Pena – A Rua (22 km)

vorigevolgende

Maandag 7 oktober 2019: Pena – A Rua (22 km)

We hebben goed geslapen in een prima bed in het pension in Pena. We hadden één van de betere ontbijten tijdens de Camino. Gesterkt vertrokken we om kwart over acht voor de één na laatste etappe. Eerst was het nog mistig, maar in de loop van de ochtend werd het zonnig en een heerlijke temperatuur van 24 graden.

We zijn vanaf het pension niet teruggelopen naar het punt waar we de vorige dag de Camino verlieten, maar via een andere weg iets verder weer op de Camino gekomen. Het was wel even oppassen. We konden niet helemaal langs de drukke weg naar de Camino toelopen omdat daar de Camino via een hoog viaduct deze drukke weg kruiste en je daar niet door kon steken. In plaats daarvan namen wij al een paar honderd meter na ons pension een stil asfaltweggetje schuin rechts. We bleven dit weggetje steeds links volgen totdat we weer op de Camino waren.

Toen we weer op de Camino waren was het niet ver meer naar het volgende dorpje Ribadiso da Baixo. De binnenkomst van dit dorpje was schilderachtig via een brug over een riviertje. Het eerste gedeelte van de etappe was behoorlijk heuvelachtig, maar wel mooi om te lopen. Na zo’n vijf kilometer kwamen we door Arzua, waar we boodschappen gedaan hebben. Een paar kilometer verderop hebben we koffie gedronken in een party tent. Daar hebben we de twee Nieuw Zeelandse stellen weer ontmoet en ook de Namibische vrouw, die we de vorige dag ook ontmoet hadden. We hebben hier ook onze eerste stempel van deze dag voor ons pelgrimspaspoort gehaald.

Na weer enkele kilometers door een mooi gebied gelopen te hebben vonden we een rustplaats waar we op een muurtje gezeten hebben voor onze lunch. Ook na de middag moesten we regelmatig een rustpauze houden voor Anja’s linker voet. In één van die rustpauzes bij het dorpje Brea dronken we iets fris op een terras.

Na deze onderbreking volgde het laatste stuk van de etappe. Opnieuw ontmoetten we hier de twee Nieuw Zeelandse stellen. We zijn weer een eindje met hen opgelopen en hebben onze e-mail adressen uitgewisseld, mochten ze nog eens bij hun familie in Twello komen, wat niet zo ver van ons huis is. De Nieuw Zeelandse stellen zeiden ook dat we welkom bij hen waren, mochten we ooit in Nieuw Zeeland komen. Het ene stel, tegen wie we zeiden dat ze ons email adres aan Dudley en Jenny konden vragen, zei dat ze een bed voor ons hadden in een mooi huis aan een meer.

Daarna hebben we het laatste stuk van de etappe weer met z’n tweeën gelopen. Even voor het einde was het nog een korte rustpauze. Ondanks het feit dat de route wat verlegd was ten opzichte van het kaartje in de Rother gids, kwamen we toch nog langs onze herberg. Deze herberg was helemaal nieuw en pas sinds april dit jaar open was.

Wij hadden een eigen kamer met twee stapelbedden en verder geen andere gasten op onze kamer. Ook hadden we een eigen badkamer. In de avond hebben we in een nabijgelegen restaurant een laatste pelgrims menu gegeten.

vorigevolgende