Navarrenx – Aroue (18,5 km)

vorigevolgende

Dinsdag 27 augustus 2019: Navarrenx – Aroue (18,5 km)

We merkten ’s nachts dat we in een oud gebouw verbleven. Het was het voormalige klooster. Het bleef buiten nog lang rumoerig. Uiteindelijk hebben we toch onze slaap weten te vatten. In de ochtend hebben we in de zitruimte/keuken ontbeten van onze eigen proviand en daarna alles netjes achtergelaten. Daarna vertrokken we en hebben we bij de bakker brood gekocht voor de komende paar dagen.

Bij het verlaten van Navarrenx kwamen we bij de brug over de rivier de Gave. Dit was een oud historisch plekje van Navarrenx. We namen daar een aantal foto’s. Het was zwaar bewolkt, nevelig en broeierig warm. Het bleef bij maar een paar druppels regen, zodat we onze regenpakken niet aan hoefden te trekken. In de middag kwam de zon erdoor en werd het bijna dertig graden.

Het was een niet al te interessante etappe. Het was vrij vlak met slechts enkele niet al te hoge heuvels. Vanaf Navarrenx liepen we eerst langs een vrij drukke weg naar Castnetnau Camblong. In dat plaatsje liepen we op binnendoor paadje wat omhoog naar de kerk. Daar zijn we even binnen geweest. Na deze korte tussenstop liepen we stillere gebieden in. We konden hier een heel stuk over onverharde wegen lopen. Het was hier een afwisseling van stukken bos en landerijen.

Bij punt 109 in het GR65 boekje was een boerderij met een zitje waar we koffie hebben gedronken. Het leek wel een verzamelplaats van pelgrims, waar we onder andere ook het Tsjechische vriendenstel weer hebben ontmoet. Een paar kilometer verder na een afdaling passeerden we een picknickplaats. Daar hebben we een rustpauze genomen en geluncht.

Na onze rustpauze moesten we even een ommetje maken om zo een vrij drukke weg te kruisen. We kwamen door nog een klein plaatsje, St Grat. Vandaar liepen we over een lange langzaam stijgende asfaltweg door open velden in de inmiddels hete zon. We moesten uiteindelijk zo’n honderd meter omhoog. Nadat we boven waren was het niet ver meer naar het eindpunt. Eerst een afwisseling van stukjes bos en landerijen over stille weggetjes en de laatste paar honderd meter langs een drukkere weg.

De gite d’étape was een prachtig gerenoveerde boerderij met mooie kamers en prima bedden. We hadden een eigen kamer met drie bedden, maar het derde bed bleef gelukkig onbezet. We werden heel gastvrij ontvangen met een koel drankje. Het was voor het eerst dat de was voor ons gedaan werd zonder dat we daar extra voor moesten betalen. Het ging al weer wat beter met Anja’s zere linker been. We wilden afwachten hoe Anja’s linker been zich de volgende dag zou houden in de wat langere etappe naar Ostabat voordat we meer definitieve plannen zouden maken wanneer we de Pyreneeën wilden oversteken.

In de avond hebben we op het terras gegeten met een groep van ongeveer twintig pelgrims. Het ging er gezellig aan toe. We begonnen met een aperitiefje. Daarna werd het diner geserveerd. Het was een prima maaltijd. Heel bijzonder vonden we hoe de kinderen van de eigenaars van de gite d’étape betrokken werden bij het serveren van het eten en eerder ook bij het ophangen van de was.

We hadden op deze plek weer een ontmoeting gehad met de jonge Franse vrouw die we een paar dagen geleden ook al ontmoet hadden. Ze verbleef in een andere overnachtingsplek op enkele honderden meters afstand, maar er was daar geen avondmaaltijd. Daarom was ze hierheen gekomen om wat te drinken en mee te eten.
We hoorden van een groep andere gasten met enkele gehandicapte deelnemers, dat één van hun gehandicapte vriend van de groep was bedreigd door een lokale bewoner omdat hij vroeg of hij daar naar het toilet mocht. Dat was op de plek waar wij eerder op de dag ook koffie hadden gedronken. Deze bedreiging had hen diep geraakt en ze gingen er de volgende dag politiewerk van maken.

vorigevolgende