Aumont Aubrac – Nasbinals (26,5 km)

vorigevolgende

Zondag 28 juli 2019: Aumont Aubrac – Nasbinals (26,5 km)

Ondanks een volle slaapzaal hebben we toch goed geslapen, maar wel met oordopjes in. Ons ontbijt was om half acht. Om acht uur waren we weer op weg voor weer een behoorlijk lange etappe. Het was winderig en koel en aanvankelijk ook nog bewolkt. Op deze dag hebben we voor het eerst in een sweater en lange broek gelopen. Aan het begin liepen we heel even verkeerd een doodlopend straatje in. Daarna hadden we al snel Aumont Aubrac achter ons gelaten.

De etappe van deze dag was lang maar niet lastig. Er waren geen steile heuvels, maar het ging wel wat op en neer. Op deze dag hebben we veel pelgrims gezien. Na enkele kilometers lopen kwam er steeds meer zon, maar het bleef koel. Eerst was er een afwisseling van bos en landerijen, maar het werd wel steeds woester. We passeerden een paar kleine dorpjes. De wegen en paden waren over het algemeen heel rustig, maar soms moesten we even langs een drukkere weg.

Toen we bij Les Quatre Chemins wilden lunchen, konden we daar geen picknick bank vinden. Even voorbij dit plaatsje gingen we weer het bos in. Daar besloten we dan maar op de grond op een kleine verhoging te gaan zitten voor onze lunch. Tijdens deze pauze passeerden er een heel aantal pelgrims.

Toen we de etappe weer hervat hadden, kwamen op een prachtig pad. Op een gegeven moment hielden de bomen op. We liepen door heel ruig landschap. Er was ook nog een klimmetje door een landschap vol met stenen. De koeien liepen hier te grazen in stukjes weiland tussen alle stenen, een echt idyllisch plaatje. Nadat we de top bereikten volgde er weer een afdaling.

Op eens was er het dorpje Rieutort d’Aubrac in het woeste landschap. Hier waren wel een aantal picknickbanken. Er was er nog één vrij voor ons. We ontmoetten daar een Frans echtpaar met twee kleine kinderen, de jongste was nog een baby. Ze maakten een tocht van acht dagen met ezel door het Aubrac gebied. Ook werden we hier lastig gevallen door een groot aantal katten die bij ons kwamen bedelen.

Nadat we weer wat gegeten hadden zijn we doorgelopen naar Nasbinals. We liepen eerst een stuk langs een weg met wel wat verkeer. Het was hier heel mooi met een paar kleine meertjes in een woest kaal landschap. Nadat we een riviertje overgestoken hadden koos de route weer een onverhard pad richting Montgros. In dit dorpje hebben we even gekeken waar we zouden kunnen overnachten. We hebben een gite d’étape gebeld en die hadden nog plaats. Ze hadden daar voor ons een kamer voor 2 personen.

Na nog een klein uurtje lopen vanaf Montgros bereikten we Nasbinals. We zijn meteen naar de gite d’étape gelopen en naar onze kamer gegaan. Het was een heel simpel toch wel spartaans onderkomen in een oude school, maar we hadden gelukkig een redelijk bed. We hebben onszelf gedoucht en onze kleren gewassen. Later op de middag, rond zes uur konden we ons inschrijven en afrekenen. We hebben hier nog weer een aantal pelgrims gesproken, onder andere een jong Spaans stel wat we nog een aantal keren tegen zouden komen. Zij hadden bij de gite d’étape hun tent opgezet. We hoorden later dat ze het wel koud hadden gehad, omdat het in de nacht dichtbij het vriespunt was.

We konden in de gite d’étape geen maaltijd krijgen. Daarom zijn we uit eten gegaan, maar er was niet veel keuze in Nasbinals. Uiteindelijk kwamen we in het hotel restaurant uit en daar hadden ze een prima maaltijd. We hebben hier samen gedineerd met de Nederlandse man die we de dag ervoor in St Alban sur Limognole ontmoet hadden. Hij vertelde ons dat hij onderweg door een hond was gebeten en daardoor weer een week naar huis was geweest voor verzorging. Maar nu ging het weer prima. Hij liep nu gemiddeld ruim 30 km per dag. We kregen een zeer uitgebreide maaltijd van vijf gangen en de bediening was heel langzaam.

Pas tegen half elf liepen we volledig verzadigd weer terug naar de gite d’étape. We moesten in het donker nog even de was van de lijn af halen. Het was een geluk dat de etappe van de volgende dag niet lang was.

vorigevolgende