Puenta Reina – Iratzxe (26 km)

vorigevolgende

Donderdag 5 september 2019: Puenta Reina – Iratzxe (26 km)

We hebben in een sardientjeshok toch nog redelijk geslapen. Alhoewel het wel wat gehorig was, was er toch net genoeg geluidsisolatie om geen last te hebben van het gesnurk van de grotere slaapzaal. Na een eenvoudig ontbijt zijn we om kwart over zeven vertrokken. Het was nog behoorlijk donker, maar we konden net genoeg zien. We moesten even afdalen om zo weer op de Camino Frances te komen. We liepen in als het ware in een optocht, zo druk was het met pelgrims.

Het eerste deel van de etappe was nog behoorlijk vlak, maar ging wel door een behoorlijk ruig gebied. Na enkele kilometers kwam er een stevige klim. Deze bracht ons dicht bij de snelweg. Alhoewel ook de rest van de etappe door een mooie omgeving ging, werd de rust regelmatig behoorlijk verstoord door de nabijgelegen snelweg, die we deze dag meerdere malen kruisten.

Maneru was het eerste dorpje dat we tegenkwamen. Daar hebben we nog enkele boodschappen gedaan voor onze lunch. Het supermarktje lag even buiten de camino. Een klein uurtje verder kwamen in het volgende dorpje, Cirauqui. Het lag mooi boven op de heuvel. Het laatste stukje naar dit dorpje ging nog even steil omhoog. We hebben daar even gerust. Ook na dit dorpje ging de weg wat op en neer. Over het algemeen was het gemakkelijk lopen op mooie steenslagwegen. Soms was het even wat meer rotsachtig.

Toen we in Lorca aankwamen hadden we trek. We kwamen langs een paar restaurantjes die er aantrekkelijk uitzagen. In een van deze restaurants hebben we een echt Spaans hapje gegeten, Paella. In het volgende dorpje, Villatuerta hebben we ook nog wat boodschappen gedaan en zijn we nog even een mooie kerk ingelopen.

Even voor Estella begon bij Anja duidelijk de vermoeidheid van haar voet te slaan. Daarnaast kreeg ze pijn aan haar andere voet. Nadat ze haar schoen uitgedaan had bleek een van haar tenen te bloeden. We vroegen ons hoe dat kon. Toen zagen we dat er een pluisbolletje met scherpe naalden in haar schoen terechtgekomen was. Een van de pelgrims die ons passeerde kwam even polshoogte nemen. Maar nadat we het bolletje verwijderd hadden ging het gelukkig een stuk beter. We hebben de rest van de etappe wel rustig aangedaan met regelmatig korte rustpauzes.

Enkele kilometers verder kwamen we in Estella. De Camino liep dwars door het oude centrum Met vele mogelijkheden om te overnachten. Wij moesten nog 4 kilometer verder lopen naar een camping, waar wij een hut geboekt hadden. Het ging vanaf Estella gestaag omhoog, dus waren het niet de gemakkelijkste kilometers van de etappe. We kwamen eerst door Ayegui. Daar konden we even meegenieten met een volksfeest. Even verder kwamen we langs het klooster Irache, wat midden in de renovatie was. Ook kwamen we langs de bekende wijnboerderij waar we gratis wijn zouden kunnen tappen. Maar helaas, alle wijn beschikbaar voor deze dag was al getapt.

Bij dit punt ontmoetten we ook twee Nederlands mannen, goede vrienden van elkaar. Ze liepen elk jaar of een paar maal per jaar een aantal dagen over de camino. Vanaf dit punt was het nog ruim een kilometer naar de camping. We zaten in een klein huisje op de camping. Er waren twee huisjes onder één dak. De twee Nederlandse vrienden hadden een huisje naast ons. Het was een behoorlijke frisse avond, maar toch was het zwembad zo aanlokkelijk dat Anja hier nog even ging zwemmen. Toen Anja bibberend weer naar het huisje was toegekomen, was Gijs blij dat hij niet mee was gegaan.

Er waren weinig voorzieningen op de camping, bijvoorbeeld ook geen warm water. We besloten daarom deze dag maar niet te gaan douchen. Toen de zon laag stond hebben we de tuinstoelen binnen gezet omdat het buiten te koud was. Dat was even passen en meten, maar gelukkig ging het net. We hebben nog gekaart voor ons avondeten.

Op de camping was een restaurant en een winkel. Het restaurant ging helaas pas om 20:30 open, eigenlijk veel te laat voor een pelgrim. We hebben daar pizza gegeten. We zaten bij een Taiwanese jongeman. Een gesprek met hem was een echte uitdaging omdat hij nauwelijks de Engelse taal machtig was. Omdat het restaurant in de ochtend pas om acht uur open zou zijn, hebben we ons eigen ontbijt in het winkeltje op de camping gekocht.

vorigevolgende