Loenen – Hoenderloo (15 km)

vorigevolgende

Zaterdag 16 april 2016: Loenen Vrijenbergerspreng – Hoenderloo (15 km)

Inmiddels was dit al weer de derde etappe in 2016. Al vroeg kwamen de eerste wandelaars binnen. Jacques bracht een paar heerlijke vlaaien mee, want hij was vandaag jarig. Daar werd spontaan op gezongen en toen de laatste wandelaars binnen waren moest dit nog eens dunnetjes overgedaan worden. We waren op deze dag met 13 wandelaars. Gesterkt door de vlaai en de koffie of thee en een korte dagopening vertrokken we met de auto’s naar het wandelgebied van vandaag. Een aantal chauffeurs reden eerst naar het eindpunt in Hoenderloo om daar een aantal auto’s achter te laten. De overige gingen meteen naar het beginpunt. Om kwart voor 11 stonden we allemaal klaar voor het vertrek voor de langste etappe die we tot nu toe gelopen hadden van 15 km.

De weersvoorspellingen waren niet al te goed voor deze dag, af en toe wat regen en kil, maar het viel enorm mee. Op een paar spetters na bleef het droog en de zon kwam er goed door, dus prima weer om te wandelen. Ook vandaag bleek maar weer eens de regel van toepassing dat je er gewoon uit moet gaan en dat het in Nederland uiteindelijk vaak meevalt.

Bij ons vertrek vanaf de parkeerplaats moesten we eerst het juiste pad vinden. Een van onze ervaren wandelaars wilde zo het pad met een geel – rood kruis opwandelen, maar dat was natuurlijk niet de bedoeling. We liepen via een smal heuvelachtig pad in ganzenmars de Loenermark in. We konden meteen al genieten van het ontluikend lentegroen. Al snel bereikten we de hei, een prachtig natuurgebied. We moesten wel goed oppassen dat we niet overreden werden daar de vele crossfietsers, want die vonden dit blijkbaar ook een aantrekkelijk gebied. Zo af en toe moesten we even door mul zand en om de plassen heen lopen. Soms vroeg de schrijver zich af of een ieder wel de volle schoonheid van de natuur waarnam vanwege de intensieve, maar ook goede gesprekken die er weer volop waren.

Na een uurtje lopen staken we de A50 over. Daar stond een bankje. Spontaan werd de eerste pauze ingelast om de inwendige mens te versterken. Even verder liepen we langs de Woeste Hoeve. Met een scheef oog werd er gekeken of de koffie al klaar stond, maar we liepen gewoon door. Al snel waren we weer in het bos. We liepen in een behoorlijk tempo over goed begaanbare paden. Nadat we 9 kilometer van de route afgelegd hadden begon de vermoeidheid bij de eerste wandelaars toe te slaan. Gelukkig kwamen we net bij een plekje waar een bankje stond, waar enkele van de wandelaars konden zitten. De overige toverden hun zitmatjes of plastic zakken tevoorschijn en vleiden zich neer. We hadden op dit punt een prachtig uitzicht op het omliggend gebied. Dit was zo een prima plekje voor de lunch.

Nadat we de inwendige mens versterkt hadden liepen we eerst over het heidegebied wat inmiddels meer gras was dan hei. Daarna ging het weer het bos in. We kwamen hier heel wat wandelaars tegen van het nabijgelegen Landal bungalowpark, waar we omheen liepen. Hierna waren we al snel in Hoenderloo bij het IJs van Co, vroeger dan we verwacht hadden. Toen ontstond er een flinke discussie of we een heerlijk vanille ijsje gingen halen of toch in het naastgelegen restaurant een kopje koffie of thee zouden gaan drinken. De toch wel lage temperaturen deden de balans doorslaan naar een warme consumptie en warme zitplaats. Maar niet iedereen kon de verleiding van het zeer bekende IJs weerstaan. Na een gezellige afsluiting ging een ieder weer zijns weegs.

loenen - hoenderloo (12)
loenen - hoenderloo (15)
loenen - hoenderloo (16)
loenen - hoenderloo (25)
loenen - hoenderloo (45)

vorigevolgende