Chanaz – Yenne (17 km)

vorigevolgende

Zaterdag 6 juli 2019: Chanaz – Yenne (17 km)

De hitte ging nog even door, want ook deze dag was het weer heet met temperaturen ruim boven de dertig graden. Het was ook een warme tropennacht. Ondanks de warmte had Anja goed geslapen, maar Gijs wat minder. We stonden zo vroeg mogelijk op om zoveel mogelijk te vermijden om na de middag te moeten lopen in de tropische hitte. Om tien over vijf stonden we op, meteen toen het licht begon te worden en om half zeven waren we al van de camping af. Na enkele honderden meters lopen kwamen langs een picknickbank waar we hebben ontbeten.

Na ons ontbijt staken we eerst een hoog bruggetje over naar het idyllische centrum van Chanaz. In het centrum van Chanaz begon een flinke steile klim omhoog. Zelfs zo vroeg in de ochtend viel het niet mee. We moesten op deze dag echt uit een ander vaatje tappen. De lucht was heel vochtig en de temperaturen hoog. Ook al was het nog vroeg het zweet gutste over ons lichaam. Na een klim van ruim 200 meter, volgde er een vlakker stuk. Gelukkig liepen we nog in de schaduw. Daarna ging het weer behoorlijk op en neer. Het was hier een mooie afwisselende route.

We passeerden verschillende kleine dorpjes. Op een gegeven moment, in het dorpje Puthod, toen we een stroompje overstaken, kwam er ineens een zwarte hond, die met ons mee ging lopen. Hij kende de weg perfect. Hij was onze metgezel en gids voor een afstand van ongeveer acht kilometer tot het einde van de etappe in Yenne. Een wijnboer, die we onderweg zagen vertelde ons dat deze hond wel vaker pelgrims vergezelde.

Na een tijdje op en neer door het heuvelland, volgde er een stevige klim in de inmiddels hete zon. Halverwege was er een mooie kerk waar we onze dagelijkse stempel haalden. De zwarte hond bleef buiten rustig op ons wachten.

Aan de top van onze klim was een mooi kappelletje. Langs de weg stonden hier een paar pelgrim standbeelden. Wij wilden hier natuurlijk op de foto. Er was ook een picknick bank onder een boom, een heerlijke plek voor onze eerste vroege lunch.

Na deze lunchstop volgde er een pittige steile afdaling, die in de Alpen niet zou misstaan. Nadat we beneden waren was het nog een uurtje lopen naar Yenne. We waren bang dat dit in de zon zou zijn, maar gelukkig was hier langs de rivier de Rhone toch veel schaduw.

We liepen eerst door naar het toeristen centrum om te kijken waar we het best konden slapen, maar dit was dicht vanwege de middagpauze. Het leek ons geen goed idee om te gaan kamperen vanwege weercode oranje. Er werden later op de dag onweersbuien met hagel en zeer zware windstoten verwacht. We hadden wel trek in koffie, dus besloten we bij een restaurant met terras koffie te drinken. De zwarte hond was nog bij ons. De serveerster vroeg of de hond ook water moest. We vertelden dat het niet onze hond was, maar dat ze kilometers met ons was meegelopen. Even later verliet de zwarte hond ons, want ze had nieuwe vrienden gevonden. Dat werd ons later verteld.

Na onze koffiestop liepen we door naar het lokale hotel, maar dat was geheel volgeboekt. We werden verwezen naar de lokale camping. We konden daar in een oude retro caravan overnachten. Verder was de camping simpel, maar er was wel een overdekte plaats waar je kon koken. Vanwege de slechte weersverwachting van de volgende dag, stevige onweersbuien en het feit dat de volgende etappe een lange pittige etappe zou zijn, besloten we een rustdag te nemen in Yenne.

Nadat we ons in de caravan geïnstalleerd hadden zijn we in de middag nog naar de supermarkt gelopen om voedsel in te kopen. Het was helaas wel meer dan 1 km vanaf de camping en dat viel niet mee vanwege de intense hitte. Gedurende de rest van de middag hebben we het rustig aangedaan. We hebben gebruik gemaakt van de overdekte kookplaats. Er waren hier ook picknickbanken om op te zitten. Met het onweer viel het erg mee. Er was wel veel wind, maar nauwelijks regen en geen hagel.

vorigevolgende