Castets Arrouy – La Romieu (30 km)

vorigevolgende

Vrijdag 16 augustus 2019: Castets Arrouy – La Romieu (30 km)

Het was een behoorlijke frisse nacht, dus we konden lekker slapen in de tent. De tent was heel nat geworden van de dauw. Toen het enigszins begon te schemeren zijn we opgestaan en hebben de spullen meteen ingepakt. Na het ontbijt liepen we om kwart voor acht weg van de gite communal. We hadden een lange etappe voor de boeg van 30 km, de langste tot nog toe en er waren ook nog eens heel wat heuvels. Het was meteen heel zonnig en daardoor warmde het snel op en uiteindelijk werd het zo’n 28 graden.

De eerste kilometers waren vrij vlak over een pad langs een rustige asfaltweg. Daarna bogen we af in westelijke richting over een smal paadje door de velden dat lichtjes op en neer ging. Hier was het een stuk mooier om te lopen. We zagen twee reeën door de velden rennen, maar ze waren te snel en te ver weg om op een foto te krijgen.

Enkele kilometers voor Lectoure kwamen we even langs een drukke weg, de N21. Hier was een kraampje waar we een nectarine en koffie hebben gekocht en genuttigd. Er waren hier ook een paar tafels en enkele stoelen waar we konden zitten om zo even uit te rusten.

Na deze pauze werd het heuvelachtiger en het was een mix van asfaltweggetjes en onverharde paden. We gingen eerst een stuk naar beneden, verder dan het GR65 boekje aangeeft. Onderaan aangekomen gingen we scherp rechts meteen weer omhoog. Vanwege de ontwikkeling van een nieuw woonwijkje is de GR65 blijkbaar een stukje omgelegd en 500 meter langer geworden met extra hoogtemeters. Daarna moesten we nog een keer afdalen naar hetzelfde dal en bijna meteen daarna weer omhoog naar oude stadje Lectoure wat bovenop een heuvel lag.

Er was markt in Lectoure en de hele hoofdstraat stond vol met kraampjes. Het was hier dringen geblazen, zo druk was het. Wij hebben hier ons brood gekocht voor de lunch. Daarna zijn we even in de kathedraal geweest. Deze was één van de rijker versierde kerken die we tot nog toe tegengekomen zijn. Daarna was het even zoeken naar de route, want door alle kraampjes en mensen konden we de wit rood tekens van de GR65 niet meer vinden. Uiteindelijk hielp maps.me, een kaartje die we op onze mobiel geïnstalleerd hadden, ons uit de brand. Via een behoorlijke steile afdaling kwamen we weer op de route. Daar was meteen nog een andere wijziging. In plaats van achter de spoorlijn langs te lopen moesten we ruim een kilometer langs een behoorlijk drukke weg lopen. Dat was zeker geen pretje.

We waren blij toen dat weer voorbij was en we weer een stukje op een stil onverhard pad konden lopen. Hier zijn we een weiland ingegaan en hebben daar een pauze ingelast voor onze lunch. Na onze pauze liepen we door een gebied met niet al te veel schaduw. Het begon toch wel weer behoorlijk warm te worden. We moesten nog wel een paar heuvels bedwingen voordat we het volgende dorpje Marsolan bereikten.

We hadden inmiddels twintig kilometer afgelegd en we hadden er nog tien voor de boeg. In Marsolan hebben we nog wat gegeten en nog vers water getapt voordat we rond drie uur in de middag aan het laatste stuk begonnen. We zagen hier wel een aantal pelgrims zitten op het terras. Dat was de groep Duitsers die in de gite communal in Castets Arrouy overnacht hadden en wij dus ook de vorige avond ontmoet hadden. Zij bleven hier overnachten. Verder was er heel weinig te zien in Marsolan en de kerk was dicht voor publiek en duidelijk niet onderhouden.

Na de rustpauze gingen we meteen een stukje behoorlijk steil naar beneden. Daarna ging het vrijwel meteen weer omhoog, maar gelukkig niet steil. Het werd steeds warmer en het was erg zonnig langs de route. Daarbij begonnen de kilometers steeds meer te tellen. Enkele kilometers voor het einde waren er nog een paar heuvels die we moesten overwinnen. Een paar kilometer voor la Romieu werden we in het bos nog getrakteerd met hele zwermen dorstige muggen. Maar ook hier wisten we ons door heen te slaan.

Na een lange wandel etappe kwamen we om zes uur aan. We kregen bij ontvangst in deze privé gite d’étape een heel verhaal over ons heen geslingerd met een reeks van huisregels. We sliepen hier in een volle slaapzaal met acht bedden, maar gelukkig geen stapelbedden. Eén van de vrouwelijk gasten had een probleem met haar been want ze kon niet meer goed lopen. Dit was blijkbaar ontstaan omdat ze te weinig gedronken had. Ze zou eerst nog een paar dagen moeten rusten voordat ze eventueel weer verder kon.

De gastheer had ook een reservering geregeld voor het avondeten in één van de restaurants in het centrum. Wij konden ons eerst nog douchen en een klein wasje doen voordat we daar gingen eten. We zaten bij het restaurant gezellig buiten op het plein in het centrum. Het lokale pelgrims menu was heerlijk. Teruggekomen oin onze overnachtingsplek konden we ondanks de volle slaapzaal gelukkig toch snel in slaap komen.

vorigevolgende