Tournesolles – Nogaro (25,5 km)

vorigevolgende

Dinsdag 20 augustus 2019: Tournesolles – Nogaro (25,5 km)

Wat was dat heerlijk om op zo’n stille plek in een koele kamer op een prima bed te slapen. In de ochtend werden we wakker met regen. We hebben eerst onze spullen ingepakt en daarna ontbeten in het restaurant van de bungalowpark. Bij vertrek was het ongeveer droog maar nog wel zwaar bewolkt. We besloten om onze regenpakken niet aan te trekken.

Tot aan het plaatsje Eauze bleven we op een heel vlak pad lopen dat over het traject van een vroegere spoorlijn liep. Aan beide zijden van het pad stond een wal van bomen. De eerste kilometers bleef het ongeveer droog, maar even voor Eauze ging het toch weer regenen. Voordat we al te nat waren trokken we onze regenkleding aan. Maar toen we de regenpakken aanhadden werd de regen meteen minder.

Aan het begin van Eauze kwamen we langs een grote supermarkt. Daar kochten we spullen voor onze lunch. Op een bankje bij de ingang van de supermarkt aten we alvast wat van onze proviand, zodat onze rugzakken niet al te zwaar werden. Het was nog steeds niet helemaal droog zodat Anja nog een tijdje in haar meest geliefde uitrusting kon lopen.

Nadat we onze wandeling hervat hadden waren we snel in Eauze. We konden helaas de kerk niet in, omdat er een begrafenis dienst aan de gang was. Na een uur of elf werd het echt droog en in de middag kwam de zon er nog volop door. Het was op deze dag niet warm, kortom na eerst wat regen was het de rest van de dag prima wandelweer.

Even voorbij de helft van Eauze naar Manciet had een lokale bewoner een rustplekje voor pelgrims ingericht. We konden er zitten en koffie met een koekje nemen. De lokale bewoner bracht ons ook nog zes heerlijke pruimen. We liepen over een algemeen licht glooiende route verder richting Manciet. Een paar kilometer voor Manciet kwamen we langs een aantal kunstmatig aangelegde meertjes, ieder met zijn eigen viscultuur. Daarna moesten we weer wat omhoog naar Manciet. Aan de kant van de weg zagen het Zwitserse stel weer. Deze keer lagen ze neergevleid in de zon in het gras.

In Manciet kwamen we langs een aantal picknicktafels, waar we geluncht hebben. Even verderop kwamen we langs de kerk, maar helaas mochten we hier niet naar binnen. We konden alleen maar door een ruit kijken.

Vanaf Manciet was het nog een kleine tien kilometer tot Nogaro. We liepen door een gebied met veel lage heuvels. Er was hier veel mais en ook vele zonnebloemenvelden en wijngaarden. De etappe was behoorlijk saai. Halverwege was er nog een oud kapelletje die we bezocht hebben. Vlak voor het einde van de etappe moesten we nog een ommetje maken van enkele honderden meters, die niet op de kaart aangegeven stond.

Aan het begin van Nogaro verlieten we GR65 en we moesten toen nog een kleine 500 meter lopen naar de gite d’etape municipal. Onderweg hier naar toe zijn we eerst nog even naar de Aldi geweest voor het inkopen van onze proviand. Aangezien we hier niet alles konden krijgen is Gijs later nog even naar de Carrefour geweest voor de overige boodschappen.

In de gite d’étape hadden we een klein kamertje voor ons tweeën. Er waren ook een aantal andere pelgrims, waar we nog meegesproken hebben, maar het was lang niet vol. De douche en toiletgelegenheden waren wel gezamenlijk. We hebben voor onszelf gekookt in de keuken van de gite d’étape.

vorigevolgende