Kijkduin – Wassenaar Duinzigt (15,5 km)

vorigevolgende

Donderdag 16 mei 2019: Kijkduin – Wassenaar Duinzigt (15,5 km)

We zijn met het openbaar vervoer naar Kijkduin gereisd. De bus stopte een paar honderd meter vanaf het punt waar we de vorige etappe gekomen waren. Om 12 uur precies hadden we het Kustpad bereikt. Het was een koele, maar gelukkig wel droge dag. Het was maar even lopen totdat we uitzicht op zee hadden. En we hadden geluk er stonden hier meteen een aantal bankjes. Dat was een ideale plek voor onze lunch.

We vervolgden onze route langs de kust. We kwamen we langs een plek waar heel veel gejutte spullen tentoongesteld waren. Kort hierna gingen we even mis. We hadden een pad gemist. We besloten niet helemaal terug te lopen maar even door te steken door de duinen. Het laatste stukje was een echte uitdaging, een hele mulle zanderige heuvel op! Daarna werd het Kustpad weer gemakkelijker om te lopen. De zon kwam er ook steeds meer door. Dat maakt het toch wel lekker om te lopen.

We kwamen langs de atletiekbaan Laan van Poot. Dit riep bij Gijs allemaal herinneringen op uit zijn studententijd. Hij heeft hier namelijk verschillende malen mee gedaan aan prestatielopen door de duinen. En nu liepen we weer door datzelfde gebied. Na de bosjes van Poot kwamen we bij de havens. We liepen langs de havens op verder richting Scheveningen. Daar liep het Kustpad over de boulevard.
Wij wilden graag even over het strand lopen. Wij kozen er daarom voor om hier even van het officiële pad af te wijken. Het was hier best zwaar lopen. Het zand was vrij los en de stevige wind stond pal in ons gezicht.

Bij het Kurhaus verlieten we het strand weer. We hebben hier even boodschappen gedaan bij Albert Heijn. Daarna liepen we nog een stukje door een woonwijk. Hier besloten we de route verkorting te lopen, omdat we de hele route door Den Haag al eerder gelopen hadden als deel van het Marskramerpad. We waren nu snel in de Scheveningse bosjes. Anja voelde zich hier niet zo op haar gemak omdat hier een week eerder een moord gepleegd was. Maar er was hier niks aan de hand en al vrij snel waren we deze bosjes weer uit. Opnieuw een stukje door de bewoonde wereld van Den Haag en nu met meer verkeer.

Nadat we de Van Alkemadelaan overgestoken waren kwamen we weer aan de rand van het duingebied. We liepen hier over een voetpad dat nog wel een hele tijd dicht bij de Van Alkemadelaan liep. Daardoor was er hier helaas wel veel geluid van verkeer. Aan het einde van de route verkorting gingen we nog ruim een halve kilometer in de richting van Den Haag, zodat we dan via een rustige weg naar de camping Duinzigt konden lopen.

We waren om half zeven op de camping. We stonden op een veldje onder de bomen. Dat hield de stevige wind wat tegen. We hadden ook het geluk dat de zon nog wat tussen de bomen doorkwam. We hebben hier zelf ons eten gekookt. En we hebben onze zitmatjes tegen de bomen aangelegd, zodat onze ruggen tegen de bomen konden steunen. Tegen tien uur werd het donker en zijn we gaan slapen.

vorigevolgende