Makkum – Harlingen (19 km)

vorigevolgende

Maandag 25 mei 2020: Makkum – Harlingen (19 km)

Het was al weer ruim een jaar geleden dat we een stuk van het Kustpad gelopen hadden. Nu de corona maatregelen aan het versoepelen zijn, besloten we weer een aantal dagen langs het Kustpad te gaan lopen. Aangezien we niet met het openbaar vervoer kunnen gaan en de restaurants nog gesloten waren, besloten we om een huisje in het centrum van Harlingen te huren. Verder besloten we om de fietsen op de auto mee te nemen, zodat we ons tussen begin en eindpunt van de etappe konden verplaatsen.

We zijn in de ochtend van huis vertrokken en zijn eerst naar het huisje in Harlingen gereden. Daar hebben onze spullen in het huisje neergezet en de fietsen bij het huisje achtergelaten. Daarna zijn we met de auto naar het beginpunt van de etappe in Makkum gereden. Inmiddels was het al half één, maar de etappe was niet al te lang en niemand wachtte op ons. Het was een zonnige maar toch nog wel frisse dag.

De wandeltocht van deze toch ging als eerste door het oude centrum van Makkum. Aangezien alle cafés en restaurants gesloten waren was het toch wel heel erg rustig. We hadden het centrum van Makkum al eerder gezien tijdens een etappe van het Zuiderzeepad. Aan het einde van het centrum kwamen we langs een oorlogsmonument, waar we even stilgestaan hebben.

Er volgde eerst een gravelpad naar een andere woonwijk. In deze woonwijk zagen we een picknickbank langs het water. Of deze privé was of voor algemeen gebruik was niet duidelijk. Wij besloten dat dit een mooi plekje was voor onze lunchpauze.
Gesterkt vervolgden we onze weg. Het ging nog even door de woonwijk, maar al snel liepen we Makkum uit.

Er volgde een route over een graspad langs het water op. In het eerste gedeelte was het gras net gemaaid en moesten we tussen het gemaaide gras door laveren over een oneffen ondergrond. Een kleine kilometer verder bereikten we een bruggetje. Het leek dat we hier nog niet over moesten steken, maar een lokale bewoner zei dat het pad veranderd was en dat we langs de oostkant verder moesten. Dat hebben we geweten. We moesten hier bijna een kilometer door heel lang gras met een oneffen ondergrond ploeteren. Achteraf hadden we toch onze twijfels of dit echt de bedoeling was. Anja was er al behoorlijk vermoeid van geraakt terwijl we nog maar net met onze etappe begonnen waren.

Na dit lastige stuk moesten we midden over een erf, waarna we Wons bereikten. Vanaf dat punt hadden we gelukkig geen lastige wegen meer. Het was een afwisseling van verharde wegen en onverharde paden. Het eerste gedeelte vanaf punt 10 vonden we het mooiste stuk. Zo’n kleine vijf kilometer voor het einde bereikten we de dijk langs de Waddenzee.

We staken de dijk over en liepen aan de zeekant van de dijk over een asfaltweg, waar we mooi uitzicht over de Waddenzee hadden en niets meer hoorden van de weg aan de andere kant van de dijk. Er liepen hier heel veel schapen op de dijk. Ook de komende dagen zouden we nog duizenden schapen tegenkomen. Aan het begin van Harlingen kwamen we langs een strandje, waar nog enkele personen zich vermaakten.

Op dit punt gingen wij de dijk weer over en liepen we via een binnen weggetje naar het station van Harlingen. Even voorbij het station deden we nog een paar boodschappen bij de Jumbo voordat we via het centrum naar het eindpunt van onze etappe liepen, vlakbij ons huisje. We hebben zelf gekookt en verder rustig aangedaan. We besloten om de auto tot de volgende ochtend in Makkum achter te laten, zodat we geen parkeergeld in Harlingen hoefden te betalen.

vorigevolgende