Callantsoog – Schoorl (18,5 km)

vorigevolgende

Maandag 22 juni 2019: Callantsoog – Schoorl (18,5 km)

Inmiddels was het aantal corona besmettingen sterk afgenomen en waren de regels behoorlijk versoepeld. Dit deed ons er toe besluiten om voor de zomervakantie het gedeelte van Callantsoog naar Haarlem in vijf dagen te lopen te lopen. Het openbaar vervoer was nog niet beschikbaar voor pleziertochten. Daarom besloten we met de auto te gaan en een fiets mee te nemen. We hadden dit uitje een paar weken van te voren geboekt. Het weer was prima, droog en zonnig en de tweede helft van de week erg warm.

Op maandagochtend zijn we vanaf huis vertrokken naar ons hotel in Schoorl, waar we de eerste twee nachten zouden verblijven. Daar hebben we onze koffer met kleding en de fiets achtergelaten. Daarna zijn we met de auto doorgereden naar Callantsoog waar we gratis konden parkeren.

In Callantsoog begonnen we met onze etappe. Al snel waren we op het strand. Het was een zonnige maar koele dag, kortom heerlijk weer om te lopen. We liepen zo’n vijf kilometer over een heel stil strand. Dat was heerlijk. Soms was het wel even wat ploeteren in zacht zand.

Na dit strandgedeelte gingen we de duinen in. Daar liepen we langs een fietspad met wel behoorlijk wat fietsers. Al snel vonden we hier een plekje om even te rusten voor onze lunch. Gesterkt vervolgden we onze tocht door de duinen. We passeerden het nucleaire centrum van Petten. Dat waren heel wat gebouwen die toch een inbreuk maakten op het prachtige duinlandschap.

Wat verderop kwamen we langs enkele prachtige duinvennen. Bij Petten kwamen we bij de dijk, de Hondsbossche Zeewering. Deze hoge dijk lag wat landinwaarts, want aan de kustkant was er al weer veel zand bijgekomen. Wij liepen op een pad niet ver van de dijk. Er waren hier heel wat strandopgangen, maar druk was het niet.

Op een gegeven moment gingen we landinwaarts over de Oude Schoorlse Zeedijk langs de Hondsbossche Vaart. Het eerste stuk liepen we hier over kort gras. We hadden prachtige uitzichten over een typisch Nederlands polderlandschap. Op een gegeven moment bereikte we een gedeelte met heel hoog gras, waar niet door te komen was. Gelukkig konden we hier de dijk af en dan over een landweggetje (graspad) lopen die langs de dijk opging.

Een paar kilometer verder bereikten we een vaart die naar Hargen liep. Hier was een klein gravelpaadje langs een vaart en een wel heel bijzonder “kampeer gebied”. Er lagen aan deze vaart heel veel plezierboten, waarin gasten overnachten. Voor de aanlegplaatsen was een grasveld, waar heel veel gasten hun tuinmeubels hadden neergezet. Vaak hadden ze ook nog een paar fietsen hun boten staan. Dit was zo over een afstand van twee kilometer.

We zagen de Schoorlse duinen steeds dichter bij komen. In Hargen was het even zoeken naar de juiste route. We hebben wel een paar afslagen gemist, maar in Groet kwamen we bij het kerkje weer op het juiste pad. Dit dorp doet ons denken aan het begin van onze verkeringstijd, nu bijna veertig jaar geleden. We hadden destijds een uitje met de Soos in Groet en we kenden elkaar toen nog maar een paar weken. We hadden toen nog geen verkering, maar vonden elkaar al wel leuk.

Na Groet volgde het laatste en ook veruit zwaarste gedeelte van de etappe. Eerst ging het nog langzaam omhoog, maar op een gegeven moment gingen we een heel zanderig pad op, waar het ook nog eens sterk op en neer ging. Het was hier wel prachtig met mooie uitzichtplekjes. Bij Schoorl zijn we doorgestoken naar ons hotel. We gingen over een zeer zanderig en stijl pad naar beneden, zodat onze schoenen volliepen met zand. Nadat we beneden waren was het nog enkele honderden meters naar ons hotel. We hadden genoten van een mooie etappe.

In ons hotel aangekomen hebben we eerst ingecheckt. Anja ging meteen douchen. Gijs had eerst nog een fietstocht van een kleine 20 kilometer terug naar Callantsoog om de auto op te halen. Nadat Gijs ook opgefrist was hebben we in het hotel gegeten en verder rustig aangedaan.

vorigevolgende