Golinhac – Conques (21,5 km)

vorigevolgende

Vrijdag 2 augustus 2019: Golinhac – Conques (21,5 km)

Ondanks het schuine plekje, de harde grond en de steentjes hebben we toch nog redelijk geslapen. We stonden zo vroeg mogelijk op. Het was nog schemering, zo rond zes uur. We hebben onze spullen ingepakt, iets gegeten en koffie erbij om zo wakker te worden. Om half acht waren we op pad.

Het was weer eens een zonnige en warme dag tot ruim 30 graden. Dit was de laatste etappe voor heel veel lopers. Deze etappe voelde als een soort familie reünie. We hebben nog contacten uitgewisseld met een echtpaar uit Duitsland. Ook liepen we regelmatig in de buurt bij een gezin met vijf kinderen, die met een ezel liepen.

Vanuit Golinhac ging het eerst even wat omhoog. Dat werd gevolgd door een vrij vlak stuk en daarna een gemakkelijke afdaling naar Espeyrac, meest over een asfaltweg en wat later nog over een onverhard bospad. Het eerste gedeelte was niet al te bijzonder. Net voor Espeyrac kwamen we nog door een mooi stukje. Zo zaten de eerste 8,5 km er binnen twee uur op.

Bij ingang van het dorp zijn we even in de kerk geweest en hebben we op een bankje gezeten om wat te eten. Tijdens onze rustpauze kwamen er vele bekenden langs, met wie we sinds Le Puy zijn opgetrokken. In het dorpje Espeyrac hebben we boodschappen gedaan, zodat we de rest van de dag ook nog wat te eten hadden.

Inmiddels werd het al behoorlijk heet, terwijl het zwaarste stuk van de etappe nu juist voor ons lag. We moesten flink klimmen, meer dan 300 meter. Dat betekende dat we van schaduw plekje naar schaduw plekje liepen en dat we heel veel dronken. Al meteen na Espeyrac kwam er een stevige klim. Dat betekende wel mooie uitzichten. Het laatste gedeelte voor Sénergues ging een tijdje wat minder omhoog.

Maar in Sénergues begonnen we opnieuw aan een steile klim. Even voor het hoogste punt was er een voor pelgrims ingerichte rustplaats. Er waren picknicktafels in de schaduw en we konden heerlijk fris vers water tappen. We hebben daar een tijdje lekker gezeten, geluncht en met andere pelgrims gesproken. Na helemaal op het hoogste punt te zijn gekomen, volgde een vrij vlak stuk. Veelal ging het over een smal paadje langs een weg met toch wel wat verkeer. Dat schoot goed op. We hebben hier een behoorlijk tijd in de buurt van het gezin met vijf kinderen en een ezel gelopen.

Een paar kilometer voor Conques begon we met een flinke steile afdaling door het bos. Het was ruim driehonderd meter naar beneden. Eerst ging het nog even over asfalt, maar daarna moesten we over een steenachtig pad dat sterk afdaalde, zoals dat veel in de Alpen voorkomt. Kortom dit was een aanslag op onze ledematen. Pas toen we bijna in Conques waren zagen we het schilderachtige stadje liggen. Het was tegen een steile heuvel aangebouwd.

In Conques aangekomen zijn we eerst naar onze verblijfplaats gelopen, dat was zo’n driehonderd meter vanaf de abdij. We hebben ons eerst gedoucht en de was gedaan. We hebben hier ook nog even met de Engelse pastor en zijn twee zonen gesproken. Ook hebben we het nog over zijn vrouw gehad waarbij borstkanker was geconstateerd, maar gelukkig het was nog niet uitgezaaid. We wensten hen veel sterkte en hebben beloofd dat we voor hen zouden bidden.

Nadat we onze dagelijkse plichten gedaan hadden, zijn we het schilderachtige stadje doorgelopen. We zijn ook in de abdij geweest, waar we nog een stukje van de mis hebben meegemaakt. Er werd door enkele mannen mooi gezongen. Daarna zijn we nog even in de kloostertuin geweest. We hebben in een restaurant naast de abdij gegeten. Daarna zijn we weer teruggegaan naar onze overnachtingsplek om te gaan slapen.

vorigevolgende