Wassenaar Duinzigt – Katwijk (18,5 km)

vorigevolgende

Vrijdag 17 mei 2019: Wassenaar Duinzigt – Katwijk (18,5 km)

Na een rustige nacht, waarin vooral Anja heel goed geslapen had, besloten we om eerst in te pakken. Door de stevige wind hadden we geen last van dauw en was alles gelukkig helemaal droog. Eerst was er nog even zon, maar die ging helaas snel weg. Het was echt behoorlijk fris. Nadat we de spullen ingepakt hadden hebben we eerst ongeveer een kilometer gelopen, todat we langs een bankje kwamen dat in de luwte lag. Daar hebben we toen ontbeten.

Nadat we de drukke N440 weer via een viaduct overgestoken waren, gingen we een heel zanderig pad in richting de Waalsdorpervlakte. Hier staat een bekend herdenkingsmonument voor de slachtoffers van de tweede Wereldoorlog. Er werden hier destijds bijna 300 mensen gefusilleerd. De grote klok die we al vaak op tv gezien hadden, zagen we nu in het echt. Je kon er niet heel dichtbij komen.

Vanaf de Waalsdorpervlakte liepen we door een duingebied, eerst meer open, en later meer bos naar Meijendel. Daar was een zelfbedieningsrestaurant, waar we koffie gedronken hebben. En buiten hebben we daar nog even op een picknickbank gezeten om de inwendige mens verder te versterken.

We liepen verder over een toch wel behoorlijk zanderig pad totdat we al vrij snel bij een fietspad kwamen. Daar liepen we enkele kilometers parallel aan dat fietspad over een schelpen paadje dat was prima te doen. We kwamen langs enkele mooie duinmeertjes. Verderop gingen we weer van het fietspad af. Op een hoge duin met een mooi uitzicht hebben we geluncht. Daarna ging het weer verder door een mooi duinlandschap, gevolgd door een duinbos.

Nadat we de Wassenaarse Slag overgestoken waren kwamen we op een heel zwaar zanderig pad. Af en toe waren er even wat gemakkelijker stukken. Maar op een gegeven moment moesten we een steile mulle zandheuvel op. Een stap omhoog en weer drie kwart stap naar beneden glijden, het viel niet mee. We ontmoetten hier een vrouw van bijna 70 die lange etappes liep tot soms zelfs boven de 30 kilometer. Zij was aan het trainen voor de tocht naar Santiago de Compostela.

Het laatste stuk naar Katwijk liep weer beter. We liepen om een camping heen richting de boulevard van Katwijk. Het Kustpad liep over een pad door de duinen dat tussen de boulevard en de zee lag. We hadden heir goed uitzicht over zee en de vele strandtenten en strandpaviljoens.

Aan het einde van Katwijk liepen we van de zee en het Kustpad af richting camping Molecaten. We waren de enige kampeerders op het trekkersveldje. Nadat we de tent opgezet hadden en ons gedoucht hadden hebben we gegeten in het restaurant bij de camping. Daar hadden ze een menu waar je heel veel hapjes kon proeven. Dat vonden we leuk. Verzadigd van de vele hapjes zijn we weer teruggegaan naar onze tent voor onze nachtrust.

vorigevolgende