Gréalou – Limogne (29 km)

vorigevolgende

Woensdag 7 augustus 2019: Gréalou – Limogne (29 km)

Toen we de vorige avond met de gastvrouw van de gite d’étape over de weersvoorspelling praatte en dat er in de nacht onweer en de volgende dag regen zou komen, geloofde ze er niets van. Volgens haar kwamen de voorspellingen vaak niet uit. Maar deze keer was er in de nacht wel een stevige onweersbui waar we wakker van werden. Verder hebben we op de zolder goed geslapen en geen last gehad van gesnurk. Ook bij ons vertrek na ons ontbijt regende het. Dat betekende dat we de regenpakken aan moesten trekken.

Nadat de Nederlandse Amerikaan, die we de vorige avond ontmoet hadden, ons nog even op de foto had gezet vertrokken we even voor acht uur voor de langste etappe tot nog toe. De eerste kilometers waren niet al te lastig. We kwamen na een paar kilometer langs de dolmen, een soort hunebed, die volgens de gastvrouw van de gite d’étape in Gréalou magische krachten in zich bergde. Deze gastvrouw had daar in de buurt ook schilderingen met blauwe verf gemaakt. Dat was dezelfde kleur, die ze ook voor de luiken van de gite d’étape gebruikt had.

Na deze dolmen daalden we wat af naar het dorpje Verdier. Na een kilometer of vier lopen was het weer ongeveer droog, alhoewel de lucht er nog wel erg donker uitzag. In Verdier hebben we niet de shortcut via de GR65A genomen, maar de officiële GR65 route, die nog een stukje omging over een mooie route. Na Verdier moesten we toch weer een stuk omhoog. We kregen het erg warm in onze regenpakken en aangezien het ongeveer droog was besloten we deze maar snel weer uit te doen.

Het was toch nog een behoorlijke klim totdat we de kam van de heuvel bereikt hadden. We liepen hier door vrij bosachtig gebied met af en toe een open stukje. Nadat we de kam een tijdje gevolgd hebben over een wat op en neergaand pad begonnen we een paar kilometer voor Cajarc met een behoorlijke afdaling. We hadden een mooi uitzicht over dit plaatsje. Via een steenachtig dalend pad bereikten we het dorpje Cajarc, waar we doorliepen tot het centrum.

Het was een mooie tijd voor een koffiepauze op een terras. We moesten wel een overdekt plekje uitzoeken, want het begon net weer te regenen toen we daaraan kwamen. Na de koffie hebben we de boodschappen voor onze lunch gedaan in de supermarkt en bij de bakker, die vlak naast elkaar gevestigd waren. Net toen we in de winkels onze boodschappen deden regende het even stevig, maar toen we daarmee klaar waren was het toch weer droog en begon het op te klaren. De rest van de dag zou het weer mooi weer zijn. We waren weer echte geluksvogels dat we precies tijdens de regen onze pauze hadden.

Nadat we op het pleintje van Cajarc nog wat gegeten hadden, hervatten we onze etappe. We moesten nog bijna twintig kilometer lopen. Eerst liepen we nog een stukje langs de Lot. We moesten via een heel steil paadje een stukje omhoog naar een drukke weg. We passeerden het dorpje Andressac en moesten nog een keer de brug over naar Gaillac.

In Gaillac begon een lange maar niet al te steile klim, eerst door open veld en al snel in het bos. De zon was inmiddels al weer helemaal door en het begon warmer te worden, maar gelukkig niet al te heet. Een heel stuk verder net voor het dorpje St Jean de Laur was er een mooie plek ingericht voor pelgrims. Er hing een hele gordijn met kleurige schelpen. Ook konden we hier vers water tappen en op een picknickbank uitrusten en wat eten. We hebben hier weer enkele nieuwe mensen ontmoet, onder andere een moeder en zoon uit China. Wij zouden hen de volgende dagen nog een aantal keren tegenkomen.

Vanaf deze rustplek was het nog bijna tien kilometer lopen, maar het ging wel vlotjes omdat er niet al te veel hoogteverschillen meer waren. Wel was het op sommige stukken behoorlijk steenachtig. Toch waren we nog niet al te laat in Limogne, iets voor half zes. We hebben eerst boodschappen gedaan voor ons avondeten en het ontbijt van de volgende ochtend. We zijn ook nog even de kathedraal van Limogne ingelopen.

Vanaf het centrum was het nog zeker een kilometer lopen tot de camping, die zich aan de westkant van Limogne bevond. Er waren nog heel veel plaatsen op camping. We hebben een plekje met zacht gras uitgezocht. Daarna hebben we op een picknickbank bij de snackbar van de camping gekookt. We konden deze picknickbanken gebruiken, omdat de snackbar niet open was. Toen het ongeveer donker was zijn we gaan slapen.

vorigevolgende