Villafranca del Bierzo – Las Herrerias (20,5 km)

vorigevolgende

Maandag 30 september 2019: Villafranca del Bierzo – Las Herrerias (20,5 km)

We hebben uitstekend geslapen in het klooster van Villafranca del Bierzo. Nadat we opgestaan waren hebben we eerst nog wat van de druiven van de boer gegeten. Daarna liepen we even een paar honderd meter terug naar het centrum voor ons ontbijt. Tegen acht uur waren we weer op pad. Het werd steeds later licht, waardoor we steeds later kunnen vertrekken. De route van deze dag was bijna helemaal verhard en ging meest over niet te drukke asfaltwegen en weinig hoogteverschillen. We hadden eindelijk weer eens een warme zonnige dag van 27 graden.

De hele etappe liepen we door een dal in de buurt van een rivier. We vonden het niet zo’n mooie etappe. Voor het tweede dorpje Trabadelo hebben we een heel gesprek gehad met een Amerikaans stel uit San Diego. De man had in het onderwijs gezeten en was ook net met pensioen. Het was leuk om de laatste paar dagen ook een paar andere mannen te ontmoeten die net met pensioen waren. Zijn vrouw had wat problemen met haar voeten en liet zich meestal een gedeelte van de etappe per taxi vervoeren.

In Trabadelo hebben we gepauzeerd en op het terras van een restaurant koffie gedronken. Een groepje Engelsen was zeer geïnteresseerd in onze tocht toen we hen iets vertelde over onze camino door Frankrijk en dat we het deel tussen Le Puy en Conques het mooist vonden van onze hele pelgrimstocht. Ze zouden er nog eens over denken om daar nog eens te gaan lopen.

In Vega de la Valcarce deden we boodschappen voor onze lunch en hebben bijna direct voor de supermarkt op een bankje gezeten om het meteen op te eten. Vlakbij ons zat er op de grond een andere jonge pelgrim die ons voorbeeld volgde.

Na onze lunch was het nog enkele kilometers lopen naar ons eindpunt in Las Herrerias. We kwamen op een mooi punt dit plaatsje binnen. We hadden in een nog vrije nieuwe herberg een privé kamer gereserveerd met eigen badkamer. Deze kamer bleek ook nog eens een mooi balkon te hebben met een schitterend uitzicht over het groene dal waarin we zaten.

Deze herberg had een Nederlands eigenaresse, die met een Spanjaard getrouwd was. We werden tijdens het eten bediend door haar moeder. We maakten een praatje met haar. Ze kwam hier regelmatig voor periodes van een maand om te helpen. Ze vertelde dat het gezellig was om te helpen, maar altijd een druk leven. We kregen hier een beter dan gemiddelde pelgrims maaltijd.

vorigevolgende