St Genix sur Guiers – Charencieu (18,5 km)

vorigevolgende

Dinsdag 9 juli 2019: St Genix sur Guiers – Charencieu (18,5 km)

Inmiddels zaten we helemaal in het ritme van vroeg opstaan, dus ook op deze dag. We hadden opnieuw een warme tropennacht, maar gelukkig hadden we toch redelijk goed geslapen. Het was in de ochtend bewolkt, maar het bleef droog. Het was overdag beduidend koeler, want het werd slechts 26 graden, de koelste dag tot nu toe. Nadat we de spullen ingepakt hadden en wat gegeten hadden zijn we vertrokken.

We zijn eerst weer teruggelopen naar het centrum van St Genix sur Guiers. We misten aan het begin even de route en kwamen daardoor op een drukke weg terecht richting Romagnieu. Het was een vervelende weg om te lopen. Daarom besloten we om niet de kortste weg naar Romagnieu te nemen maar door de velden weer terug te lopen naar de GR65. Het betekende wel een paar kilometer extra lopen. Op het kaartje staat deze route ingetekend.

Gelukkig kwamen we weer terug op de route en konden we genieten van de stilte en de vogels bij twee grote recreatieplassen. Het eerste stuk van de etappe tot vlakbij Romangnieu was bijna vlak, daarna werd het weer heuvelachtig. In Romangnieu hebben we de kerk niet bezocht, want die lag even buiten de GR65.

De verdere route naar Les Abrets was een afwisseling van asfalt kleine stille geasfalteerde landweggetjes, onverharde wegen en graspaadjes. We dachten dat bij Le Verou de camping langs de route lag, maar helaas dat was niet het geval. We wilden namelijk graag een kop koffie nemen met gebak om te vieren dat we op deze dag 37 jaar getrouwd waren. Maar helaas dat lukte daarom niet op deze camping. Ook verderop in Les Abrets konden we daarvoor niet een geschikte plek vinden, want daar was de focus inmiddels op de lunch.

Uiteindelijk hebben we het gebakje maar bij de Carrefour gekocht en ook nog wat andere boodschappen. Deze hebben we op de stoeprand van de parkeerplaats opgegeten. Dat was wel lekker maar niet al te romantisch. Daarna liepen we verder naar onze overnachtingsplek, het kasteel. Dat lag enkele honderden meters vanaf de GR65. Het was een prachtige stille plek met mooi uitzicht. We hadden een hele mooie ruime kamer en ruime badkamer met een heerlijk bed.

Het kasteel is eigendom van een oudere Zwitserse man. Hij vertelde ons dat hij ook wel naar Santiago wilde wandelen. Maar helaas, 20 jaar geleden, heeft hij een auto ongeluk gehad, doordat iemand met zijn telefoon bezig was en niet op het verkeer lette. Hierdoor had hij nog altijd last van zijn nek en ook zijn geheugen was niet meer wat het was. Hij loopt hiervoor nog steeds bij de fysiotherapeut. Dus hij kon zijn toenmalige baan waarbij hij veel met zijn hoofd moest werken niet meer uitvoeren. Hij is nu heel gelukkig in zijn kasteel waar hij veel met zijn handen kan doen. Hij heeft ook regelmatig hulp van anderen. Er is echter maar een deel van het kasteel in gebruik, want het is te groot voor de eigenaar en zijn hulp om volledig te renoveren.

De kasteeleigenaar had een Duitse vrouw als assistente. Zij woonde ook op het kasteel en zorgde voor de gasten van de chambre d’hôtes, inclusief de avondmaaltijden. Ze is ook een kleine zelfstandige die lessen Duits geeft via Skype. Ze had niet zo veel lesklanten meer vanwege alle werkzaamheden op het kasteel zelf en in de kasteeltuin.

Na aankomst hebben we eerst gedoucht, ons dagelijkse wasje gedaan en daarna even gerust. We hebben ook op het kasteel gegeten. Het was een barbecue buiten op het terras. De kasteelheer hoorde dat we op deze dag 37 jaar getrouwd waren. Hij vond dat zo leuk dat hij ons bij de barbecue een gratis fles goede wijn gaf. De gastvrouw had als toetje hartenijsjes ingeslagen, alsof ze had geweten van onze trouwdag. We hadden veel lol bij het eten ervan omdat dat de ijsjes nog niet ontdooid en dus keihard waren en we met grote moeite er stukjes vanaf kregen.

We ontmoetten hier ook Oostenrijkse pelgrim, een jonge man van 24 jaar, die nadacht over zijn toekomst. Vanwege een zere voet verbleef hij hier enkele dagen en hielp hij hier bij het klussen. We kwamen deze Oostenrijkse pelgrim enkele dagen later opnieuw tegen in Chavanay.

Na de barbecue hebben we nog even heerlijk op het balkon gezeten en de wijnfles verder leeggedronken. Toen het donker werd zijn we naar onze kamer gegaan. We konden vanuit het raam nog even genieten van een mooie ondergaande zon. Hierna gingen we slapen na een prachtige dag, onze 37e trouwdag, die ons nog lang zal bijblijven.

vorigevolgende