Egmond aan Zee – Schoorl (18,5 km)

vorigevolgende

Dinsdag 23 juni 2019: Egmond aan Zee – Schoorl (18,5 km)

Na een goede nachtrust en een ontbijt in ons hotel zijn we met de auto naar Egmond aan Zee gereden. Daar hebben we onze auto aan de Zuidwestkant van dit dorp geparkeerd. Ook dit was weer een zeer zonnige en al iets warmere dag van ruim 20 graden. We hadden deze dag een werkelijk schitterende wandeling.

Vanaf de parkeerplaats gingen we meteen richting het strand. Maar we gingen niet meteen het strand op. Het kustpad liep bovenop de duinen richting de boulevard van Egmond aan Zee. Wel hadden we zicht op zee. Bij de boulevard aangekomen bleef het pad de boulevard volgen. Wij hadden even zin om op het strand te lopen. Dus wij kozen om daarom even van de officiële route af te wijken.

Aan het einde van Egmond aan Zee gingen we weer van het strand af. Al snel kwamen we in het duinreservaat. De eerste paar kilometers liepen we nog gemakkelijk. Op het zandpad was een laagje hooi gestrooid, zodat we niet in het zand wegzakten. In de duinpannetjes zagen we een groot aantal volkstuinen. Dat waren nog eens mooie plekjes voor een volkstuin.

Een paar kilometer verder moesten we anderhalve kilometer door het mulle zand ploeteren met soms stevige hellingen. Het was hier erg mooi. Vooral de duinvennetjes lagen er idyllisch bij. Op een gegeven moment kwamen we even over een fietspad. Al snel kwamen we weer op een zandpad, maar het was gelukkig minder mul. We moesten even van het pad af om de Schotse hooglanders op voldoende afstand te kunnen passeren.

Via een nogal bochtig pad bereikten we Bergen aan Zee. Bij het Zeehuis (van de Nivon) zagen we een bankje waar we gezeten hebben voor onze lunch. Wat was het hier druk met fietsers. Na de lunchpauze waren we Bergen aan Zee al snel weer uit. Eerst ging het nog even over een fietspad, maar al snel bereikten we weer rustigere paden en hoefden we niet zo goed meer op te letten. We liepen vanaf de lunch niet langer in open gebieden, maar vooral door bossen. Zo af en toe kwamen we door mooie heidegebiedjes.

In de laatste kilometers werd het geleidelijk aan heuvelachtiger. We passeerden het spiritueel centrum Heel en Al, wat bovenop een hoge duin lag. Kort daarna kwamen we langs een mooi uitzichtspunt waar we zicht op zee hadden. Na eerst weer afgedaald te zijn, moesten we een lange trap op naar de hoogste duinen van Nederland. Nadat we het eindpunt van de etappe bereikt hadden en nog even genoten hadden van het uitzicht, zijn we deze keer via een andere lange trap afgedaald naar Schoorl.

In Schoorl zijn we langs de pizzeria gelopen om te reserveren voor het avondeten. Daarna was het nog een paar honderd meter lopen naar ons hotel. Gijs had toen nog een fietstocht door de duinen tegoed om de auto weer op te halen. Nadat Gijs weer terug was en we ons gedoucht hadden hebben we bij de pizzeria gegeten.

vorigevolgende