Arthez Béarn – Sauvelade (16,5 km)

vorigevolgende

Zondag 25 augustus 2019: Arthez Béarn – Sauvelade (16,5 km)

Het was een lekkere rustige plek om goed te kunnen slapen. Het koelde in de nacht gelukkig nog flink af. Vanwege de verwachte hitte wilde iedereen zo vroeg mogelijk ontbijten. Maar ja, dat kon op z’n vroegst om tien over zeven, want eerder zouden de verse broodjes er niet kunnen zijn. Om acht uur vertrokken we voor onze vrij korte etappe. Anja’s linker been was al een heel stukje opgeknapt. Het zalfje en het koelen met ijs heeft goed geholpen.

Bij het vertrek was het nog bewolkt maar wel broeierig warm. Later werd het vrij zonnig en ruim 30 graden. Het eerste stuk van de etappe was vrij vlak maar niet al te opwindend. Een paar kilometer voor Argagnon begonnen we af te dalen over een asfaltweg. In Argagnon zijn we even het kerkje in geweest.

Vanaf Argagnon gingen we langs een weg met toch wel behoorlijk wat verkeer via een viaduct over de rivier de Pau en daarna de A64 autoweg. Een kilometer verder kwamen we Maslacq binnen. Daar hebben we de GR65 even verlaten om bij een supermarktje boodschappen te doen voor onze lunch. We hebben hier ook koffie gekocht en gedronken op een klein terrasje voor de winkel. Daarna zijn we nog even het dorpspark ingelopen en hebben daar nog wat van onze zojuist gekochte proviand gegeten.

Na deze pauze vervolgden we weer onze weg min of meer langs de rivier de Pau op. We liepen daar een stukje op met de twee Tsjechische vrienden, André en Ivana. Zij hadden de avond ervoor verteld dat ze in maart met zeven personen waren vertrokken uit Tsjechië. Eén persoon was gekluisterd aan een rolstoel. Deze persoon leed aan spier dystrofie en had als laatste wens om nog eens de camino te doen. Deze zieke persoon is in Décazeville, even voor Figeac, gestorven, nadat hij naar ziekenhuis was gebracht. Later hoorden wij dat zijn vrouw nog naar Décazeville kon komen voor het laatste afscheid en dat ze blij was geweest dat zijn laatste wens toch nog was uitgekomen, alhoewel hij onderweg op de Camino overleden was.

Wat betreft de overige vier vrienden die meeliepen vertelde ze het volgende.
Één van de vrienden had hen al vrij aan het begin verlaten en zijn eigen tempo aangehouden. Hij had inmiddels Santiago de Compostela bereikt. De overige drie liepen zo’n vijftig kilometer achter hun, maar zouden hun binnenkort wel weer inhalen. Deze drie vrienden waren nog wat langer in Décazeville gebleven na het overleiden van hun zieke vriend.

André en Ivana hadden hun werk opgezegd en zijn de camino gaan lopen om de stress van het verleden achter zich te laten en tevens om de wens van hun vriend te vervullen.

Na het vlakke stuk langs de rivier kwam er toch nog een behoorlijk klimmetje. Hier liepen André en Gijs even vooruit. Maar boven wachtten zij weer op Ivana en Anja. Op een gegeven moment wilden wij het wat rustiger aan gaan doen om Anja’s zere linker been zo veel mogelijk te ontzien. Toen zijn we weer apart van elkaar doorgelopen.

De laatste kilometers tot Sauvelade waren behoorlijk heuvelachtig, maar wel mooi om te lopen. Twee kilometer voor het einde kwamen we langs een waterpunt. Daar hebben we een tijdje gezeten en nog wat gegeten. Op de laatste kilometer had Anja in de afdaling wel wat meer last van haar voet, maar gelukkig niet zo erg als de dag ervoor.

We hadden de gite d’étape in Sauvelade niet kunnen reserveren, omdat de telefoontjes niet beantwoord werden. De gite d’étape was ook nog niet open omdat het nog erg vroeg was. Daarom zijn we eerst in de abdijkerk geweest. Deze kerk lag net naast onze overnachtingsplaats. In de abdijkerk hebben we rond gekeken en een film afgedraaid over de historie van de kerk. Deze film was fraai te zien op plafond.

Na dit bezoek liepen we door naar de gite d’étape. Het ernaast gelegen restaurant was gesloten en niemand was aanwezig. We konden wel door een deur naar binnen. Daar zagen we op een bord dat er enkele kamers al gereserveerd waren. Wij hadden ons toen in één van de niet gereserveerde kamers geïnstalleerd en dat toegevoegd aan de reserveringen op het bord. Als ontvangst konden we vers fris water uit met een smaakje uit de koelkast halen.

We hadden ook een SMS naar de eigenaar gestuurd dat we dit gedaan hadden. Maar we vroegen ons af of we hier nog zouden kunnen eten? We hadden al gehoord en gezien dat de andere restaurants in Sauvelade dit weekend allemaal gesloten waren vanwege de feesten rondom het einde van de vakanties. En we hadden niet voldoende eten voor de avond en de volgende ochtend in onze rugzak. Ook enkele anderen die wel demi pension gereserveerd hadden begonnen zich af te vragen of er wel avondeten bereid zou worden.

Maar gelukkig, iets na zes uur kwam de eigenaar van deze gite d’étape opdagen. Hij had onze SMS gezien. Hij had voor de hele groep van zo’n negen personen een prima maaltijd bereidt, dat beter was dan het gemiddelde van een gite d’étape. Daardoor hebben we met z’n allen gezellig en lekker kunnen eten op het terras voor de gite d’étape.

vorigevolgende