Reliegos – Leon (25,5 km)

vorigevolgende

Zondag 22 september 2019: Reliegos – Leon (25,5 km)

We hadden heerlijke bedden om op te slapen in het hostal in Reliegos. We werden echter wel vroeg gewekt door andere pelgrims, want boven ons was er al om kwart over vijf gestommel en gepraat. Er was helaas geen ontbijt in het hostel. Om zeven uur verlieten we in het donker ons hostel om een ontbijt gelegenheid te zoeken, maar helaas was er niet één te vinden. We hadden nog een restje brood bij ons en we hadden op maps.me gezien dat er net aan de buitenkant van Reliegos een picknickplaats was. In het donker met wat schaarse straatverlichting liepen we naar deze picknickplaats om dat te nuttigen.

Na dit ontbijt was het licht genoeg om verder te lopen zonder lamp. Gelukkig bereikten we na ruim zes kilometer lopen het volgende dorp Mansilla de las Mullas. Daar kwamen we langs een herberg met restaurant. We hebben daar om negen uur ontbeten en ook brood voor de lunch gekocht. We kwamen hier het Amerikaanse stel John en Mary uit Rhode Island opnieuw tegen. Tijdens het ontbijt hebben we elkaar nog even gesproken en daarna buiten een foto gemaakt. Ook hadden we hier nog een laatste gesprekje met het Duitse stel, dat we hierna niet meer zouden tegenkomen.

Na ons ontbijt zijn we nog even langs een supermarktje gegaan om nog wat extra inkopen te doen voor onze lunch. Vanaf Mansilla de las Mulas liepen we een hele tijd over een breed steenslag pad dichtbij een behoorlijk drukke weg. We passeerden op deze dag heel wat plaatsjes. Bij Villamoros de Mansilla was er even een klein ommetje. Veel pelgrims namen dit ommetje niet, maar volgde de drukkere weg.

Via het ommetje kwamen we in het centrum van Villamoros de Mansilla, een mooi dorpje. We wilden het kerkje even binnengaan, maar dat was op dat moment niet mogelijk omdat er een dienst gaande was. Wij zijn toen op een mooi wit stenen bankje op het dorpsplein gaan zitten om wat te eten. Er kwamen een aantal Duitse pelgrims langs, die de camino aflegden op de mountainbike. Ze spraken ons aan en ze waren onder de indruk van onze pelgrimstocht. Voor hun waren wij de echte pelgrims, die hun bagage niet lieten vervoeren. Na dit gesprek konden we toch nog even het kerkje in omdat de dienst inmiddels afgelopen was.

We vervolgden onze weg weer en moesten hele stukken langs een drukke weg lopen door het langgerekte plaatsje Puenta Villarente. Een stukje verder gingen we weer een steenslag weg op, die een paar honderd meter vanaf de drukke weg parallel met deze weg opliep. Hier was het gelukkig weer een stuk stiller. Het was op dit gedeelte licht heuvelachtig. Net voor het dorpje Arcaheuja was een picknickplaats waar we geluncht hebben.

Nadat we het dorpje Arcaheuja weer verlaten hadden gingen we eerst nog een paar kilometer door landerijen, totdat we de voorsteden van Leon bereikten. We gingen hier door een industrie en winkelgebied heen. We kruisten de autoweg en kregen een heel mooi zicht op Leon. Hoe dichterbij we kwamen hoe groter deel we konden zien. Op een gegeven moment zagen we de kathedraal, ons eindpunt van deze dag.

We daalde af naar Leon, kruisten nogmaals een autoweg en kwamen de stad binnen. Vanaf hier was het nog enkele kilometers tot het eindpunt van de kathedraal. Anja kreeg op het laatste deel van de etappe weer behoorlijk last van haar linker voet en we moesten het daarom rustig aandoen en pauzeerden regelmatig even. We zagen ook enkele andere pelgrims voor ons lopen, die de nodige moeite hadden om de laatste kilometers van deze dag af te leggen. De laatste kilometer van onze etappe ging door de binnenstad van Leon, zodat we er al even een vleugje van konden opsnuiven.

Net voor vier uur kwamen we aan bij ons mooie nieuwe en moderne appartement aan de voet van de kathedraal. Via een paar codes die we gekregen hadden konden we naar binnen. Gedurende de rest van de middag hebben we weer een berichtje aan familie en vrienden geschreven en verder rustig aangedaan.

In de avond gingen we naar buiten en daar ontmoetten we weer de Ierse vrouw Mary, die in een appartement recht tegenover ons zat. Dat zou de laatste keer zijn dat we haar spraken. Daarna zijn we uit eten geweest en hebben we ons tegoed gedaan aan een wat luxere maaltijd dan het standaard pelgrimsmaal. We begonnen ook steeds beter te beseffen dat het einde van onze pelgrimstocht naderde. We hadden nog maar ruim twee weken te gaan.

vorigevolgende