst nog een tijdje buiten wachten. Zo rond een uur of één kwam er iemand om ons te registreren en een kamer toe te wijzen. Er waren hier allemaal kleine tweepersoons hokjes met klapdeuren naar de gang. Er waren gelukkig geen stapelbedden en dat is best geriefelijk voor een publieke Spaanse herberg aan de Camino.

Wij zaten op de benedenverdieping van het gebouw, maar omdat het daar meteen heel druk was weken wij voor onze douche uit naar de eerste verdieping. De was hebben we daarna in de keuken gedaan. We hadden toen nog een hele lange middag voor ons. Die gebruikten we ook om onze familie en vrienden weer een blog te sturen. Zo rond drie uur was de hele herberg vol, maar er kwamen nog meer gasten. Voor hen was er ook nog een overflow honderd meter verder op. Eén van de gasten kwam met een ezel en die werd ergens buiten de herberg aan een paal vastgebonden.

In de avond hebben we in het centrum van Azofra in een restaurant een pelgrimsmaaltijd gegeten. Er waren ook heel wat pelgrims die in de herberg zelf kookten, maar daar hadden wij geen zin in. Verder hebben we tijdens het verblijf in deze herberg nog een aantal andere pelgrims ontmoet en gesproken.

vorigevolgende