Aroue – Ostabat (23,5 km)

vorigevolgende

Woensdag 28 augustus 2019: Aroue – Ostabat (23,5 km)

We sliepen prima op de heerlijke bedden. In de ochtend hadden we voor Franse begrippen een goed ontbijt. We moesten wel een aantal zaken zelf uit de koelkast halen, zodat de eigenaars er niet bij hoefden te zijn. Om kwart over zeven vertrokken we. Het was nog wat schemerig en bewolkt. We hadden een eenzame etappe mét weinig rustplaatsen voor de boeg en er waren duidelijk meer heuvels nu we steeds dichter bij de Pyreneeën kwamen. In de loop van de dag werd het zonniger en zo’n 30 graden.

De eerst kilometers gingen over een asfaltweg Het ging hier wel iets omhoog, maar het was nog gemakkelijk. Daarna volgde er een nogal steenachtige route. Het ging eerst flink omhoog en daarna wat op en neer. Dat was niet goed voor voeten en benen van Anja, maar het was wel een mooie route. Na een aantal kilometers kwamen we bij Olhaiby weer op asfalt terecht. We zijn hier niet naar de kerk toegelopen, want deze lag 300 meter uit de route.

Er volgde een nogal eenzaam stuk met deels asfalt en deels half verharde steenachtige paden. Na zo’n 13 km na een steile afdaling op asfalt kreeg Anja weer veel last van haar benen. We hebben even in de kant van de weg gerust. Daarna namen we de GR65 variant via Urhart Mixe. Hier ontmoetten we weer het Tsjechische vriendenstel die de afgelopen nacht op een andere plek overnacht hadden. Ook hier was weer een kerk waar we binnen hebben gekeken. Daarna hebben we een picknicktafel in de schaduw gevonden voor onze lunch.

We hebben een heel tijdje op deze picknickbank gezeten. We hebben hier uitgezocht hoe we over de Pyreneeën wilden lopen. Ons besluit was om Anja’s been en voet nog wat extra rust te geven. Daarom besloten we om de volgende dag de etappe iets in te korten tot St Jean le Vieux en de dag erna bij voorkeur naar refuge d’ Orisson te lopen en daarna naar Roncevalles om zo de etappes niet al te lang te maken. Als de overnachting in refuge d’Orisson niet zou lukken zouden we eerst een bijna rustdag nemen vanaf St Jean le Vieux tot St Jean Pied de Port alvorens de dag erna in één keer de Pyreneeën over te steken. Later bleek dat de overnachting in refuge d’Orisson niet meer mogelijk was omdat het daar al volgeboekt was, dus moesten we in één keer over.

Na deze lange pauze liepen we weer door. Er volgde een behoorlijke klim en ruim drie kilometer verder kwamen we bij kapel Harambeltz. Daar konden we helaas niet naar binnen. Maar in het voorportaal was wel een overdekte schuilplaats met zitbanken uit de zon. Net als andere pelgrims hebben we hier dankbaar gebruik van gemaakt om even bij te komen.

Vanaf hier was het nog enkele kilometers naar Ostabat. Het pad ging op dit gedeelte behoorlijk op en neer en er waren heel veel stenen, wat nogal vervelend was voor het herstel van Anja’s been en voet. In Ostabat hebben we op een terrasje nog wat gedronken en daar ook nog wat proviand in een klein supermarktje gekocht.

Vanaf hier was het nog ongeveer een kilometer naar onze overnachtingsplaats, opnieuw een gite d’étape. Het was er druk. Ze waren ongeveer helemaal volgeboekt. Wij zaten op een kamer gezamenlijk met een ouder Frans echtpaar, dat we de vorige nacht ook al ontmoet hadden. Zoals gewoonlijk hebben we ons gedoucht en het wasje gedaan. Anja heef nog even gezwommen in het zwembad van de gite d’étape. Gijs had daar op deze dag geen zin in.

De avondmaaltijd was een hele happening. We begonnen met een aperitief, waarbij de gastheer al iets vertelde over deze streek en een eerste lied zong. Hij was een echte trotse Bask. Hij was meer Bask dan Fransman en hij kwam daar duidelijk voor uit. Nadat we gegeten hadden kwam het tweede deel van de optredens. De Baskische eigenaar begon met het zingen van een paar Baskische liederen en liet ons meezingen met het refrein. Daarna werd een ieder gevraagd of hij/zij een lied kon zingen vanuit zijn streek. Het bleek toen dat elke Franse regio zo zijn eigen liederen kende. Ons werd gevraagd of wij ook een streeklied konden zingen, maar er kwam zo gauw geen lied in ons op, dus begon Anja maar spontaan een Frans lied te zingen, zodat iedereen mee kon doen.

vorigevolgende