Burgos – Hornillos (22,5 km)

vorigevolgende

Zondag 15 september 2019: Burgos – Hornillos (22,5 km)

Ook de tweede nacht in ons hotel in Burgos hadden we weer heerlijk geslapen. We konden ook nog een beetje uitslapen, omdat het ontbijt buffet op zondag pas om half acht open was. Het was meteen erg druk met gasten, ook al was het zondag. Iets na kwart over acht verlieten we het hotel onder politiebewaking. Er stond namelijk een hele cordon politieagenten vlakbij het hotel, maar we wisten niet waarom. We liepen eerst naar de kathedraal om nog even het bijzondere gebouw te zien.

Om half negen begonnen we aan de achterkant van de kathedraal met de etappe naar Hornillos. We moesten eerst nog een heel stuk door Burgos lopen. Afgezien van een oude poort en enkele levensechte beelden was er niet veel meer te bewonderen.

Nadat we Burgos uit waren gingen we de leegte in. Het was hier heel vlak en dat zou de komende week tot Leon zo blijven. Gedurende deze week zouden we maar een paar kleine heuvels tegenkomen. We liepen nog even in de buurt van een autoweg en daarna een paar kilometer op een half verhard pad langs een drukkere weg alvorens we het dorpje Tardajos bereikten.

We kwamen onderweg naar Tardajos even buiten Burgos ineens de Zuid-Afrikaanse vrouw weer tegen die we ook in de overflow herberg in Roncevalles ontmoet hadden. Ze had toen een veel te zware rugzak met veel te veel spullen. Onder begeleiding van een andere pelgrim had ze meer dan vier kilo aan overbodige spullen uit de rugzak gehaald en per post doorgestuurd naar het punt vanwaar ze weer naar huis zou vliegen. Ze had wat last van haar benen en was er niet meer zeker van of ze in staat zou zijn om de Camino af te ronden. We zeiden tegen haar dat ze al goed onderweg was en inmiddels al 300 van de 800 kilometer had afgelegd. We wensten haar nog Buen Camino, zoals pelgrims dat onderling doen.

In Tardajos hadden we inmiddels elf kilometer gelopen. Het was tijd voor een kopje koffie. We zaten samen met een Zweedse man aan een tafel op een terras. Hij had een soortgelijke been blessure als Anja eerder in Frankrijk had, alleen erger. Hij kon niet verder lopen en liet zich met de taxi naar Hornillos brengen, naar dezelfde herberg waar wij zouden verblijven.

Na de koffie begonnen we aan de laatste tien kilometer. Na een half uur kwamen we door een volgend dorpje. Daar was één of ander feest gaande. Iedereen was buiten en uitgedost. Wij werden nog lastig gevallen door een aantal jongeren om een “speciaal” alcoholisch drankje te drinken. We hebben er niet aan toegegeven, niet wetende wat we binnen zouden krijgen.

Vanaf hier was het nog acht kilometer tot Hornillos. We gingen door een leeg, stil licht golvend landschap, eigenlijk best wel mooi. Halverwege dit stuk hebben we nog even gerust en wat gegeten in een soort oase met enkele bomen en picknicktafels. Daarna ging het nog wat omhoog. De lucht werd steeds donkerder en dreigender. Een paar kilometer voor het einde gingen we nog even stevig naar beneden.

We werden om kwart voor twee door de herberg gebeld of we nog kwamen. We zeiden dat we er over een kwartiertje zouden zijn en dat was prima. Later hoorden we nog dat alle herbergen in Hornillos meestal tussen twee en drie uur vol waren en dat de anderen dan per taxi naar een andere plaats gebracht werden. Gelukkig hadden wij gereserveerd, daarom was het ook geen probleem geweest als we nog iets later aangekomen waren. Op de laatste honderden meters kregen we nog een klein beetje regen, net niet genoeg om de regenpakken aan te trekken.

Een paar minuten voor twee waren we bij onze overnachtingsplek. We hadden gezamenlijk één stapelbed. Gijs offerde zich op om boven te slapen. We hebben hier heel wat pelgrims ontmoet. We ontmoet hier een Duits stel, dat we nog een aantal keren zouden spreken. Ze aten niet mee met de groep, maar bereidden hun eigen maaltijd.

We hebben deze dag geen spullen gewassen omdat er in de middag regelmatig een bui overkwam en daardoor de was niet droog zou worden. In plaats daarvan hebben we de middag gebruikt om weer een berichtje naar de familie en vrienden te sturen.

Tijdens en na de maaltijd hadden we nog heel wat ontmoetingen. We zaten naast drie oude Canadese mannen die al bijna tachtig waren en als vrienden de Camino liepen. Het zou heel mooi zijn als wij op die leeftijd nog zo goed zouden kunnen lopen. Ook ontmoetten we hier een Ierse vrouw die we de komende dagen tot in Leon regelmatig tegen zouden komen. We hadden we nog een heel gesprek met een Deens stel dat ook naast ons zat. De Zweed die geblesseerd was, zat zijn verdriet van de blessure te verdrinken met wijn. Na het eten begon de Zweed spontaan met de gitaar muziek te spelen en een liedje te zingen. En dat lukte hem heel goed met al de alcohol die hij gedronken had. Ook enkele andere gasten werden verleid om een liedje mee te zingen en Anja deed dat niet onaardig.

vorigevolgende