Cahors – Lascabanes (24 km)

vorigevolgende

Zaterdag 10 augustus 2019: Cahors – Lascabanes (24 km)

De volgende ochtend zijn we weer vroeg opgestaan. We hadden besloten om niet in het hotel te ontbijten, maar meteen te vertrekken. Anja had bij het opstaan last van haar onderrug vanwege het slechte bed. Het gevolg was dat het eerste deel van de etappe daarom moeizaam verliep. Maar gelukkig werd het in de loop van de dag allemaal weer beter.

We hebben in Cahors eerst brood gekocht voor onze lunch. Daarna liepen we door Cahors heen naar de westelijke brug. Het was een prachtige historische brug. Net voor deze brug kwamen we nog vlak in de buurt van een treinstation, kortom een goede mogelijkheid om hier te beginnen of te eindigen wanneer je de pelgrimstocht in stukjes hakt.

Aan de overkant van de rivier de Lot kregen we meteen een pittige klim voor onze kiezen, dat was niet zo gelukkig omdat Anja’s onderrug nog stijf was. Het ging via veel trappetjes echt steil omhoog. Het bezorgde ons wel prachtige uitzichten over Cahors. Tegen de top werd het minder steil.

Vervolgens kregen we een op en neergaande route. Aanvankelijk liepen we een heel stuk over asfaltwegen met nog wel wat verkeer. Ook de Chinese moeder met haar zoon kwamen we weer een paar keer tegen. Wat verderop werden de paden wat meer onverhard. Na Mathieux was er even een stevig afdaling. Dat werd gevolgd door een vrij lange langzame klim naar het dorpje Labastide Marnhac.

Het was nog voor de middag toen we bij Bastide Marnhac aan kwamen. We hebben daar op een terras koffie gedronken. We wilden er iets bij voor Anja’s zestigste verjaardag, maar dat was was een uitdaging. Uiteindelijk namen we een grote muffin en wat lekker fruit erbij. De Chinese moeder met haar zoon namen hier eveneens een pauze en ook andere pelgrims kwamen we hier tegen.

Na deze pauze begonnen we aan het tweede deel van onze etappe, die over rustige gemakkelijke wegen ging, maar bepaald niet opwindend was. Het was nog wel warm, maar gelukkig niet zo heet meer als de vorige dagen.

Iets voor vier uur kwamen we aan bij gite d’etape naast de kerk in de voormalige pastorie. Na onze dagelijkse klusjes en wat rust was er om zes uur een mis in kerk naast de gite d’étape. Wij besloten om deze keer maar weer eens naar de mis te gaan. Het bijzondere van deze mis was dat de voeten van de pelgrims werden gewassen door de priester. Dat was een mooi symbolische daad naar de pelgrims toe en heel speciaal voor Anja’s zestigste verjaardag. Omdat we niet Rooms katholiek waren hebben we niet meegedaan aan de eucharistieviering.

Na de mis hebben we deelgenomen aan de gezamenlijke maaltijd in gite d’etape gegeten. Er was ons al door anderen verteld wat we hier te eten zouden krijgen. En inderdaad er was kip. Na het eten konden we nog even buiten zitten in de mooie tuin aan de achterkant van de gite d’étape. We hadden ook nog een leuk gesprek met een wat oudere Duitse vrouw, die niet zo goed meer kon lopen en daarom niet meer dan ruim tien kilometer per dag liep. Ook op die manier kun je in Santiago komen.

vorigevolgende