Bourg Argental – Les Setoux (19 km)

vorigevolgende

Dinsdag 16 juli 2019: Bourg Argental – Les Setoux (19 km)

Ook op deze ochtend zijn we vroeg opgestaan, iets voor zes uur. We hebben de spullen ingepakt en ontbeten. Daarna hebben we de stoelen en tafel die we gebruikt hebben weer even terug op hun plaats gezet. Voor acht uur waren we op pad. Het was weer een zonnige en behoorlijk warme dag.

Het was vanaf de camping nog een paar kilometer tot het centrum van Bourg Argental. We liepen over een niet al te breed pad vlak bij de rivier. Op een gegeven moment was er even een klimmetje, waardoor we wat verder van de rivier afkwamen. Een stukje verder kwamen we via een brug in het centrum van Bourg Argental. Daar hebben we brood en iets lekkers bij de bakker gekocht en heerlijke kersen bij de groente en fruit handel er vlak naast. Even verder, op de trap naar de kerkdeur hebben we het opgegeten. Toen we weer verzadigd waren kwam er iemand om de kerkdeuren open te maken. Dat was net op tijd voor ons, zodat we ook nog even binnen konden kijken.

Na deze pauze begonnen we met het zwaardere stuk van de etappe. Het ging bijna steeds omhoog vanaf 500 tot 1200 meter. Op het laatste stuk van de klim werd dit afgewisseld met af en toe ook nog een afdaling. Onverharde en verharde wegen wisselden elkaar af. Net voor St Sauveur en Rue, ongeveer halverwege de klim, hebben we even een lunchpauze genomen.

We liepen boven St Sauveur langs en hadden een mooi uitzicht over het dorpje in het dal. We kwamen langs een oud stationnetje dat al lang niet meer in gebruik was. Ook de spoorlijn was er al niet meer. Anja miste deze dag de koffie en had daardoor meer moeite om goed wakker te worden. We kwamen helaas langs geen enkel restaurant.

Na St Sauveur en Rue moesten we even flink aan de bak in de volle zon in een stevige klim. Daarna bereikten we weer een groot bosgebied. Inmiddels waren het geen loofbossen meer, maar naaldbossen. We liepen hier op onverharde bospaden. Op een kruising gingen we even aan de zijkant van het pad zitten om wat te eten. Later bleek dat we net 25 meter te vroeg gestopt waren, want daar was een picknickbank.

Op een gegeven moment liepen we tegen een wegversperring aan vanwege werk in het bos. Een alternatieve route was niet aangegeven. We besloten daarom om de wegversperring maar te negeren en door te lopen. Verderop zagen we wel grote machines maar geen boswerkers. Blijkbaar was het net lunchpauze voor hen. Later op de dag hoorden we in Les Setoux dat anderen wel de boswerkers gezien hadden. Ook zij mochten gewoon doorlopen, omdat er niet een echte alternatieve route was.

Aan het einde van de etappe kwamen we het bos uit en er volgde nog een korte afdaling. Wij waren de eersten die aankwamen bij het restaurant in Les Setoux. We moesten nog even wachten omdat er niemand was om ons te helpen. Niet al te lange tijd later kwam er iemand die ons vertelde dat de gite d’étape enkele honderden meters verder was aan de andere kant van het dorp, dat deze open was en dat er om zeven uur in de avond een maaltijd geserveerd zou worden in het restaurant.

We zijn toen doorgelopen naar onze overnachtingsplek. Er was één slaapzaal met enkele stapelbedden en ook een paar eenpersoonsbedden voor pelgrims voor maximaal 12 personen. Er waren ook nog drie andere kamers voor de overige gasten. Wij hebben twee bedden uitgezocht, beneden en naast elkaar en ons daar geïnstalleerd. Daarna hebben we ons gedoucht en ons wasje gedaan en verder gerelaxt. Later op de middag kwamen er nog meer pelgrims, uiteindelijk acht personen in onze slaapzaal met diverse nationaliteiten: Frans, Duits, Zwitsers, Oostenrijks, en natuurlijk Nederlands.

Voor het avondeten zijn we weer teruggelopen naar het restaurant. Het was heel gezellig om zo met z’n allen te eten, maar het eten zelf was nogal matig van kwaliteit. De Duitse man met de mountainbike zat ook bij ons. Hij kon hier de volgende ochtend de boel schoonmaken en daarvoor kon hij hier gratis overnachten. Ook vertelde hij dat de etappe van deze dag lastig was voor een mountainbike vanwege al het klimmen en ook de steenachtige paden. De jongeman uit Oostenrijk had hem op de lastige plekken geholpen. Na de avond maaltijd hebben we nog even gezeten in de gezamenlijke ruimte van de gite d’étape. Daarna zijn we al voor tien uur gaan slapen met oordopjes in, maar gelukkig het gesnurk viel mee.

vorigevolgende