Leuvenumse veld – Putten (13,5 km)

vorigevolgende

Zaterdag 5 november 2016: Leuvenumse veld – Putten (13,5 km)

Dit was al weer de laatste etappe van 2016. Het was volop herfst in het bos, veel gekleurde bomen, prachtige paddenstoelen, maar ook wisselvallig en koel herfstweer. Het was eerst spannend of we zouden lopen vanwege de verwachte regen. Maar zoals zo vaak, viel het op het laatste moment weer alles mee.

Al tien minuten voor de officiële verzameltijd kwamen de eerste wandelaars binnen. Ze verbaasden zich dat er niet meteen veel meer wandelaars waren. Dat kwam helemaal goed. We waren op deze dag met 17 enthousiaste wandelaars. Na de koffie, thee en een korte dagopening gingen we op weg. Een aantal chauffeurs brachten enkele auto’s naar het eindpunt en de anderen gingen meteen naar het beginpunt.

Om kwart voor elf vertrokken we voor onze etappe. We kwamen meteen op de zonnige Ermelosche heide. We moesten daar over een mooi smal pad. Helaas moest je goed kijken waar je liep om niet te struikelen, zodat je wat minder om je heen kon kijken in dit prachtige gebied. De wandelaars voorop hadden de pas er meteen goed in en dat trok de groep al snel wat uit elkaar. Op de heide lagen een paar schatten verstopt. Een ervan was snel gevonden, maar de andere was een te grote uitdaging. Een nieuwe uitdaging was een zandweg, die speciaal aangelegd leek te zijn om militairen in goede conditie te brengen. Bij meerderen in de groep riep dit gebied herinneringen op aan de militaire dienst in het grijze verleden.

Aan het einde van de heide kwamen we langs de schaapskooi. De schapen waren niet te zien, want die waren inmiddels uitgelaten op de heide verderop. Dit was een mooi punt om even op elkaar te wachten, zodat we dan weer gezamenlijk onze weg konden vervolgen. Inmiddels begon de lucht snel te betrekken. We waren nog maar net in het bos toen we een buitje over ons heen kregen. Dat maakte het echt herfst in het bos. En niet veel later kwam de zon er alweer door heen, waardoor we extra konden genieten van het mooie bos met de laagstaande zon die door de bomen scheen en speelde met de vele waterdruppels op de takken.

Op een gegeven moment werd het pad toch wat minder goed begaanbaar vanwege de vele diepe waterplassen. En toen op een gegeven moment een aantal van de groep besloot hun eigen weg te gaan moesten ze dit bekopen met een lastig modderig stukje en veel bekijks. Naast al dit natuurschoon waren er weer vele diepe gesprekken, waardoor de aandacht voor de juiste weg soms even verslapte, zodat de achterste groep op een gegeven moment een andere weg koos. Dat was uiteindelijk weer snel opgelost, zodat we gezamenlijk bij Nieuw Groevenbeek aankwamen. Daar werden de paden een stuk breder en beter begaanbaar.

Even later staken we de provinciale weg van Putten naar Ermelo over. Daarna bereikten we al snel Oud Groevenbeek. De zon scheen heerlijk en aan het einde van het landgoed, in de zon en uit de wind waren een paar bankjes om even te rusten en wat te eten. Er zat op dat moment wel één andere vrouw. Maar de gedachte heerste dat wanneer we met z’n allen een soort overval pleegden, deze vrouw wel zou vertrekken. Maar ze was door deze aardige groep geheel niet uit het lood geslagen en bood enkelen van onze groep spontaan aan om naast haar te komen zitten.

Na een heerlijke rust in het zonnetje had de wandelleider nog een klein ommetje in petto over de Groevenbeekse heide. Dat was inderdaad de moeite waard. Daarna liepen we door bosrijk gebied met af en toe een open plek richting Putten. De groep begon steeds meer zin te krijgen in het beloofde restaurant in Putten en vroeg zich meer en meer af hoe ver het nog was. Dat werd op de laatste honderden meters, toen we inmiddels Putten ingelopen waren, versterkt door de regen die steeds harder naar beneden begon te komen.

Maar gelukkig alles was niet voor niets. We werden zeer gastvrij onthaald in het restaurant. Tafels werden bij elkaar geschoven, zodat iedereen rondom één grote tafel kon zitten. Ook de bediening was perfect. We lieten ons de geserveerde koffie, thee en voor velen wat lekkers erbij, prima smaken. Dat was zo een heel gezellige manier om het wandelseizoen 2016 af te sluiten. Vanwege het toch enigszins beperkt aantal auto’s op deze dag moesten twee wandelaars nog even een half uurtje extra verblijven in dit restaurant, want een van de chauffeurs moest nadat hij een groep wandelaars gedropt had bij het beginpunt nog even terug komen om deze laatste wandelaars op te pikken. Dat was verder geen enkel probleem en gaf nog wat extra tijd voor een goed gesprek.

We mogen met z’n allen terugzien op een mooi wandelseizoen, waarin al onze wandeldoelen in 2016 bereikt zijn. We hebben alle geplande etappes gelopen en we hebben geen enkele uitvaller gehad tijdens de etappes. We hebben genoten van elkaar en van de schitterende natuur op de Veluwe. We zien er alweer naar uit wat 2017 ons zal gaan brengen.

leuvenumse-veld-putten-27
leuvenumse-veld-putten-37
leuvenumse-veld-putten-54
leuvenumse-veld-putten-56
leuvenumse-veld-putten-60
leuvenumse-veld-putten-63
leuvenumse-veld-putten-66

vorigevolgende