Wadlopen Hippolytushoef (5,5 km)

vorigevolgende

Dinsdag 7 juli 2020: Wadlopen Hippolytushoef (5,5 km)

Als onderdeel van het Kustpad, moet je ook een keer gaan wad lopen. Wij hadden een belevenissen bon gehad van een broer van Gijs na voltooiing van onze tocht naar Santiago de Compostela. Nu we in het noorden van Noord-Holland weer enkele dagen langs het Kustpad gingen lopen, was dit een goed moment om een extra dagje aan onze trip te plakken.

Wij gingen dinsdag iets na het middaguur weg van huis. Om half drie hebben we in ons hotel in Hippolytushoef ingecheckt en om half vier waren we bij het wadlopen centrum. We hadden oude lage wandelschoenen aangedaan met korte broek. Het was wel bewolkt, maar je kon heel ver zien. We waren met een hele groep anderen. Dat betekende dat anderhalve meter afstand niet echt mogelijk was. We gingen eerst met de bus naar Den Oever met mondkapjes op.

In de haven van Den Oever gingen we de boot op. Ook hier was anderhalve meter afstand niet mogelijk, al hoewel we hier buiten waren. We kregen op de boot thee met een schijf ontbijtkoek. We voeren de haven van den Oever uit. In de verte zagen we een zandbank liggen met een heel aantal zeehonden. Ook was er een zandbank vlakbij de boot waar ook een zeehond lag.

Na deze exhibitie gingen we naar het wadloop gebied. We moesten eerst vanuit de grotere boot in een kleinere boot overstappen. Toen het water te laag was om ver te varen moesten we verder door het water lopen richting het strand. Eerst was het nog op kniehoogte, maar het werd steeds ondieper. Wel zakte je wat weg in de modder. Dus het was meteen zwaar lopen.

Toen we op het strand aangekomen waren (zeker nog een kilometer buiten de dijk) wachtten we tot de rest er ook was. Onze schoenen en sokken waren natuurlijk al helemaal nat en er was vanzelfsprekend ook al wat zand in de schoenen terecht gekomen. Daarna liepen we enkele kilometers langs het strand. Vaak liepen we nog door een dun laagje wegstromend water. Het was hier niet al te lastig lopen. Toch liep de groep snel uit elkaar en moesten we weer wachten op aansluiting. Wij liepen meest vooraan mee. We moesten wel een keer een geul oversteken. Dat was even ploeteren door de stroming en het losse zand aan de kant van de geul.

Tijdens deze tocht vertelde onze gidsen nog het een en ander over de dieren in de Waddenzee. Ze pakte bijvoorbeeld een vrouwtjes en mannetjes krab op. Wier was or ook volop aanwezig. Door het gebied waar wij liepen waren helaas niet veel vogels te zien.

Op het moment dat we weer ter hoogte waren van het wadloopcentrum liepen we weer richting het strand. Het werd steeds modderiger en zwaarder. Met name de laatste 100 meter was erg pittig en zorgde ervoor dat we heel vies aan het strand kwamen. Toen was het tijd voor een kruidenbitter van de organisators omdat we het volbracht hadden. Daarna was het nog zo’n anderhalve kilometer teruglopen naar het wadloopcentrum. Op het laatst begon het heel toepasselijk ook nog eens wat te regenen.

Terug bij het wadloopcentrum hebben we eerst ons gewassen en omgekleed en daarna nog kibbeling met een patatje gegeten. Daarna teruggereden naar ons hotel na toch wel een bijzondere ervaring.

vorigevolgende