Thuis – Nyon – Bossey (7 km)

volgende

Woensdag 26 juni 2019: Thuis – Nyon – Bossey (7 km)

Eindelijk was het zo ver, onze lange pelgrimstocht naar Santiago de Compostela ging beginnen. We hadden er enkele jaren naar uitgekeken. Dit was een heel mooi begin van Gijs zijn welverdiende pensioen. Twee dagen eerder had hij een afscheidslunch in Hoofddorp waarbij hij goed in het zonnetje werd gezet en verwend was met een prachtig boeket en een mooie vvv bon. Dat mag ook wel na 38 jaar bij de zaak te hebben gewerkt.

We stonden om zeven uur op. Alles was al ingepakt, twee zware rugzakken, waar we het de komende maanden mee moesten doen. We waren mooi op tijd bij de bushalte. Daar kwam de bus al aan. Help de bus stopte niet maar reed door. Wij gingen er al zwaaiend achteraan, maar nee hoor dat hielp niet, de bus reed gewoon door. We zijn toen maar naar één van de volgende haltes gelopen waar we de volgende bus namen naar het treinstation van Apeldoorn.

Maar ook nu weer een probleem, want het bleek dat niet alle treinen naar Schiphol reden vanwege een seinstoring. Daarom gingen we via Amsterdam waar we konden overstappen op een bomvolle trein naar Schiphol. Daar aangekomen lieten we onze rugzakken sealen. Toen Gijs zijn rugzak wilde inchecken bleek dat de powerbank die hij in zijn gesealde rugzak had in de handbagage moest. Gelukkig kon Gijs de rugzak snel openen en de powerbank eruit halen en kregen we tape om de sealing weer vast te plakken. De dame achter de desk zei dat het nu wel krap werd om onze vlucht te halen en stelde voor om te vragen of we de priority lane mochten gebruiken om zo veel sneller door de security check te kunnen gaan. Zo geschiedde het. Het was mooi om zo snel al een keer als pelgrim een speciale behandeling te krijgen. We waren op tijd, maar nu was het vliegtuig er nog niet vanwege een vertraging en moesten we nog een heel tijdje wachten.

Meer dan een half uur na de officiële vertrektijd gingen we dan toch de lucht in richting Geneve. In het vliegtuig vroeg een belangstellende stewardess of we samen een paar dagen uitgingen. We vertelden haar van onze voornemens. Dat sprak tot haar verbeelding en bij het verlaten van het vliegtuig wenste ze ons veel plezier en vooral veel succes. Eenmaal buiten in Genève was het daar bloedheet, 33 graden. We hadden daardoor meteen letterlijk een goede vuurdoop. Voordat we het vliegveld verlieten hadden we eerst onze Camelbacks met water gevuld.

We moesten nog met de trein naar Nyon. Dat duurde een half uurtje. Toen we in Nyon uit de trein stapte voelde het heerlijk om te starten met wandelen na de lange reis met een behoorlijk aantal hobbels. We zagen meteen bij het station de bewegwijzering met de gele schelp erop. We moesten nog even door een drukke zeer hete straat in Nyon lopen en het spoor via een viaduct oversteken.

Daarna verlieten we Nyon. We vervolgden onze weg over stille wegen en paadjes naar Bossey onze eerste overnachtingsplaats. Het was een mooie afwisselende route. Gelukkig was er regelmatig schaduw om even bij te komen van de hete zon. Het was voor ons ook nog even wennen om met een zware rugzak te lopen.
Toen we in het dorpje Celigny aankwamen werden we door de burgemeester die ons voorbijfietste welkom geheten.

7,5 km en veel zweetdruppels later arriveerde we bij onze overnachtingsplek, een kasteel in Bossey. Na een lekkere douche en een maaltijdbuffet, het was een matige maaltijd, konden we nog heerlijk buiten zitten in de prachtige kasteeltuin. Vanuit deze kasteeltuin hadden we een mooi uitzicht over het meer van Genève. We waren moe maar voldaan na onze eerste etappe, waarin we meteen op allerlei manieren op de proef werden gesteld.

volgende