Lauzerte – Aube Nouvelle 11,5 km)

vorigevolgende

Maandag 12 augustus 2019: Lauzerte – Aube Nouvelle 11,5 km)

Na toch nog een redelijke nachtrust stonden we weer op tijd op. Zoals gewoonlijk sliep Anja beter in de tent dan Gijs. We waren van plan om ook op deze dag weer een lange etappe te lopen naar Moissac. Toen we opstanden zagen we de donkere lucht aankomen. Ook op de buienradar was wat regen zichtbaar. We pakten daarom alles zo snel mogelijk in. We hadden net alles ingepakt voordat de regen kwam, behalve de tent. Die was dus heel nat en bezorgde Gijs wat extra gewicht.

Het werd gelukkig al snel weer droog. We konden daarom toch op de picknicktafel op onze kampeerplaats ontbijten. Even na acht uur vertrokken we voor onze etappe. We zijn niet teruggelopen naar het punt waar we de GR65 de vorige dag verlieten, maar meteen naar Lauzerte gelopen. Hierdoor hoefden we niet meer langs een drukke weg. Het was best nog een behoorlijke klim voordat we in Lauzerte waren. Lauzerte is een heel mooi oud idyllisch plaatsje. Op het centrale plein stond ook de kerk, waar we even naar binnen zijn gegaan

Op dat moment zagen we in een app dat de schoonvader van onze oudste zoon die dag een open hart operatie moest ondergaan, Hij werd in de middag geopereerd. Hij kreeg drie omleidingen en de operatie is gelukkig goed gegaan. Eerst was er sprake van vijf of zes omleidingen, maar uiteindelijk viel het toch iets mee

Na Lauzerte was het even zoeken naar de juiste weg. Het ging meteen weer vrij steil zo’n 100 meter naar beneden. Hierna kregen we nog paar keer zulke heuvels, al met het was behoorlijk heuvelachtig op deze dag. De paden waren behoorlijk modderig van de regen en de modder bleef in flinke hoeveelheden onder onze schoenen plakken. Dat maakte het allemaal behoorlijk zwaar. Met name Anja raakte hierdoor vermoeid.

Onderweg bij onze lunch kwamen we nog in een heel gesprek met een Franse vrouw over wat haar bewoog om deze pelgrimsroute te lopen. Deze meerdaagse wandeltocht was voor haar therapeutisch met het doel om tot zich zelf te komen en niet automatisch aan alle onmogelijke eisen van een ander te voldoen.

Toen we na iets meer dan tien kilometer langs het hotelletje Aube Nouvelle kwamen,
besloten we om maar niet door te lopen tot Moissac, maar te vragen of er hier nog een vrije kamer was. Er was nog plaats en we kregen een prachtige grote kamer met een heerlijk bed.

De eigenaresse van het hotel was een oudere Belgische vrouw die het leuk vond om Nederlands met ons te praten. Ze liet ons een boek zien over een Nederlands echtpaar dat begin jaren 90 een jaar vanuit Eindhoven naar Santiago de Compostella en weer terug is gelopen. Die mensen hadden hun tent op de heen en op de terugweg in de tuin van het hotel mogen zetten. Als dank voor de genoten gastvrijheid waren ze later nog een keer langsgekomen om tulpenbollen te brengen.
Anja heeft een hele tijd in dit boek zitten lezen, terwijl Gijs ondertussen met de was bezig was die vanwege buien een paar maal binnengehaald moest worden en daarna weer opgehangen.

In de avond hebben we in het hotel heerlijk gegeten met daarbij een goede wijn. Verder hebben we tijdens ons verblijf nog een paar gesprekjes gehad met andere pelgrims. Gijs sprak met één van de pelgrims, die hier even kwam rusten en daarna nog doorging naar de gite d’étape een paar kilometer verder op.

vorigevolgende