Franeker – Zwarte Haan (21 km)

vorigevolgende

Donderdag 28 mei 2019: Franeker – Zwarte Haan (21 km)

Na ons ontbijt vertrokken we voor de volgende etappe van het Kustpad. We zijn eerst met de auto naar de Zwarte Haan gereden. Daar hebben we de fietsen bij de parkeerplaats aan een lantaarnpaal met een kettingslot vastgezet. Vervolgens gingen we weer terug naar Franeker. Een paar kilometer noordwestelijk van Franeker was de kleine parkeerplaats voor de auto.

De eerste kilometer liepen we langs een fietspad richting het Molenpark. Daar gingen we een klein mooi bochtige weggetje in. We kwamen daar tot onze verrassing nog enkele wandelaars tegen. We liepen langs de rand van Oosterbierum over een klein paadje. Daar zagen we een bankje op een mooi plekje in de zon en uit de wind, kortom een ideaal lunchplekje voor een toch wel frisse winderige dag.

Na onze lunch vervolgden we onze weg op het wandelpaadje. Een kilometer verder bereikten we een stil weggetje naar de waddenkust. Daar gingen we de dijk op. We liepen enkele kilometers over het asfalt aan de Waddenzeekant van de dijk. Daar hadden we een mooi uitzicht over zee en in de verte zagen we de contouren van Terschelling. We kwamen hier hele kuddes schapen tegen. We moesten echt opletten waar we onze voeten neerzetten vanwege de uitwerpselen.

Aan het einde van het gehucht Koehool staken we de dijk weer over. We verlieten hier de kust van de Waddenzee en vervolgden onze weg over een lage oude grasdijk met een fietspaadje ernaast. We liepen enkele kilometers over dit pad. Bijna aan het einde van het pad was weer een mooi bankje voor onze tweede lunchpauze.

Na nog ruim een kilometer over een betonpad waren we bijna in Sint Jacobiparoche. We gingen dit plaatsje niet in, maar bogen hier weer in noordelijk richting af over een onverhard wandelpaadje langs de rand van een bosgebiedje op. Wat verderop volgde nog een lange stille asfaltweg naar de dijk langs de Waddenzee.

De laatste kilometers liepen we ter afwisseling weer aan de zeekant van de dijk over het asfalt. Bij de Zwarte Haan aan gekomen hebben we aan het einde van onze wandeletappe nog even bij het Finisterre aan de Wadden gezeten, wat ons deed terugdenken aan onze pelgrimstocht naar Santiago de Compostela van het afgelopen jaar.

De fietstocht terug naar de auto kostte ons een minimum aan inspanning omdat we een stevige wind in de rug hadden. Het grootste deel ging langs de dijk op. We fietsten op hele stukken al slalommend tussen de duizenden schapen door. Auto’s waren op de meeste plaatsen verboden. Bij de auto aangekomen hebben we de fietsen weer achter op het fietsrek gezet en daarna reden we weer terug naar ons huisje. Net als alle andere avonden in deze week hebben we weer zelf gekookt.

vorigevolgende