Santovenia de Oca – Burgos (24,5 km)

vorigevolgende

Vrijdag 13 september 2019: Santovenia de Oca – Burgos (24,5 km)

Al met al was de nachtrust in Santovenia de Oca niet goed geweest. Met name Anja voelde zich niet fit en dat kwam niet zo goed uit omdat we toch nog wel een behoorlijke etappe voor de boeg hadden. Van het bed afkomen was een andere uitdaging. Dat lukte bij Anja uiteindelijk alleen maar door in de armen van Gijs te vallen en dat is tenslotte ook wel weer eens leuk. Ook was er niet het geadverteerde ontbijt. We konden niet meer dan een kop koffie krijgen. Wij namen er onze gedroogde vruchten bij, zodat we toch nog wat brandstof in ons lichaam hadden om te lopen.

Om half acht vertrokken we. Het was nog bijna helemaal donker, maar gelukkig begonnen we op asfaltwegen, zodat we nog niet al te goed zicht hoefden te hebben. Het was een hele heldere ochtend met een prachtige zonsopkomst. Wat was het toch mooi om zo vroeg in de dag te lopen en de zon zien opkomen. Na een paar kilometer bereikten we Ages. Wie groette ons daar vanuit een raam van een hostal. Het waren de Canadese vriendinnen, die we al net na Roncevalles voor het eerst ontmoet hadden en daarna nog verschillende keren. Achteraf bleek dit de laatste keer dat we hun zagen omdat wij een rustdag in Burgos ingelast hadden en zij daar door zouden gaan, omdat hun terugvlucht al geboekt was op 8 oktober.

Twee en een halve kilometer verder waren we in het volgende dorpje, Atapuerca. Het was tijd voor ons echte ontbijt. In een restaurant, zo’n vijftig meter vanaf de Camino Frances namen we een appelbroodje, koffie en verse jus. Gesterkt gingen we daarna op weg voor de enige echte klim van deze dag. Deze klim en ook de daarop volgende afdaling ging over nogal rotsachtig terrein wat bepaald niet lekker was voor Anja’s zere linker voet. Gelukkig konden we de ergste rotsen regelmatig ontwijken via kleine paadjes aan de zijkant van het hoofdpad.

Boven aan de klim zagen we Burgos, een vrij grote stad, voor het eerst goed liggen. We moesten nog wel een heel stuk lopen. Toen we weer beneden waren werd het verder een gemakkelijke route. In het plaatsje Cardenuela vonden we een bankje voor onze volgende rustpauze en tevens lunch. Daarna liepen we eerst nog een paar kilometer door toch enigszins bewoond gebied.

Nadat we over het viaduct van de autoweg gelopen waren volgden er kleinere paadjes. Gijs zag een binnendoor paadje. Maar dat ging wel even heel steil naar beneden. Anja zag dat niet echt zitten. Maar aangemoedigd door een andere vrouwelijke pelgrim trok Anja toch de stoute schoenen aan en kwam zo heelhuids over deze steile plek. Daarna liepen we een heel stuk door open zonnig gebied over een halfverharde steenslag weg richting het vliegveld van Burgos. Wij liepen aan de achterkant van het vliegveld langs naar het dorpje Castanares.

In Castanares namen we een pauze en aten we nog wat. Anja was inmiddels al behoorlijk moe vanwege de slechte nachtrust. Maar gelukkig hadden we het grootste deel van de etappe er al opzitten en was het overige deel praktisch helemaal vlak. We liepen aan de zuidkant van de rivier over meest verharde wandelpaden door een parkachtige omgeving naar het centrum van Burgos. We deden het rustig aan met nog een paar rustpauzes, want uiteindelijk maakte het niet uit hoe laat we nu precies zouden aankomen. Even na half vier waren we in het hotel.

We hadden een ruime stille kamer met een heerlijk bed en eigen badkamer. Wat een verschil met de afgelopen nacht. Omdat we merkten dat het onderweg steeds erg druk was en dat een overnachting nog al eens een probleem was als je niet gereserveerd had en wat later aankwam. Ook zagen we dat tussen Burgos en Leon het aantal mogelijkheden om te overnachten wat beperkter in aantal was. Aangezien Anja nog steeds wat last had van haar linker voet besloten we de etappes niet al te lang te maken. Daarom besloten we om dit traject van 185 nogal vlakke kilometers in acht etappes te verdelen en alle overnachtingen voor Leon al te reserveren.

Wat betreft de reserveringen was het wel even puzzelen, maar uiteindelijk vonden we voor elke dag een plek. Vijf reserveringen maakten we via booking.com en de overige twee per telefoon. Gelukkig spraken ze op deze twee plekken een beetje Engels, zodat het niet lastig was om te boeken. De eerste overnachting was wel weer op een slaapzaal met stapelbedden. De overige keren konden we een privékamer reserveren.

In de avond zijn we naar het centrum van Burgos gelopen. Wat was het hier druk. De hele stad leek wel uitgelopen. Het was even zoeken naar een geschikte restaurant, maar uiteindelijk vonden we een plek waar we heerlijk gegeten hebben. Na het eten hebben we nog even in het centrum gekeken voordat we weer terugliepen naar ons hotel.

vorigevolgende