St Côme d’Olt – Estaing (21 km)

vorigevolgende

Woensdag 31 juli 2019: St Côme d’Olt – Estaing (21 km)

Het was een prima nacht om te slapen, een rustige camping en lekker koel, maar thermo kleding was niet nodig. Op het moment dat het licht werd zijn we opgestaan, dat was inmiddels rond zes uur. We hebben eerst de meeste spullen ingepakt en toen ontbeten op een picknick bank bij de rivier. Het was een idyllisch plekje, speciaal zo vroeg in de morgen.

Nadat we de laatste spullen ingepakt hadden, zijn we begonnen met de etappe. We gingen via een mooie brug de rivier over. De eerste kilometers was er nog mist en laaghangende bewolking. De etappe begon over een vlakke weg langs de rivier de Lot op. Op een gegeven moment moesten we het bos in en het ging hier via een vrij steil paadje behoorlijk omhoog. Toen we bovenaan gekomen waren, zaten we net boven de mist en laaghangende bewolking. Het was hier prachtig. We konden idyllische plaatjes schieten.

Tot vlakbij Espaillon bleven we meest hoog boven het dal van de Lot lopen. Het was een prachtige route en het ging behoorlijk wat op en neer met een paar flinke heuvels. Een paar kilometer voor Espaillon kwamen we langs een groot Mariabeeld op een mooi uitzicht punt. Daarna moesten we een flink stuk stevig naar beneden maar het was niet lastig. Halverwege de afdaling stond een mooie picknickbank voor een rustpauze om de inwendige mens wat te versterken.

Vanaf onze stoppunt waren we al snel in Espaillon. Het was een mooi oud stadje. Vooral bij de brug over de rivier de Lot was een heel mooi punt om even te genieten van dit stadje. We hebben ook nog even wat boodschappen gedaan voor onze lunch. We moesten hiervoor wel even de GR65 verlaten.

Na de inkopen vervolgden we onze weg langs de rivier. Aan de rand van het stadje moesten we nog even door een industrie wijkje. Toen we Espaillon verlieten moesten we een tijdje langs een vrij drukke weg lopen, dat was duidelijk het minst mooie deel van de etappe. Even voor het dorpje Bessuéjouls gingen we een klein landweggetje in. In dit dorpje hebben we voor onze lunch bij het gemeentehuis op een bankje gezeten in de schaduw.

Na dit dorpje was de route veranderd. Dat betekende een extra kilometer lopen. In plaats van meteen omhoog te gaan, gingen we eerst een stuk richting de rivier de Lot. Daarna gingen we met een boog weer terug naar de oorspronkelijke route. Op dit gedeelte ging het opnieuw flink omhoog meest door het bos. We hadden regelmatig mooie uitzichten. De pijn die Gijs had in zijn onderbeen was op deze dag al weer wat minder, maar het speelde nog wel tijdens het laatste deel van de etappe.

Aan het einde van de klim ging we de open velden in, eerst over een asfaltweggetje en daarna een onverharde weg. Toen de onverharde weg het bos weer inging volgde er een afdaling over een vrij stenig pad. Bij het uitkomen van het bos bereikten we een mooie oude kerk. We zijn de kerk even ingegaan en daarna hebben we op een stenen bankje bij de ingang van de kerk gezeten en nog wat gegeten. We konden bij deze kerk onze watervoorraden nog wat aanvullen. Dat was hard nodig omdat het inmiddels toch weer ruim dertig graden was geworden en daardoor erg dorstig weer.

Vanaf deze pauze hebben we het laatste niet moeilijke stuk naar Estaing gelopen. Het oude plaatsje Verrières had nog een mooi oud kapelletje waar we even in geweest zijn. Net voorbij Verrières moesten we nog even een heuvel over. Na de afdaling kwamen we weer op een asfaltweg. Net voor Estaing zagen we vanaf de overkant van de rivier de Lot dit idyllische plaatsje heel mooi liggen. Bij de brug over de Lot verlieten we de GR65 en gingen we de brug over het oude stadje in.

Ons overnachtingsadres, een gite d’etape, lag enkele tientallen meters vanaf de brug een klein straatje in. Dit verblijf was net gerenoveerd en zag er mooi uit. Wij hadden een heel klein knus kamertje voor ons samen op de zolder. De gastvrouw vroeg zich wel af of wij daarin zouden passen omdat Gijs een “lange” Hollander is, maar dat ging net. Op het hoogste punt van de kamer stootte Gijs net niet zijn hoofd. Om de kansen op bedwantsen te minimaliseren, moesten we onze rugzak beneden laten staan en mochten we alleen de benodigde spullen mee naar boven nemen in een plastic tas van het huis. De kamer had wel airco, dat was best geriefelijk.

De gastvrouw van de gite d’étape heeft voor ons het restaurant voor zowel het avondeten als het ontbijt voor ons gereserveerd. Dit was vlakbij on de hoek. Nadat we ons gedoucht hadden en het wasje gedaan hadden zijn we nog even het oude stadje ingelopen. We zijn nog een tijdje in oude kerk geweest en zijn ook nog even naar het kasteel gelopen. In de avond hebben we een lekkere pizza gegeten.

vorigevolgende