Gonzar – San Xiao do Camino (21,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 5 oktober 2019: Gonzar – San Xiao do Camino (21,5 km)

We hadden prima geslapen ondanks het toch wel erg harde bed. Ook de kamer had heel weinig sfeer, maar ja als je slaapt zie je dat niet. We stonden om zeven uur op zodat we om half acht konden ontbijten. Maar helaas, het ontbijt was niet op de beloofde tijd beschikbaar, maar pas om kwart voor acht. Ook viel het ontbijt tegen want het was behoorlijk vet en het brood was erg droog.

Om kwart over acht begonnen we aan onze etappe. Het eerste stuk liepen we in de mist van de laaghangende wolken. Later werd het zonniger en perfect wandelweer.
Het was eerst nog vrij donker, maar al snel werd het lichter. Het ging bijna meteen al weer omhoog. Het duurde niet lang voordat we het dorpje Castromayor binnenliepen. Het was een aardig dorpje om te zien.

Ook na dit dorpje ging het nog enkele kilometers geleidelijk aan omhoog. We kwamen langs een groot aantal bars en restaurants. Het is duidelijk te zien dat de Camino hier helemaal voorbereid is op een groot aantal pelgrims. Even voor Ligonde vonden wij het tijd voor koffie met iets zoets erbij en natuurlijk een stempel in ons pelgrimspaspoort. Want ja, gedurende de laatste honderd kilometer van de Camino moet je twee stempels per dag hebben voor het verkrijgen van de compostela.

Ligonde was een typisch langgerekt boerendorpje, en behoorlijk arm. Al op en neergaand over een heuvelachtig traject, met soms oneffen steenachtige weggetjes en paden liepen we naar Palas de Rei. Anja’s linker voet begon net voor Palas de Rei weer behoorlijk op te spelen. Toen we langs een mooie picknickbank in Palas de Rei kwamen bij de kerk, besloten we dat Anja hier ging rusten en dat Gijs even alleen naar de supermarkt zou gaan, want die lag een stukje buiten de route.

Nadat Gijs in vrij korte tijd weer terug was met verse spullen hebben we geluncht. Vanaf dit punt was het gelukkig niet zo ver meer, nog zo’n vier kilometer lopen tot onze overnachtingsplaats. We moesten in Palas de Rei wel via een aantal lange trappen naar beneden. Daarna werd het vlakker en wat later kwamen er nog wel een paar kleine heuvels, maar lastig werd het niet meer.

We hadden een simpele kamer. We hadden meer verwacht voor de prijs de we moesten betalen. Blijkbaar werd hier de prijs wat opgedreven door de grote vraag.
In de middag hebben we nog ons dagelijks wasje gedaan en gedoucht. Ook hebben we weer een berichtje aan de familie en vrienden geschreven, waarin we hun lieten weten dat we op 10 oktober weer thuis zouden komen na een pelgrimsavontuur van drie en een halve maand.

Het avondeten was wel goed maar ook aan de dure kant. Wel kregen we nog een Gallisch likeurtje achteraf. We hadden ook nog een gesprek met een ander echtpaar uit Engeland, dat hier ook overnachtte. Van de eigenaars van ons onderkomen kregen we allebei een ansichtkaart aangeboden, nadat ze begrepen dat we al zo lang onderweg waren. Dat vonden ze toch wel een heel bijzondere prestatie. In de avond konden we vanuit onze kamer nog genieten van een prachtig ondergaande zon.

vorigevolgende