Pimbo – Uzan (23 km)

vorigevolgende

Vrijdag 23 augustus 2019: Pimbo – Uzan (23 km)

We stonden deze ochtend vroeg op. We hadden voor ons eigen ontbijt gezorgd. Het zou weer een behoorlijke hete zonnige dag worden van zo’n 32 graden. Gelukkig hadden we wel een koele ochtend. Om kwart over zeven waren we na het inpakken en ons ontbijt klaar voor vertrek. Het was heel mooi om zo in de ochtend nevel te lopen.

Eerst volgde er vanaf Pimbo een afdaling. We hadden hier mooie uitzichten over de omgeving. naar beneden en daarna weer langzaam omhoog, totdat we na zes en een halve kilometer Arizacq Arazziguet bereikten. Dit was een groter dorp en daar deden we de boodschappen voor onze lunch. Na de inkopen hebben we even op het pleintje gezeten en het tweede deel van ons ontbijt gegeten.

Via een klein steegje verlieten we Arizacq Arazziguet. We daalden wat af naar een meertje. We liepen daar in een halve cirkel omheen. Daarna ging het in een bosje weer omhoog. We liepen nu door een meer open gebied richting het volgende dorpje. Er volgde een vrij lange niet steile afdaling over een stenige weg. Anja kreeg nu al weer behoorlijk veel last van haar linker voet en linker onderbeen. We liepen daardoor wat langzamer en hadden daarom wat vaker gerust.

Toen we weer beneden waren bereikten we al vrij snel het dorpje Louvigny. Hier was een mooie picknicktafel in de schaduw. We hebben daar geluncht en een tijdje gezeten. Toen we er even zaten kwam ook de Australiër Brett eraan. We hebben een tijdje met hem gesproken voordat we weer verder gingen, maar niet zonder onze watervoorraden weer aan te vullen bij het waterpunt.

De volgende vijf kilometers waren behoorlijk heuvelachtig. Net na Louvigny besloten we om niet het ommetje via Lou Castet te nemen maar op de asfaltweg te blijven totdat we de GR65 weer kruisten. Hier ging de route verder omhoog naar de kam over een aantal heuvels. We liepen hier over een half verharde weg op en neer van de ene heuveltop naar de volgende. Het was best een aantrekkelijk route om te lopen met mooie uitzichten. De Pyreneeën komen duidelijk steeds dichterbij. We hadden op deze dag regelmatig mooie uitzichten op het gebergte in de verte.

Enkele kilometers verderop verlieten we de kam en gingen scherp rechts een dal in. We waren nog niet beneden of er volgde in de warmte meteen weer een stevige klim naar het dorpje Fichous Riumayou. Bij de ingang van het kerkje stond in het voorportaal een paar banken in de schaduw. Dat was een ideaal plekje voor een rustpauze. Daar zat Brett alweer en daarbij nog twee jonge vrouwen die de afgelopen nacht op dezelfde plek sliepen als wij.

Na de rustpauze liepen we eerst nog even door het dorpje. Hierop volgde er een niet steile afdaling over een asfaltweg tot het volgende dorpje, Larreule. Daar zagen we de volgende rustplaats, die honderd meter vanaf de GR65 lag. We zijn er toch heengelopen om weer even bij te komen. We zagen daar ook een oud kerkje wat bovenop de heuvel lag. Dat was ons iets te veel en daarom liepen we daar niet heen. Een andere pelgrim verzekerde ons dat dit toch wel een mooie kerk was.

Na deze rustpauze begonnen we aan het laatste deel van onze etappe. Die kende weinig heuvels, maar het was wel erg warm en er was bijna geen schaduw. De route ging hier volledig over asfaltweggetjes veelal door maisvelden. Aangezien de mais behoorlijk hoog stond betekende dat de weg extra beschut was tegen ook maar één zuchtje wind die ons verkoeling zou kunnen brengen.

We kwamen zo rond vier uur aan op onze overnachtingsplek in Uzan. Het was een chambre d’ hôtes in de mooiste villa van het hele dorp. De gastvrouw was nog niet aanwezig, maar had ons aanwijzingen gegeven hoe we naar binnen konden en waar onze kamer was. Er stond al koel drinken voor ons klaar. Dat was heerlijk. Er was een gezamenlijke badkamer, maar wij waren de enige gasten. Dat was ook een luxe. Na gedoucht te hebben en het wasje gedaan te hebben rustten we nog een tijdje uit op een terras aan de voorkant van het huis.

Even na half acht had de gastvrouw ons eten bereid. Het was een prima maaltijd. We hebben toen gezamenlijk met haar gegeten en uitgebreid met haar gesproken. Het was een oudere vrouw en haar man was inmiddels overleden. Ze vond het gezellig om pelgrims te ontvangen en te spreken. Ons slechte Frans was best een uitdaging, maar toch hadden we een goed gesprek.

vorigevolgende