Chessieu – Chavanay (18 km)

vorigevolgende

Zondag 14 juli 2019: Chessieu – Chavanay (18 km)

Alhoewel de camping mooi lag was het eigenlijk een lugubere griezel camping. Het is absoluut af te raden om daar te verblijven! We hebben rustig geslapen tot 1 uur in de nacht. Maar toen begon de onrust en hebben we verder nauwelijks meer een oog dichtgedaan. Auto’s kwamen aanrijden, hardsprekende waarschijnlijk dronken mannen liepen de camping op, en honden begonnen te blaffen. De mannen liepen met hun honden om onze tent heen en hadden het over Duitsers. Blijkbaar hadden ze een hekel aan Duitsers. Anja bad om beschermengelen. Het was nog heel lang onrustig en de honden bleven nog uren blaffen. Na dit alles hebben we niet meer goed geslapen. Maar gelukkig hebben die mannen ons verder gewoon laten liggen.

Tegen zes uur in de ochtend stonden we op. We hebben meteen onze spullen ingepakt en zijn daarna snel vertrokken, zodat we er niet meer zouden zij als de anderen wakker zouden worden. We zijn eerst teruggelopen naar het centrum van Chessieu. Bij de plaatselijke kerk hebben we op een bankje ontbeten.

Het was weer een prachtige zonnige dag en niet al te heet, onder de 30 graden. Maar het wandeltempo was laag. Anja was moe en lamgeslagen door de onrustige nacht. Na een paar uur lopen over vrij vlakke wegen bereikten we het plaatsje St Prim. Daar hebben we op een terras koffie gedronken. Dat kikte ons op.

Na de koffiepauze hebben we de kerk bezocht, die nogal aangeprezen werd in de boekjes. Het viel ons ietwat tegen. Nadat we het kerkje uitliepen hadden we een ontmoeting met een Zweedse man die met de camper op weg was. Het was een leuk gesprek. Na dit gesprek vervolgden we ons weg naar Condrieu. We moesten nog een heuvel over voordat we Condrieu bereikten.

Het was 14 juli en zondag, dus alle winkels waren dicht. We besloten om daarom in Condrieu pizza te gaan eten. We bestelden voor ieder van ons een pizza. Voor de pizzatent stond een picknickbank in de schaduw, waarop we konden zitten om de pizza’s op te eten. Ze waren heerlijk, maar veel groter dan verwacht en daarom veel te veel. We hebben de rest meegenomen voor de avond.

Nadat we geheel verzadigd waren hebben we onze etappe hervat. Het was niet zes kilometer, zoals in het GR65 boekje stond, maar nog acht kilometer tot Chavany. Het was bijna helemaal in de zon en veelal beschut tegen de stevige frisse wind. We voelden geen zuchtje wind, daarom was het erg heet. Het viel met name voor Anja niet mee.

Anja had helemaal geen zin meer om verder te lopen. Toen kwamen we een vrouw tegen die ons aansprak en vertelde dat er beschermengelen meelopen naar Santiago de Compostela, maar alleen als je er om vraagt. Anja zei dat Jezus (God) met ons meeliep aan onze rechterhand. Gijs heeft op zijn mobiel nog een gebedskaartje van haar gefotografeerd. Deze ontmoeting raakte Anja omdat ze bang was voor de kerels die afgelopen nacht luidruchtig en aangeschoten terugkwamen van hun uitstapje. Anja begreep te horen dat ze het over ons hadden en dachten dat we Duitsers waren en ze lieten hun hond aan de tent snuffelen. Anja bad toen in haarzelf om een engelenwacht om onze tent en om ons te beschermen, dus eigenlijk om een heleboel beschermengelen.

We hadden geen reservering gemaakt in Chavanay. We zijn naar het hotel gelopen die in het GR65 boekje stond en ook nog op google maps stond. Dit hotel bleek er niet meer te zijn. Toen zijn we naar de gite d’étape communal gelopen. Deze was dicht, maar er stond wel een telefoonnummer. Wij hebben dit nummer gebeld. Eerst werd er niet opgenomen. We hebben gekeken of er ook nog een chambre d’hôtes was. Voordat we die gingen bellen probeerden we nog eens te bellen voor een plaats in de gite d’étape. Nu werd er wel opgenomen. Er was nog plaats. Wij waren de enige gasten op dat moment. Er zou later iemand komen om het geld voor de nachting te innen, maar er kwam niemand. Wij hebben daarom het geld voor de overnachting in het mandje met de sleutels gelegd.

Er waren twee slaapzalen. Wij hebben ons in één van de twee slaapzalen geïnstalleerd. We hebben ons gedoucht en onze kleren gewassen. Er was een wasrekje waaraan we onze kleren konden ophangen om te drogen. Gijs heeft de tent ook nog even buiten opgehangen om te drogen, want we hadden in de ochtend de tent nat ingepakt.

Daarna hebben we gegeten, de rest van de pizza en brood dat we nog in onze rugzak hadden. In de avond belde er nog een pelgrim aan. Het bleek Roland uit Wenen te zijn die we enkele dagen eerder op het kasteel in Charencieu ontmoet hadden. Zijn enkel was weer beter en hij had ons weer ingehaald. Hij was één dag na ons vanaf het kasteel vertrokken. We hadden een goed gesprek met hem bij een kop thee.

vorigevolgende